කොළඹ බ්ලූම්ෆීල්ඩ් ක්රීඩා සමාජයේ 62 හැවිරිදි සේවකයෙකුට පහරදී ඝාතනය කිරීමේ සිද්ධියට අදාළව අත්අඩංගුවට ගෙන, අධිකරණ නියෝග මත පරිවාස භාරයට පත්කළ 17 හැවිරිදි ක්රිකට් ක්රීඩක සිසුවා, මාකොළ රැඳවුම් නිවාසයේ සිටියදී වෙනත් දරුවෙකුගේ පහරකෑමට ලක්ව රාගම රෝහලේ ප්රතිකාර ලබන බව කොළඹ ප්රධාන මහෙස්ත්රාත් අධිකරණයේදී අනාවරණය විය. පහරදීම සිදුකර ඇත්තේ මීට පෙර මානසික රෝගී තත්ත්වයකට ප්රතිකාර ලබා තිබූ වෙනත් දරුවෙකි.
අපරාධ චෝදනාව සහ අධිකරණයේ පෙනී සිටීම

මෙම සිද්ධියේදී අදාළ 17 හැවිරිදි සිසුවා පරිවාස ගතව සිටින්නේ බරපතළ චෝදනාවක් මතය. 62 හැවිරිදි අහිංසක සේවකයෙකුගේ ජීවිතය නැතිවන තරමට සිදු වූ දරුණු පහරදීමට වගකිවයුතු සැකකරුවෙකු ලෙස මොහු අධිකරණය හමුවේ පසුවේ. තරුණ වියේ ප්රචණ්ඩකාරී හැසිරීම් නිසා සිදුවන මෙවැනි අපරාධ පිළිබඳව සෘජු නීතිමය ක්රියාමාර්ග අත්යවශ්ය වන අතර, මොහු නීතිය හමුවේ තවමත් චෝදනා ලබා සිටින සැකකරුවෙකි.
එසේ වුවද, නඩුව කැඳවූ අවස්ථාවේදී කොළඹ ප්රධාන මහෙස්ත්රාත් අසංග එස්. බෝදරගම මහතා පෙන්වා දුන්නේ, චෝදනා ලැබූ අයෙකු වුවද අධිකරණ භාරයේ සිටින බාලවයස්කරුවෙකුගේ ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීම පද්ධතියේ වගකීමක් බවයි. මානසික සෞඛ්ය ගැටලු සහිත දරුවන් සහ සාමාන්ය දරුවන් එකම පරිශ්රයක තැබීම මෙන්ම, මෙම ප්රහාරය පිළිබඳව මහර අධිකරණය වෙත තොරතුරු වාර්තා නොකිරීම සම්බන්ධයෙන් මහෙස්ත්රාත්වරයා පරිවාස නිලධාරීන්ගේ දැඩි දෝෂදර්ශනයට ලක්කළේය.
බන්ධනාගාර අර්බුදයේම දිගුවක්ද?
මාකොළ රැඳවුම් නිවාසයේ සිදුවීම තනිවෙන් වෙන්කර බැලිය නොහැක. මෑත කාලයේදී මීගමුව ඇතුළු බන්ධනාගාර තුළ ඇති වූ දරුණු ගැටුම් සහ කලහකාරී තත්ත්වයන් දෙස බලන විට, මෙරට සමස්ත බන්ධනාගාර සහ රැඳවුම් පද්ධතිය තුළම බරපතළ පාලනමය හා කළමනාකරණ ගැටලුවක් පවතින බව පැහැදිලි වේ.
- තදබදය සහ වර්ගීකරණය නොමැතිකම: වැඩිහිටි බන්ධනාගාරවල රැඳවියන් අධික වීම සහ අපරාධකාරී කණ්ඩායම් එකට තැබීම නිසා ගැටුම් නිර්මාණය වන්නා සේම, බාලවයස්කාර රැඳවුම් නිවාසවලද විවිධ මානසික හා හැසිරීම් මට්ටම්වල පසුවන දරුවන් එකට තැබීමෙන් මෙම අනාරක්ෂිතභාවය නිර්මාණය වී ඇත.
- තොරතුරු සැඟවීම සහ වගවීම මඟහැරීම: බන්ධනාගාර සහ රැඳවුම් නිවාස තුළ සිදුවන අභ්යන්තර ගැටුම් නිසි වේලාවට අධිකරණයට හෝ ඉහළ බලධාරීන්ට වාර්තා නොකිරීමේ සංස්කෘතියක් නිරීක්ෂණය වේ.
සමතුලිත ප්රවේශයක අවශ්යතාව
සමාජයේ ආරක්ෂාව උදෙසා බරපතළ අපරාධවලට සම්බන්ධ බාලවයස්කරුවන්ට එරෙහිව නීතිය තදින්ම ක්රියාත්මක විය යුතුය. එමෙන්ම ඔවුන්ගෙන් සමාජයට විය හැකි හානිය වැළැක්වීම අත්යවශ්ය වේ. එහෙත්, රාජ්ය භාරයට සහ අධිකරණ බලයට යටත් කර සිටින ඕනෑම රැඳවියෙකුගේ – ඔහු සැකකරුවෙකු හෝ වරදකරුවෙකු වුවද – ශාරීරික ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීම පද්ධතියේ නීතිමය හා මානව හිමිකම් වගකීමකි.
පරිවාස නිවාස සහ බන්ධනාගාර පද්ධති තුළ පවතින මෙම ව්යුහාත්මක දුර්වලතා නිසි ලෙස නියාමනය නොකළහොත්, වරදකරුවන් පුනරුත්ථාපනය වීම වෙනුවට පද්ධතිය ඇතුළෙන්ම තවත් ප්රචණ්ඩත්වය නිර්මාණය වීම වැළැක්විය නොහැක.



