:ජවිපෙ ‘පන්ති පහ’ සහ කේ.ඩී. ලාල්කාන්තගේ කෝටි 46ක වත්කම
(දේශපාලන විශ්ලේෂණයකි)
ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ (JVP) දේශපාලන අත්තිවාරම ගොඩනැගී ඇත්තේ මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී මූලධර්ම සහ සමාජවාදී භාවිතයන් මතය. අතීතයේදී පක්ෂ සාමාජිකයින් සහ ග්රාමීය තරුණයින් දෘෂ්ටිවාදීව සන්නද්ධ කිරීම සඳහා ඔවුන් යොදාගත් ප්රකට ‘පන්ති පහ’ මගින් ශ්රී ලාංකීය සමාජයේ පන්ති අරගලය, ධනවාදයේ සූරාකෑම, ධනය ඒකරාශී වීම සහ සමාජ අසාධාරණය පිළිබඳව ගැඹුරින් සාකච්ඡා කෙරිණි. නිර්ධන පන්තියේ විමුක්තිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ඔවුන්ගේ දේශපාලන ප්රතිපත්ති සෑම විටම ප්රාග්ධනය සුළු පිරිසක් අත ඒකරාශී වීමටත්, බහුජාතික සමාගම්වල ඒකාධිකාරයටත් එරෙහි විය.
එහෙත්, දේශපාලන න්යාය සහ ප්රායෝගික භාවිතය අතර පවතින බරපතළ පරස්පරය මනාව පෙන්නුම් කරන සිදුවීමක් පසුගියදා කරළියට පැමිණියේය. ඒ, ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩල සභික සහ වත්මන් අමාත්ය කේ.ඩී. ලාල් කාන්ත මහතාගේ වත්කම් සහ බැරකම් ප්රකාශය මාධ්ය හරහා අනාවරණය වීමත් සමගිනි.
තමන් පෙනී සිටි විනිවිදභාවයේ නීතියම බූමරංගයක් වීම
මෙහි ඇති විශාලතම දේශපාලන උත්ප්රාසය වන්නේ මෙම දත්ත මහජනතාව අතට පත්වූ ආකාරයයි. මහජන නියෝජිතයින්ගේ වත්කම් බැරකම් ප්රකාශ කිරීම අනිවාර්ය කළ යුතු බවටත්, නව දූෂණ විරෝධී පනතක් හරහා දේශපාලඥයන්ගේ වත්කම් ජනතාවට විවෘත විය යුතු බවටත් පාර්ලිමේන්තුව තුළත් ඉන් පිටතත් ප්රබලතම හඬක් නැගුවේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ප්රමුඛ ජාතික ජන බලවේගයයි. ඔවුන් අඛණ්ඩව යෝජනා කළේ පාලකයින්ගේ ධනය උපයාගත් මාර්ග සම්බන්ධයෙන් පූර්ණ විනිවිදභාවයක් තිබිය යුතු බවයි. එහෙත් දෛවෝපගත කරුණක් වන්නේ, සාම්ප්රදායික දේශපාලඥයන්ගේ සොරකම් සහ දූෂණ සෙවීම සඳහා ඔවුන් විසින්ම පෙනී සිටිමින් සම්මත කර ගැනීමට බලපෑම් කළ එම විනිවිදභාවයේ නීති හරහාම, අද වන විට ඔවුන්ගේම ප්රබල නායකයින්ගේ මහා පරිමාණ ධනවාදී ආයෝජන සහ වත්කම් සමාජයට අනාවරණය වී තිබීමයි. එය අද ඔවුන්ටම එරෙහිව එල්ල වූ දේශපාලන බූමරංගයක් බවට පත්ව තිබේ.
අතීත න්යාය සහ වර්තමාන දත්ත අතර ගැටුම
පසුගිය වසරේ දෙසැම්බර් 26 වැනිදා අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාවට ඉදිරිපත් කරන ලද නිල වාර්තා අනුව අමාත්යවරයාගේ වත්කම්වල ස්වභාවය පහත පරිදි වේ:
- මුළු වත්කම් ප්රමාණය: රුපියල් කෝටි 46කට (රු. මිලියන 460කට) අධිකය.
- කොටස් වෙළෙඳපොළ සහ සුරැකුම්පත් ආයෝජන: රුපියල් 383,906,705.40 කි. මෙයට Brown Investment, Blue Diamond, JAT Holdings වැනි ප්රමුඛ පෙළේ පොදු සමාගම් රැසක කොටස් අයත් වේ.
- තෑගි ඔප්පු මගින් ලද දේපළ: රුපියල් මිලියන 64.5 ක වටිනාකමකින් යුක්තය.
