[අද්මිරාල්ගේ ‘Wake Up Call’ අනුවර්තනයකි]
පසුගියදා නිමාව දුටුවේ වැඩකරන ජනතාවගේ ජයග්රාහී මැයි දිනයක් නොව, පංචස්කන්ධය ප්රදර්ශනය කළ දේශපාලන සර්කස් එකකි. එය කම්කරුවන්ගේ දහඩිය මතින් වේදිකා තැනූ, උද්ධච්ච ඊගෝවන්ගේ කොමඩි ෂෝ එකකි.
ඩිසයිනර් රතු සහ වැස්සේ රංගනය
අනුර, තිල්වින් ප්රමුඛ ජවිපෙ බළකාය වේදිකාවට සම්ප්රාප්ත වූයේ ‘විප්ලවීය රතු’ පැහැයෙන් සැරසීගෙනය. නමුත් ඒ රතු පාට පීඩිත පන්තියේ ලේ වල වර්ණය නොව, අතිශය මිල අධික ‘ඩිසයිනර් රතු’ වර්ණයයි. ඔවුන්ගේ වාග් මාලාව මෙන්ම ඒ වර්ණයද මනරම්ය; එහෙත් ඒ වර්ණය යට සැඟවී ඇත්තේ ඔවුන් විසින්ම මරා දමන ලද පොරොන්දු වල ලේ පැල්ලම්ය.
අනෙක් පසින් හරිනි වැස්සේ තෙමෙමින් මාරාන්තික රංගනයක නිරත වූවාය. ඒ වැස්ස ඇයට තවත් එක ස්වභාවික සංසිද්ධියක් පමණි. අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ සහ කාන්තා අයිතිවාසිකම් ගැන රටටම කියූ මුසාවන්ගේ කිලුට සෝදා හැරීමට වසරකට වරක් ලැබෙන ඒ ‘වාර්ෂික ස්නානය’ ඇයට මොනතරම් අස්වැසිල්ලක්ද?
මුස්ටැන්ග් පැවිලියන් එකේ ‘බිග් මැච්’ දේශපාලනය
විපක්ෂයේ රැලි දෙස බලන විට සිහිවන්නේ එස්.එස්.සී (SSC) පිටියේ පැවැත්වෙන ‘රෝයල්-තෝමියන්’ බිග් මැච් එකයි. පැපරේ බෑන්ඩ් ගහන, විස්කි ගලන, පරණ ශිෂ්යයන් හමුවන ඒ සුඛෝපභෝගී වාතාවරණය තුළ සැබෑ වැඩකරන ජනතාවට ඉඩක් තිබුණේම නැත. මේ නාට්යයේ අනුර යනු තමන්ගේ කණ්ඩායමට පමණක් පිතිකරණය ලබා දෙන ‘රෙපරි’ කෙනෙකි. තිල්වින් යනු විපක්ෂයේ හැමෝම ‘අවුට්’ කරන, තමන්ගේ අය කවදාවත් අවුට් නොකරන පක්ෂග්රාහී ‘අම්පයර්’ ය.
ලකුණු පුවරුව පාලනය කරන්නේ හරිනි ය. එහි අංක ගණිතය තනිකරම මනඃකල්පිතය. ඇය ලකුණු පුවරුව වෙනස් කරන්නේ තර්කයට අනුව නොව, පක්ෂයේ වුවමනාවට අනුවය. මේ අතර ‘කෝටිපති මාක්ස්වාදීන්’ වන ලාල්කාන්ත සහ වසන්ත, ක්රිප්ටෝ මුදල් හරහා ඉන්දීය බෙටිං සමාගම් සමඟ මැච් එක ‘ෆික්ස්’ කර අවසානය.
ආගමික නිහඬතාවය සහ අධ්යාත්මික බංකොලොත්භාවය
මේ මහා විගඩම හමුවේ ‘කහ සිවුර’ නිහඬය. ඔවුන් සිටින්නේ ගංජා කේස් සහ ස්ත්රී දූෂණ චෝදනා මගහැර ගැනීමේ කාර්යබහුලත්වයකය. කාදිනල්තුමා තවමත් යාඥා කරමින් සිටියි. වසර හතක් තිස්සේ ජනාධිපතිවරුන් කෙරෙහි තැබූ විශ්වාසය සුන් වූ පසුත්, ඔහු තවමත් තම විශ්රාම කාලය ගැන හිතමින් අදාළ නොවන යාඥාවක නිරතව සිටියි. මව්ලවිවරුන්ට නම් ආගම යනු ලාභදායී බිස්නස් එකක් පමණි. දෛවෝපගත ලෙස, එකම සත්යය පවසන්නේ ‘දූමය’ ගැන පවසන අශුභවාදී දෛවඥයන් පමණි.
සර්කස් එකට යටින් සැඟවුණු අඳුරු යථාර්ථය
වේදිකාවේ සින්දු කියන විට, තෙල් මිල සහ විදුලි බිල අහස සිඹිමින් තිබේ. රෝහල්වල බෙහෙත් නැත; තරුණයන් රට හැර යන්නේ බුද්ධි ගලනයක් ලෙස නොව, ‘බුද්ධි ගංවතුරක්’ ලෙසිනි.
මෙය රූපකයක් නොව සැබෑවකි:
දරුවෝ: කුසගින්නේ හඬති. අම්මලා දරුවාට වේලක් දීමට තමන්ගේ බඩගින්න උහුලා ගනිති.
කාන්තාවෝ: බලාපොරොත්තු සුන්ව හූල්ලති.
පිරිමින්: කසිප්පු වීදුරුවක් තුළින් තාවකාලිකව යථාර්ථයෙන් පැන යාමට උත්සාහ කරති.
අවසාන ඇමතුම
මැයි දිනය අවසන්ය. රංගනය නිමාවී තිරය වැටී ඇත. දේශපාලකයන් තමන්ගේ ‘ඩිසයිනර් රතු’ ඇඳුම් උනා දමා සුව නින්දට ගොස් ඇත. නමුත් වැඩකරන මිනිසා තවමත් එතැනය. පෑගුණු තැනමය.
ඇහැරෙන්න! මැච් එක ෆික්ස් කර ඇත. රෙපරි දූෂිතය. අම්පයර් පක්ෂපාතී ය. ලකුණු පුවරුව පට්ටපල් බොරුවකි. ඔබ තවමත් මේ විගඩම නරඹමින් සිටින්නේ නම්, මතක තබා ගන්න: අවදි වීමට යමක් ඉතිරිව තිබියදීම අවදි විය යුතුය.