(විශේෂ නීතිමය විග්රහයකි)
හිටපු ජනාධිපති රනිල් වික්රමසිංහ සහ හිටපු ජනාධිපති ලේකම් සමන් ඒකනායක යන මහත්වරුන් ඉලක්ක කරගනිමින් ගොනුකර ඇති “වුල්ෆ් හැම්ටන්” නඩුව හුදෙක් රාජ්ය මුදල් අවභාවිතයක් පිළිබඳ ප්රශ්නයකට වඩා, ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව, විධායකයේ වරප්රසාද සහ දේශපාලන දඩයමක් අතර ගැටුමක් බවට පරිවර්තනය වී තිබේ. ලබන අප්රේල් 29 වැනිදා මෙම නඩුව විශේෂ ත්රිපුද්ගල මහාධිකරණ විනිසුරු මඩුල්ලක් (Trial-at-Bar) හමුවට පැමිණවීමට නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව සූදානම් වන පසුබිමක, ‘බී’ වාර්තාව සහ අධිකරණ ක්රියාවලිය තුළින් මතුවන බරපතල නීතිමය ගැටළු විමසා බැලීම කාලෝචිතය.
1. ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව සහ ජනාධිපතිවරයාගේ “පෞද්ගලික” සංචාර
CIDයේ චෝදනාව පදනම් වී ඇත්තේ මෙම එංගලන්ත සංචාරය “පෞද්ගලික” (Private) එකක් යැයි වර්ගීකරණය කිරීම මතය. එහෙත් ශ්රී ලංකා ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව සහ ජනාධිපති හිමිකම් පනත (President’s Entitlements Act) අනුව රාජ්ය නායකයෙකුට පූර්ණ වශයෙන් “පෞද්ගලික” ජීවිතයක් නොමැත.
- ආරක්ෂක ප්රොටෝකෝලය:
රාජ්ය නායකයා ලොව කොතැන සිටියත් ඔහුගේ ආරක්ෂාව (Security Detail) රජයේ වගකීමකි. එම ආරක්ෂක නිලධාරීන්ගේ ගමන් වියදම්, නවාතැන් සහ ප්රවාහන පහසුකම් රජය විසින් දැරීම අනිවාර්ය නීතිමය බැඳීමකි. එය “රාජ්ය මුදල් අවභාවිතයක්” ලෙස අර්ථ දැක්වීම මූලික නීතිමය මූලධර්ම උල්ලංඝනය කිරීමකි.
- සමන් ඒකනායකගේ භූමිකාව:
ජනාධිපති ලේකම්වරයා ලෙස සමන් ඒකනායක මහතා අත්සන් තබා ඇත්තේ නිලධාරීන්ගේ වියදම් අනුමත කිරීමට මිස, වංචා සහගත ක්රියාවකට නොවේ. බී වාර්තාවේ සඳහන් පරිදි ලිපිගොනුවක “Private” යන්න කපා “Official” ලෙස වෙනස් කිරීම අපරාධයක් ලෙස පෙන්වීමට CIDය උත්සාහ කළද, පරිපාලනමය වශයෙන් ජනාධිපතිවරයාගේ ආරක්ෂක වියදම් දැරීමට නම් එය නිල මට්ටමින් අනුමත කළ යුතු වීම තාක්ෂණික අවශ්යතාවයකි. එහි “අපරාධ චේතනාවක්” (Mens Rea) නොමැත.
2. ආරාධනා පත්රයේ අබිරහස සහ CIDයේ නොහැකියාව
සන්ඩේ ටයිම්ස් වාර්තාවට අනුව, හිටපු මහ කොමසාරිස් සරෝජා සිරිසේන මහත්මිය ප්රකාශ කර ඇත්තේ වුල්ෆ් හැම්ටන් විශ්වවිද්යාලයෙන් එවූ ආරාධනා පත්රයක් තමා නොදුටු බවයි. මෙය පැමිණිල්ලේ ප්රබලම තුරුම්පුව ලෙස භාවිතා කිරීමට නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව උත්සාහ කරයි.
- විත්තියේ අභියෝගය:
රනිල් වික්රමසිංහ මහතාගේ නීතිඥ තිලක් මාරපන මහතා අධිකරණයට අදාළ ආරාධනා පත්රයේ පිටපතක් ඉදිරිපත් කළේය.
- විමර්ශන දුර්වලතා:
මෙහිදී කොටුව මහෙස්ත්රාත් ඉසුරු නෙත්තිකුමාර මහතා CIDයෙන් විමසූ තීරණාත්මක ප්රශ්නය වන්නේ, “ඇයි ඔබ විශ්වවිද්යාලයෙන් මේ ගැන කෙලින්ම නොඇසුවේ?” යන්නයි. එංගලන්තයට ගොස් ලක්ෂ ගණන් වියදම් කළ CID කණ්ඩායම, විශ්වවිද්යාලයෙන් ඊමේල් පණිවිඩයක් මගින් හෝ මෙම ලිපියේ සත්යතාව තහවුරු කර නොගැනීම (Laches) විමර්ශනයේ පක්ෂග්රාහී බව මනාව පෙන්වයි. මෙය විත්ති පාර්ශවයට වාසිදායක “සාධාරණ සැකයක්” (Reasonable Doubt) මතු කරයි.