මීට අමතරව ඔහුගේ වාර්ෂික ආදායම් මාර්ග ද පුළුල් පරාසයක විහිදී ඇත:
- ස්ථාවර තැන්පතු මගින්: රු. 2,755,851.97
- වර්තමාන රැකියාවෙන්: රු. 1,800,000.00
- වැටුප් ලෙස: රු. 738,918.10
- විශ්රාම වැටුප් ලෙස: රු. 771,400.00
- දේපළ බදු දීමෙන්: රු. 400,000.00

දෘෂ්ටිවාදී අර්බුදය සහ සමාජ මාධ්යයේ ප්රතිචාරය
මෙම දත්ත අනාවරණය වීමත් සමග මතුවන ප්රධානතම ගැටලුව නීතිමය කාරණයක් නොව, සදාචාරාත්මක සහ දෘෂ්ටිවාදී කාරණයකි. ධනවාදය සහ බහුජාතික සමාගම් දැඩිව විවේචනය කරමින් පන්ති සටනක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි නායකයෙකු, එම ධනවාදී ක්රමයේම හදවත බඳු වූ ‘කොටස් වෙළෙඳපොළේ’ රුපියල් කෝටි 38කට අධික ආයෝජනයක් සිදු කර තිබීම දැඩි විවේචනයට ලක්වෙමින් පවතී.
සමාජ මාධ්ය ඔස්සේ පළවන විවේචන ද ඉතා තියුණුය. කාල් මාක්ස්ගේ න්යායන් උපුටා දක්වමින් විචාරකයින් උපහාසාත්මකව පවසන්නේ, “බහුජාතික සමාගම්වල ප්රාග්ධන ඒකාධිකාරය අහෝසි වී, ප්රාග්ධනය මෙසේ කොටස් හරහා සමාජගත වී ඇති” බවයි. මෙය නිර්ධන පන්තියේ දේශපාලනය නියෝජනය කළ පක්ෂයක් සම්ප්රදායික ධනවාදී ප්රවාහයට මුළුමනින්ම අවශෝෂණය වීමේ පැහැදිලි සලකුණක් ලෙස ඔවුහු පෙන්වා දෙති.

ඉදිරියට විය හැක්කේ කුමක්ද? (දේශපාලන දිශානතිය)
මෙම වත්කම් අනාවරණය වීම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට සහ ජාතික ජන බලවේගයට (NPP) ඉදිරි දේශපාලන ගමන්මගේදී තීරණාත්මක බලපෑම් එල්ල කරනු ඇත.
- පක්ෂ අභ්යන්තර මතවාදී ගැටුම්: අතිශය සාමාන්ය ජීවිත ගත කරන බිම් මට්ටමේ පක්ෂ සාමාජිකයින් සහ කෝටිපති ආයෝජන සහිත ඉහළ නායකයින් අතර පරතරය, පක්ෂය තුළ මතවාදී අර්බුදයක් නිර්මාණය කිරීමට ඉඩ ඇත. විශේෂයෙන්ම නිර්ධන පන්ති අරගලය ගැන විශ්වාසය තබන පැරණි සාමාජිකයින් මෙහිදී කලකිරීමට පත්විය හැක.
- විපක්ෂයේ ප්රබලම දේශපාලන අවියක් වීම: “නිර්ධන පන්තියේ නියෝජිතයින් යනු හුදෙක් සටන් පාඨයක් පමණක්” බව තහවුරු කිරීමට සාම්ප්රදායික දේශපාලන පක්ෂ මෙම දත්ත ඉදිරි මැතිවරණ වේදිකාවලදී ප්රබලව භාවිතා කරනු ඇත.
- පක්ෂයේ පරිවර්තනය සම්පූර්ණ වීම: ජවිපෙ තවදුරටත් රැඩිකල් වාමාංශික පක්ෂයක් නොව, ධනවාදී රාමුව තුළම ක්රියාත්මක වන, වත්කම් ගොඩනගා ගන්නා සම්ප්රදායික දේශපාලන ධාරාවේම තවත් එක් පක්ෂයක් බවට පත්ව ඇති බවට වන මහජන මතය තහවුරු වනු ඇත.
අවසාන වශයෙන් කිව හැක්කේ, සමාජවාදී න්යාය පොත්වල සහ ‘පන්ති පහේ’ පන්ති කාමරවල ඉතිරි වී ඇති අතර, එහි ප්රායෝගික දේශපාලන නියමුවන් ධනවාදී ආයෝජන වෙළෙඳපොළේ සාර්ථක කොටස්කරුවන් බවට පත්ව ඇති බවයි. දේශපාලනයේදී න්යායට වඩා ප්රායෝගික යථාර්ථය සෑමවිටම බලවත් බව මෙම සිදුවීමෙන් යළිත් වරක් තහවුරු වේ.



