Latest Posts

සංඛ්‍යාලේඛන අතර සැඟවුණු නිහඬ ඛේදවාචකය: ශ්‍රී ලංකාවේ පිරිමි පරම්පරාව දැඩි ආර්ථික හා මානසික අගාධයකට තල්ලු වන්නේ ඇයි?

ශ්‍රී ලංකාවේ සමස්ත සමාජ කතිකාව තුළ කාන්තා සවිබල ගැන්වීම සහ කාන්තා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ පුළුල් අවධානයක් යොමුව පැවතුණ ද, ඊට සමාන්තරව සමාජය තුළම නිහඬව දියවී යන තවත් පාර්ශ්වයක් පිළිබඳ බරපතළ දත්ත රැසක් මේ වන විට කරළියට පැමිණෙමින් තිබේ. ඒ මෙරට පිරිමි පරම්පරාව මුහුණ දී සිටින දැඩි ආර්ථික, සමාජීය සහ මානසික කඩාවැටීමයි.

පිටතින් පෙනෙන සාම්ප්‍රදායික ‘පවුලේ බර උසුලන්නා’ යන ප්‍රතිරූපය පිටුපස සැඟවී ඇති සැබෑ සමාජ-ආර්ථික යථාර්ථය ජන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ මෙන්ම සෞඛ්‍ය අංශවල නවතම දත්ත විමසා බැලීමේදී පැහැදිලි වේ.

සංඛ්‍යාවෙන් සුළුතරය වුවත්, ආර්ථික බරින් බහුතරය

ජන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ නවතම ජන සංගණන දත්ත අනුව මෙරට සමස්ත ජනගහනය 21,781,800කි. මෙහි ස්ත්‍රී-පුරුෂ අනුපාතය සැලකීමේදී කාන්තාවන් 100කට සිටින්නේ පිරිමින් 93.3කි. ප්‍රතිශතයක් ලෙස ගත් කල කාන්තා නියෝජනය සියයට 51.7ක් වන අතර, පිරිමි නියෝජනය දැක්වෙන්නේ සියයට 48.3ක් ලෙසිනි.

ජනගහනය අතින් පිරිමින් සුළුතරය වුවද, රටේ ආර්ථිකය කරපින්නා ගැනීමේදී පිරිමින් මත පැටවී ඇති පීඩනය අසමානුපාතික ලෙස ඉහළ මට්ටමක පවතී. ශ්‍රම බලකා සමීක්ෂණ දත්තයන්ට අනුව, මෙරට වයස අවුරුදු 15ට වැඩි ජනගහනයේ ශ්‍රම බලකා සහභාගිත්වය සැලකීමේදී පිරිමි සහ කාන්තා නියෝජනය අතර දැවැන්ත පරතරයක් දක්නට ලැබේ. එහිදී පිරිමි පාර්ශ්වයේ ශ්‍රම බලකා සහභාගිත්වය සියයට 67.6ක් වැනි ඉහළ අගයක පවතිද්දී, කාන්තා සහභාගිත්වය සටහන් වන්නේ සියයට 30.3ක් තරම් අඩු මට්ටමකය. කෙසේ වෙතත්, විරැකියා අනුපාතය දෙස බැලීමේදී කාන්තා විරැකියාව සියයට 6.9ක් දක්වා ඉහළ අගයක් ගන්නා අතර, පිරිමි විරැකියා අනුපාතය වාර්තා වන්නේ සියයට 2.8ක අවම මට්ටමකය.

පිරිමි විරැකියා අනුපාතය සියයට 2.8ක් වැනි අවම අගයක පැවතීම මතුපිටින් සාධනීය කරුණක් ලෙස පෙනුණ ද, එහි සැඟවුණු යථාර්ථය වන්නේ පිරිමියෙකුට රැකියාවක් නොකර සිටීමේ සමාජීය හෝ ආර්ථික සුඛෝපභෝගීත්වය නොමැති වීමයි. පවුලේ මූලික ආදායම් උපයන්නා ලෙස ඕනෑම අවදානම්, අඩු වැටුප් සහිත හෝ අනාරක්ෂිත අවිධිමත් ක්ෂේත්‍රයක හෝ නිරත වීමට පිරිමින්ට සිදුව ඇති අතර, අනෙක් පසින් වැටුප් රහිත ගෘහස්ථ රැකවරණ කටයුතු සමාජීයව බෙදී යාමේ විෂමතාව ද මෙමගින් මැනවින් ඉස්මතු වේ.

