විශේෂ ගවේෂණාත්මක වාර්තාවක්
රාජ්‍ය ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණයක පූර්ණ අධීක්ෂණය යටතේ පවතින සිරගෙදරක පවුරු අතර මිනිස් ජීවිත 30කට අධික සංඛ්‍යාවක් අමු අමුවේ බිලිගත් මීගමුව බන්ධනාගාර මහා සංහාරය, සාමාන්‍ය ‘කලහයක්’ නොව ම්ලේච්ඡ ‘අපරාධයක්’ බව අධිකරණය හමුවේ තහවුරු වී තිබේ.
පොලිස් හදිසි උපක්‍රමික බලකායේ නිලධාරීන් 10 දෙනෙකු සහ රැඳවියන් 21 දෙනෙකු ඝාතනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් පැවති පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණ වාර්තා සහ සාක්ෂි විභාගයෙන් අනතුරුව, මීගමුව මහෙස්ත්‍රාත් ශිලනි පෙරේරා මහත්මිය නියෝග කළේ මෙය අපරාධයක් බැවින් වහාම පූර්ණ විමර්ශනයක් පවත්වා වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කරන ලෙසයි.
හිස් කුඩුපට්ටම් කළ මාරාන්තික ප්‍රහාර: අධිකරණ නිරීක්ෂණය
අධිකරණය හමුවේ දිගහැරුණු වෛද්‍ය හා ව්‍යාධිවේදී සාක්ෂිවලින් හෙළිදරව් වූයේ මෙය කෲර සමූලඝාතනයක් බවයි.
මහෙස්ත්‍රාත්වරිය සඳහන් කළ පරිදි:
- සියලු මරණ සිදුව ඇත්තේ ගිනි අවි, රයිෆල් වර්ගයේ අවි සහ මොට ආයුධවලින් එල්ල කරන ලද ප්‍රහාර හේතුවෙනි.
- මරණවලට ප්‍රධාන හේතු ලෙස හඳුනාගෙන ඇත්තේ හිසට සහ පපුවට එල්ල කරන ලද වෙඩි ප්‍රහාරයන්ය.
- උදරයට හා උකුල් ප්‍රදේශයට මොට ආයුධවලින් එල්ල වූ දරුණු පහරදීම් සහ අභ්‍යන්තර ඉන්ද්‍රියයන්ට රුධිරය වහනය වීම මරණවලට හේතු වී ඇත.
මෙම තත්ත්වය හමුවේ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් පුළුල් විමර්ශනයක් පවත්වා ඔක්තෝබර් 29 වැනිදාට අධිකරණයට වාර්තාවක් ගොනු කරන ලෙස මහෙස්ත්‍රාත්වරිය නියෝග කළාය.
විමර්ශන වාර්තාව සහ සැකකටයුතු නිහැඬියාව: රස පරීක්ෂක වාර්තා කෝ?
අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ වාණිජ අපරාධ විමර්ශන අංශයේ (01) සහකාර පොලිස් අධිකාරී චන්දන කළුආරච්චි මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් ප්‍රධාන පොලිස් පරීක්ෂක කරුණාතිලක ඇතුළු නිලධාරී කණ්ඩායම විසින් ඉදිරිපත් කළ වාර්තාවට අනුව:
- සැකකරුවන් 106 දෙනෙකු (පිරිමි 81ක් සහ කාන්තාවන් 25ක්) නම් කර හඳුනාගැනීමේ පෙරට්ටුවට ඉදිරිපත් කර ඇත.
- එම සැකකරුවන් 106 දෙනාම ඔක්තෝබර් 29 දක්වා රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කිරීමට නියෝග කෙරුණු අතර, පෙරට්ටුවට ඉදිරිපත් නොකරන පිරිස ‘WhatsApp’ තාක්ෂණය ඔස්සේ ඉදිරිපත් කිරීමට අවසර ලැබිණි.
- මියගිය රැඳවියන් වෙනුවෙන් සිරකරු අයිතිවාසිකම් සුරැකීමේ සංවිධානයේ සභාපති, නීතිඥ සේනක පෙරේරා මහතා පෙනී සිටියේය.
කෙසේ වෙතත්, CIDය අධිකරණයට පිළිගත් බරපතළම කාරණය වන්නේ මෙතෙක් කිසිදු රස පරීක්ෂක වාර්තාවක්, ගිනි අවි වාර්තාවක්, ලේ සාම්පල හෝ DNA වාර්තාවක් ලැබී නොමැති බවයි. රටම කම්පා කළ ඝාතන රැල්ලකට අදාළ මූලික විද්‍යාත්මක සාක්ෂි මාස ගණනාවක් ගතවන තුරුත් අධිකරණයට නොලැබීම හුදු කාර්යාලීය ප්‍රමාදයක්ද, නැතහොත් දේශපාලන හා ආරක්ෂක බලවතුන්ගේ රෙදි ගැලවෙන සාක්ෂි යටගැසීමේ සූක්ෂ්ම උත්සාහයක්ද යන්න බරපතළ ප්‍රශ්නාර්ථයකි.
