ඉන්දීය ආරක්ෂක අමාත්ය රාජ්නාත් සිං මහතාගේ තෙදින ශ්රී ලංකා සංචාරය සහ ඒ හා බැඳුණු හමුදාමය, ආර්ථික හා රාජතාන්ත්රික එකඟතාවන් මාධ්ය විසින් හුදෙක් “ද්විපාර්ශ්වික සහයෝගීතාවයේ නව පිටුවක්” ලෙස නිරූපණය කළද, එහි යටින් දිවෙන භූ-දේශපාලනික බලපෑම සහ ශ්රී ලංකාවේ ස්වෛරීභාවයට එල්ල වන විභව අභියෝග පිළිබඳව දැඩි විවේචනාත්මක ප්රශ්න කිරීමක් සිදුකිරීම අත්යවශ්ය වේ.
1989 ඉන්දීය සාම සාධක හමුදාව (IPKF) ආපසු කැඳවීමෙන් පසු, වසර 37කට පසුව ඉන්දීය ආරක්ෂක අමාත්යවරයකු කොළඹට පැමිණෙන මෙම පළමු අවස්ථාව, ශ්රී ලංකාව නොදැනුවත්වම කලාපීය බලගැටුමක පාබල සෙබළෙකු බවට පත්කරමින් සිටින්නේද යන්න පිළිබඳව බරපතල ප්රශ්න රාශියක් මතු කරයි.
1. ගුවන් ආරක්ෂක අවි සැපයීම: සැබෑ ජාතික අවශ්යතාවක්ද? නැතහොත් ඉන්දීය උපායමාර්ගික බලපෑමද?
මෙම සංචාරයේ ප්රධානතම අවධානය යොමුවන්නේ ඉන්දියාවෙන් ශ්රී ලංකාවට ගුවන් ආරක්ෂක තුවක්කු (air-defence guns) සැපයීමේ ගිවිසුම කෙරෙහිය.
- කවුරුගෙන්ද මේ තර්ජනය? ශ්රී ලංකාව මේ වන විට කිසිදු විදේශීය ගුවන් තර්ජනයකට හෝ විදේශීය ආක්රමණශීලී අවදානමකට ලක්ව නැත. එසේ තිබියදී, හමුදාමය වශයෙන් ඉන්දියාව මත යැපෙන ගුවන් ආරක්ෂක පද්ධතියක් ශ්රී ලංකාව තුළ ස්ථාපනය කරන්නේ කාගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන්ද?
- තාක්ෂණික පරාධීනත්වය: ඉන්දීය ගුවන් ආරක්ෂක පද්ධති සහ තාක්ෂණය මත ශ්රී ලංකා ත්රිවිධ හමුදාව යැපීමට පටන් ගැනීමෙන්, අනාගතයේදී ශ්රී ලංකාවේ ගුවන් කලාපයේ නිරීක්ෂණ හා පාලන බලය අක්රීය ලෙස නව දිල්ලිය වෙත සංක්රමණය වන්නේ නැද්ද.
- චීනයට දෙන සංඥාව කුමක්ද? ශ්රී ලංකාව සිය ගුවන් ආරක්ෂාව ඉන්දියාවට පවරද්දී, චීනය ඇතුළු අනෙකුත් කලාපීය බලවතුන් මෙය දකින්නේ ඉන්දියානු අභිලාෂයන්ට ශ්රී ලංකාව පූර්ණ ලෙස නතු වීමක් ලෙසය. එමගින් ශ්රී ලංකාව මෙතෙක් රැකගත් “නොබැඳි විදේශ ප්රතිපත්තිය” මුළුමනින්ම බිඳවැටීමේ අවදානමක් මතුවේ.
2. හමුදා ප්රතිසංස්කරණ සහ OCDS අහෝසිය: අභ්යන්තර ආරක්ෂක තීරණවලට විදේශීය ඇඟිලි ගැසීම්ද?
ප්රධාන ආරක්ෂක මාණ්ඩලික නිලධාරී කාර්යාලය (OCDS) අහෝසි කිරීම සඳහා වන පනත් කෙටුම්පත පාර්ලිමේන්තුවේ විවාදයට ගන්නා තීරණාත්මක දිනයේදීම ඉන්දීය ආරක්ෂක අමාත්යවරයා පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණීම බරපතල සංකේතාත්මක ප්රශ්නාර්ථයක් ඉතිරි කරයි.
- ශ්රී ලංකාවේ ආරක්ෂක ව්යුහය ප්රතිසංස්කරණය වන මොහොතක විදේශීය ආරක්ෂක අමාත්යවරයකු පාර්ලිමේන්තු කටයුතු නිරීක්ෂණය කිරීම හුදෙක් අහම්බයක්ද? නැතහොත් ශ්රී ලංකාවේ හමුදා නායකත්ව ව්යුහය වෙනස් වන ආකාරය නිරීක්ෂණය කිරීමේ උපායමාර්ගික පරීක්ෂාවක්ද?