දැරිය නොහැකි ජීවන බර සහ නිහඬ මරණ

ආර්ථික පීඩනය සහ සමාජ අපේක්ෂාවන් දරාගත නොහැකි තැන, එහි අවසන් ප්‍රතිඵලය ලෙස මතු වන්නේ බරපතළ මානසික සෞඛ්‍ය අර්බුදයකි. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ (WHO) 2021 දත්තවලට අනුව ගෝලීයව සියදිවි නසාගැනීම් අනුපාතය කාන්තාවන් ලක්ෂයකට 5.9ක් වන විට, පිරිමින් අතර එය ලක්ෂයකට 12.4ක් දක්වා දෙගුණයකටත් වඩා ඉහළ අගයක් ගනී.

මෙම ගෝලීය තත්ත්වය ශ්‍රී ලංකාව තුළ වඩාත් ඛේදනීය මුහුණුවරක් ගෙන ඇති බව පොලිස් වාර්තා පදනම් කරගත් 2024 වසරේ සංඛ්‍යාලේඛන තහවුරු කරයි. 2024 වසර තුළ මෙරටින් වාර්තා වූ සමස්ත සියදිවි නසාගැනීම් මරණ 3,285 අතුරින් 2,664ක්ම පිරිමි මරණ වන අතර කාන්තා මරණ සංඛ්‍යාව වාර්තා වන්නේ 621ක් ලෙසිනි. එනම්, මෙරට සියදිවි නසාගන්නා සමස්ත පිරිසෙන් සියයට 81කටත් වඩා අධික බහුතරය පිරිමින් වීම දැඩි කම්පනය දනවන කරුණකි.

පීඩනයේ මූලයන්: සමාජ තහංචි සහ විෂ සහිත අපේක්ෂා

පිරිමින් මෙවන් අගාධයකට තල්ලු වීමට බලපාන ප්‍රධාන සාධක කිහිපයක් හඳුනාගත හැකිය:

  1. චිත්තවේග ප්‍රකාශ කිරීමට ඇති බාධා: කුඩා කල සිටම පිරිමි දරුවන් තුළ “පිරිමි අඬන්නේ නෑ”, “පිරිමි ඕනෑම දෙයක් දරාගන්න ඕනෙ” යන සමාජ මතය රෝපණය කිරීම හේතුවෙන් ඔවුන් තම මානසික පීඩනය පිටතට නොපෙන්වා සිරකර තබා ගැනීමට පුරුදු වීම.
  2. උපකාර පැතීමට ඇති මැළිකම: මානසික උපදේශනයක් හෝ වෛද්‍ය ප්‍රතිකාරයක් ලබා ගැනීම දුර්වලකමක් ලෙස සලකන සමාජ ආකල්ප නිසා නිසි කලට උපකාර ලබා නොගැනීම.
  3. ණය බර සහ ආර්ථික බිඳවැටීම: උද්ධමනය, ඉහළ ජීවන වියදම සහ ක්ෂුද්‍ර මූල්‍ය ණය වැනි ගැටලු හමුවේ පවුල නඩත්තු කිරීමට නොහැකි වීමේ වරදකාරී හැඟීම පිරිමින් දැඩි මානසික ආතතියකට ඇද දැමීම.

ඉදිරි දැක්ම: ප්‍රතිපත්තිමය විසඳුමක අවශ්‍යතාව

මෙම දත්ත හුදු සංඛ්‍යාලේඛන පෙළක් පමණක් නොවේ; එය රටේ ශ්‍රම බලකායේ සහ පවුල් ඒකකයේ කොඳුනාරටිය බිඳවැටෙමින් පවතින බවට කෙරෙන ප්‍රබල අනතුරු ඇඟවීමකි.

කාන්තා ශ්‍රම බලකා සහභාගිත්වය ඉහළ නංවා පවුලේ ආර්ථික බර දෙපාර්ශ්වය අතර සමබරව බෙදී යන පසුබිමක් නිර්මාණය කිරීම මෙන්ම, පිරිමින් ඉලක්ක කරගත් මානසික සෞඛ්‍ය උපදේශන වැඩසටහන් සහ සමාජ ආකල්පමය වෙනසක් වෙනුවෙන් රාජ්‍ය මට්ටමේ අවධානය යොමු වීම තවදුරටත් කල් දැමිය නොහැකි හදිසි ජාතික අවශ්‍යතාවකි.

Latest Posts

spot_imgspot_img