3. කෝසලගේ “බොරු සාක්ෂිය” සහ Sky Wings ගනුදෙනුව
‘බී’ වාර්තාව පරීක්ෂා කිරීමේදී පෙනී යන්නේ පැමිණිල්ල ගොඩනැගී ඇත්තේ දුර්වල සහ පරස්පර සාක්ෂි මත බවයි.
- කෝසලගේ සාක්ෂිය:
එක්සත් ජාතීන්ගේ සමුළුවලට (UN Summit) යන විට ඇමරිකාව වියදම් දරන බවට සාක්ෂිකරු ‘කෝසල’ කළ ප්රකාශය අමූලික අසත්යයකි. රාජ්ය තාන්ත්රික කරුණු ගැන අවබෝධයක් නැති මෙවැනි සාක්ෂිකරුවන් මත පදනම්ව හිටපු ජනාධිපතිවරයෙකුට නඩු පැවරීම මගින් පෙනී යන්නේ නඩුවේ දේශපාලන උවමනාවයි.
- Sky Wings ගනුදෙනුව:
රජයේ මුදල් ගෙවා ඇත්තේ ලන්ඩන් මහ කොමසාරිස් කාර්යාලයට නොව ‘Sky Wings’ නම් තෙවන පාර්ශවීය සමාගමකටය. මෙය මිලදී ගැනීමේ ක්රියාවලියේ (Procurement) දෝෂයක් විය හැකි වුවත්, එය ජනාධිපතිවරයාගේ සොරකමක් ලෙස හුවා දැක්වීම නීතිමය වශයෙන් පදනම් විරහිතය. විශේෂයෙන් බ්රිතාන්ය රජය ලබාදුන් රේන්ජ් රෝවර් රථය ජනාධිපතිවරයා භාවිතා කළේ නම්, කුලියට ගත් වාහන සඳහා ඔහු වගකිව යුතු නැත.
4. නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ හැසිරීම සහ දේශපාලන පළිගැනීම
අතිරේක සොලිසිටර් ජනරාල් දිලීප් පීරිස් මහතා අධිකරණය තුළ හැසිරුනු ආකාරය (“තමුන්ට වාඩි වෙන්න කිව්වේ කවුද?”) සහ තමන් නීතිපතිවරයා බවට කළ ප්රකාශ, මෙම නඩුව හුදෙක් නීතිමය කටයුත්තක් නොව දේශපාලන සංදර්ශනයක් බවට පත් කර ඇත. නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව ස්වාධීන ආයතනයක් ලෙස කටයුතු කරනු වෙනුවට, පවතින රජයේ දේශපාලන න්යාය පත්රය ඉටු කරන ආයතනයක් බවට පත්ව ඇති බවට විත්තියේ නීතිඥවරු චෝදනා කරති.
5. දේශපාලන ප්රතිප්රහාරය: “NPP දූෂණ ෆයිල්”
රනිල් වික්රමසිංහ මහතා බන්ධනාගාරයේදී සමන් ඒකනායක හමු වූ අවස්ථාවේ, බන්ධනාගාර නිලධාරීන් අසල සිටියදීම “NPP දූෂණ ෆයිල්” ගැන විමසීම අහඹු සිදුවීමක් නොවේ. “අපි නීතිමය වශයෙන් වගේම දේශපාලනිකවත් මේකට මුහුණ දෙනවා” යනුවෙන් රනිල් කළ ප්රකාශය තුළ ගැබ්ව ඇත්තේ ඉදිරි දේශපාලන මෙහෙයුමේ ඉඟියයි. මෙය ආණ්ඩුවට එල්ල කළ මනෝවිද්යාත්මක ප්රහාරයක් (Psychological Warfare) ලෙසද හැඳින්විය හැක.
නිගමනය
අප්රේල් 29 වන විට මෙම නඩුව ත්රිපුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලක් හමුවට ගෙන ගියද, ‘බී’ වාර්තාවේ ඇති සාක්ෂිමය හිඩැස් සහ ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවෙන් ජනාධිපතිවරයෙකුට හිමි ආරක්ෂක වරප්රසාද අභියෝගයට ලක් කිරීම පහසු නැත. සරෝජා සිරිසේනගේ ප්රකාශය සහ විශ්වවිද්යාල ආරාධනා පත්රය පිළිබඳ CIDයේ අසම්පූර්ණ විමර්ශනය විත්තියට ප්රබල අවියක් වනු ඇත.
වත්මන් ආණ්ඩුව මෙය “රාජ්ය දේපළ අවභාවිතයක්” ලෙස හුවා දැක්වීමට උත්සාහ කළද, නීතිමය කෝණයෙන් බලන විට මෙය පෙනී යන්නේ හිටපු රාජ්ය නායකයෙකු සහ ජ්යෙෂ්ඨ නිලධාරියෙකු දඩයම් කිරීම සඳහා රාජ්ය යාන්ත්රණය සහ නීතිය අවභාවිත කිරීමක් (Weaponization of Law) ලෙසයි.