- ශිෂ්ය භට බලකා සහ ආරක්ෂක විද්යාල අතර සහයෝගීතාව වර්ධනය කිරීමේ මුවාවෙන්, ශ්රී ලංකාවේ අනාගත හමුදා නිලධාරීන්ගේ මූලික චින්තනය ඉන්දීය භූ-දේශපාලනික අභිලාෂයන්ට අනුකූල වන ලෙස හැඩගැස්වීමේ උත්සාහයක් මෙහි තිබේද?
3. ‘දිට්වා’ ආධාර සහ මෘදු බලය (Soft Power): ආර්ථික සහාය පිටුපස ඇති කොන්දේසි මොනවාද?
ඩොලර් මිලියන 450ක ‘දිට්වා’ ආධාර යටතේ ඉදිකළ පාලම් විවෘත කිරීම සහ සංස්කෘතික/ආගමික ස්ථාන වන්දනා කිරීම ඉන්දියාවේ “මෘදු බලය” පැතිරවීමේ උපායමාර්ගික මෙවලම් වේ.
- උපායමාර්ගික පිහිටීම්: කුරුණෑගල සහ මඩකලපුව දිස්ත්රික්කවල පාලම් ඉදිකිරීමට ඉන්දීය ආධාර යෙදවීම පිටුපස භූගෝලීය හා ක්ෂේත්රමය තේරීම් පදනම් වී ඇත්තේ කෙසේද?
- රාජතාන්ත්රික ණයගැතිභාවය: ආපදා සහන සහ යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය වෙනුවෙන් ලැබෙන මෙම මූල්ය ආධාර හමුවේ, ශ්රී ලංකා රජයට ඉන්දියාවේ දේශපාලනික හා ආරක්ෂක ඉල්ලීම් හමුවේ ‘නැහැ’ යැයි පැවසීමේ රාජතාන්ත්රික ශක්තිය අහිමි වී තිබේද?
4. 1989 අතීතයෙන් පාඩම් ඉගෙනගෙන තිබේද?
1989 ජූලි මාසයේදී ඉන්දීය සාම සාධක හමුදාව (IPKF) සම්බන්ධ සිදුවීම්වලින් පසු ඉන්දීය ආරක්ෂක අමාත්යවරයකු කොළඹට පැමිණෙන පළමු අවස්ථාව මෙයයි.
- 1987-1989 කාල පරිච්ඡේදයේදී ඉන්දීය මැදිහත්වීම නිසා ශ්රී ලංකාවේ උතුරේ මෙන්ම දකුණේද ඇති වූ අතිශය විනාශකාරී දේශපාලනික හා සමාජීය කම්පනය ශ්රී ලංකාවට අමතක වී තිබේද?
- අතීතයේදී “සාමය” සහ “ආරක්ෂාව” වෙනුවෙන් පැමිණි මැදිහත්වීම් අවසන් වූයේ ශ්රී ලංකාවේ ස්වෛරීභාවය දැඩි ලෙස අභියෝගයට ලක් කරමින් නම්, වර්තමානයේ අත්සන් කෙරෙන මෙම නව ආරක්ෂක අවබෝධතා ගිවිසුම් (MoUs) අනාගතයේදී ශ්රී ලංකාව තවත් උගුලක සිරකරන්නේ නැතැයි තහවුරු කරන්නේ කෙසේද?
නිගමනය
ඉන්දියාව ශ්රී ලංකාවේ ආසන්නතම අසල්වැසියා වන අතර, යහපත් රාජතාන්ත්රික සබඳතා පවත්වා ගැනීම අත්යවශ්ය වේ. නමුත්, “අසල්වැසි සහයෝගීතාව” සහ “උපායමාර්ගික යටත් වීම” අතර ඇත්තේ ඉතා සූක්ෂ්ම වෙනසකි.
ගුවන් ආරක්ෂක අවි ලබාගැනීම, හමුදාමය අධ්යාපන ක්ෂේත්රයට විදේශීය බලපෑම් පැමිණීම සහ ජාතික ආරක්ෂක ප්රතිසංස්කරණ සිදුවන අවස්ථාවක විදේශීය බලධාරීන්ගේ නිරීක්ෂණයන් සිදුවීම යන සියල්ල හුදෙක් රාජතාන්ත්රික සංචාරයක අංග ලෙස සලකා බැහැර කළ නොහැක. ශ්රී ලංකාවේ විදේශ ප්රතිපත්තිය සහ ජාතික ආරක්ෂාව, කලාපීය බලවතුන්ගේ උපායමාර්ගික අවශ්යතාවලට බලිපීඨයක් නොවන බව තහවුරු කිරීම ශ්රී ලංකා රජයේ වගකීමකි.