සිදුවීමේ පසුබිම: ජූලි 05-06 ලේ වැකි පැය 48
පසුගිය ජූලි 05 සහ 06 දෙදින තුළ මීගමුව බන්ධනාගාරය පරිවර්තනය වූයේ යුද පිටියකටය.
- රැඳවියන්ගේ නොසන්සුන්තාව පාලනය කිරීමට පොලිස් හදිසි උපක්‍රමික බලකාය කැඳවීමත් සමඟ ආරම්භ වූ ගැටුමෙන් නිලධාරීන් 10 දෙනෙකු සහ රැඳවියන් 22 දෙනෙකු ජීවිතක්ෂයට පත් විය.
- සියයකට අධික පිරිසක් බරපතළ තුවාල ලැබූහ.
- බන්ධනාගාර දේපළවලට දැවැන්ත හානි සිදුවූ අතර සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් පොදු දේපළ පනත, ගිනි අවි ආඥා පනත සහ මිනීමැරුම් චෝදනා යටතේ නඩු පවරා ඇත.
විග්‍රහය: රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලත් ඝාතන සංස්කෘතියක දිගුවක්ද?
මීගමුව ඛේදවාචකය වෙන්කොට හුදකලා සිදුවීමක් ලෙස සැලකිය නොහැක. එය 2012 වැලිකඩ, 2020 මහර බන්ධනාගාර සංහාරයන් හරහා ගලා ආ බන්ධනාගාර අර්බුදයේ සහ සාහසික මර්දනයේ අලුත්ම පරිච්ඡේදයයි.
- අධි-තදබදය සහ පාලනය අහිමි වූ ආරක්ෂක වළල්ල: බන්ධනාගාරයක ධාරිතාව ඉක්මවා රැඳවියන් ගාල් කිරීම පමණක් නොව, ඔවුන් පාලනය කිරීමේදී නිසි උපක්‍රමික පුහුණුවක් නොමැතිව මාරාන්තික ගිනි අවි යොදාගැනීම ගැටුම මහා සංහාරයක් දක්වා තල්ලු කළේය. හිසට සහ පපුවට වෙඩි තැබීමෙන් පෙනී යන්නේ කලහයක් පාලනය කිරීමට වඩා ‘මරා දැමීමේ චේතනාවෙන්’ වෙඩි තැබූ බව නොවේද?
- බන්ධනාගාරය තුළට අවි ආවේ කෙසේද?: රයිෆල් සහ ගිනි අවිවලින් මෙන්ම මොට ආයුධවලින් නිලධාරීන් මෙන්ම රැඳවියන්ද මියගොස් තිබේ නම්, ආරක්ෂක අංශවල අවි රැඳවියන් අතට පත්වූයේ කෙසේද? නැතහොත් අධික බලය යෙදවීමේදී නිලධාරීන් එකිනෙකාගේ හෝ එල්ලය නොබලා කළ වෙඩි තැබීම්වලට ගොදුරු වූයේද? මේවා හුදු අභ්‍යන්තර පරීක්ෂණවලින් වසා දැමිය නොහැකි ප්‍රශ්නයි.
- යුක්තිය පැහැර හැරීමේ උපාය: නඩු පැවරෙන්නේ පහළ මට්ටමේ රැඳවියන් 106 දෙනෙකුට එරෙහිව පමණි. කලහය පාලනය කිරීමට අණ දුන්, අවි භාවිතයට බලය පැවරූ, සහ මෙම ආරක්ෂක බිඳවැටීමට සෘජුව වගකිව යුතු ඉහළ බන්ධනාගාර සහ ආරක්ෂක නිලධාරීන් සම්බන්ධයෙන් කිසිදු නීතිමය පියවරක් නොගැනීම ‘අපරාධය’ සාමාන්‍යකරණය කිරීමකි.
මීගමුව බන්ධනාගාර තාප්ප තුළ අළු වී ගියේ නීතියේ ආධිපත්‍යයයි. ගිනි අවිවලින් හිස් කුඩුපට්ටම් වූ මිනිසුන්ගේ ලෙයින් තෙත් වූ බිමක, විද්‍යාත්මක වාර්තා හිතාමතා වසන් කරමින් මහමොළකරුවන් සඟවා තැබීමට ගන්නා ඕනෑම උත්සාහයක් අධිකරණයත් සමස්ත ජනතාවත් හමුවේ පරාජය කළ යුතුය. ඔක්තෝබර් 29 වැනිදා අධිකරණය හමුවට එන්නේ තවත් එක් වාර්තාවක් පමණක් නොව, රාජ්‍ය අපරාධයක් වසන් කිරීමට දරන උත්සාහයේ සැබෑ තරමයි.