[අද්මිරාල් විසිනි]
2025 වසර උදාවුණේ ලොකු බලාපොරොත්තු එක්කයි. හැබැයි ඒ වසර අවසන් වෙන්නේ මහා කාලකන්නිකමකින්.
මේක දැන් ගිලෙමින් පවතින නැවක්. දැන් මේක 'තනි පුද්ගලයෙකුගේ සංදර්ශනයක්' වෙලා. හැමෝටම සිහිය විකල් වෙලා තියෙද්දී, කැප්ටන් තනියම සුක්කානම අතට අරන්, මේ කැඩුණු නැව අඳුරු දියඹ මැදින් පදවාගෙන යනවා.
කැප්ටන්ගේ ‘දෙවැනියා’ (Deputy) කිසිම දෙයක් කරකියා ගන්න බැරි, අසරණ, අහිංසක චරිතයක්. ඇය කැප්ටන් ළඟ ඉන්නේ හරියට වැරදි කාමරයකට ඇතුළු වෙලා, ආපහු යන්න බැරිකමට ලැජ්ජාවෙන් ඉන්න කෙනෙක් වගේ.
නැවේ නාවිකයෝ, ඉංජිනේරුවෝ, මෙකැනික්වරු, කුස්සියේ සේවකයෝ – මේ හැමෝම මත්වෙලා. සමහරු බලයෙන් මත්වෙලා. තවත් සමහරු මත්පැන්, ස්ත්රී සැප, සහ සල්ලියෙන් මත්වෙලා. තවත් කොටසක් මේ ඔක්කොගෙන්ම මත්වෙලා. නැව ඇතුළට සිදුරු වලින් වතුර පිරෙද්දී, මුන් තට්ටුව උඩ වැනි වැනි ලොකු ටෝක්ස් දෙනවා, මහා ප්රකාශ නිකුත් කරනවා.
ඉදිරියේදී මහා කුණාටු එනවා. පෙර නිමිති දැනටමත් ලැබිලා ඉවරයි. මුහුද රළුයි, රළ ගෙඩි අහස උසට මතු වෙනවා. අහස කළු කරලා “ලෑස්ති වෙයල්ලා” කියලා කෑ ගහනවා.
හැබැයි කැප්ටන් තාම තමන්ගේ හොරණෑව පිඹිනවා. ඒක මහ කැත සංගීතයක්, අමිහිරි තනුවක්. හැබැයි එයා හිතන්නේ ඒක හරිම ලස්සන, හිතට ධෛර්යය දෙන සංගීතයක් කියලා. නැව ගිලෙමින් තිබුණත් උත්සවය තාම ඉවර නැහැ.
නැවේ ගබඩාවේ තෙල් තියෙනවද කියලා කවුරුත් දන්නේ නැහැ. කැප්ටන් කියන්නේ “ඕනෑවටත් වඩා තියෙනවා” කියලා. එයාගේ සගයොත් ඒකම කියනවා. හැබැයි නැවේ ඉන්ධන මීටරය ‘හිස්’ (Empty) කියලා පෙන්නද්දී, මගීන් බලන්නේ තමන්ට වැරදිලාද කියලා.
නැවේ හැමතැනම සිදුරු. ඒ හැම එකකින්ම වතුර පිරෙනවා. තට්ටුව යටවෙලා, කාමර පිරිලා. හැබැයි කැප්ටන්ගේ කණ්ඩායම නිවේදනයක් නිකුත් කරලා තියෙනවා – ඔවුන්ට ‘හාස්කම් පිරුණු උල්පතක්’ හමුවුණා කියලා! මේක ලීක් එකක් නෙවෙයිලු, මේක ආශිර්වාදයක්ලු. නොමිලේ දෙන පිරිසිදු වතුරලු. කැප්ටන්ට ප්රශංසා කරනවා. රජුට ජයවේවා කියනවා. දැන් ඔහු නැවක කැප්ටන් කෙනෙක් නෙවෙයි, රජෙක්. එයා ගෙදරදී ඔටුන්නත් දාගෙන නිරුවතින් ඉන්නවා ඇති.
මගීන් අත්පුඩි ගසනවා. සමහරු ඇත්තටම මේක විශ්වාස කරනවා. තවත් සමහරුන්ට තර්ක කරලා ඇති වෙලා. තවත් සමහරු හිතන එකම නතර කරලා.
කැප්ටන් හැමදාම අලුත් දෙයක් ඉගෙන ගන්නවා. ඊයේ තමන් කිව්වේ පට්ටපල් බොරුවක් කියලා එයා අද ඉගෙන ගන්නවා. හැබැයි ඒක එයාගේ බොරුවක් නෙවෙයිලු, කවුරුහරි කියපු එකක් එයා අතින් කියවුණාලු. හරිම අහිංසක වැරැද්දක්! නැවක් පදවන්න නොදැන නැවක් පදවන ඕනෑම කෙනෙකුට වෙන්න පුළුවන් දෙයක්නේ ඒක.
“බය වෙන්න එපා, මාව විශ්වාස කරන්න, මම ඔයාලව ගොඩබිමට එක්කන් යන්නම්” කියලා එයා අහිංසක මගීන්ට කියනවා. තමන්ගේම වචන විශ්වාස නොකරන කැප්ටන් කෙනෙක්ව මගීන් කොහොම විශ්වාස කරන්නද? අඳින ඇඳුම මාරු කරනවා වගේ හැමදාම උදේට තමන්ගේ කතාව මාරු කරන මනුස්සයෙක්ව කොහොම විශ්වාස කරන්නද?
කැප්ටන් ජීවත් වෙන්නේ හීන ලෝකෙක. මීට අවුරුදු දෙකකට කලින් එයා හිතුවේ නැහැ කවදාවත් නැවක් පදවන්න වෙයි කියලා. එයා එදා කළේ ගොඩබිමට වෙලා, මේ කැඩුණු නැව පදවන්න හදපු හැම කැප්ටන් කෙනෙකුටම ගල් ගහපු එකයි. එයා මේ රටේ හිටපු දක්ෂතම ‘ගල් ගහන්නා’. එයාගේ ඉලක්කය නියමයි. හැම කැප්ටන් කෙනෙකුගේම ඔළුවටම වැදෙන්න එයා ගල් ගැහුවා.
දැන් එයාම කැප්ටන් වෙලා. දැන් එයාම අර කැඩුණු නැව පදවනවා. දැන් තමයි එයාට තේරෙන්නේ නැවක් පදවන එක, නැව පදවන මිනිස්සුන්ට ගල් ගහනවාට වඩා කොච්චර අමාරුද කියලා. කවුද ඒක දැනගෙන හිටියේ?
දෙවැනි නායිකාවත් (Deputy) කවදාවත් හිතුවේ නැහැ තමන් මේ වගේ නැවක දෙවැනියා වෙයි කියලා. ඇයට තිබුණේ එකම එක සරල හීනයයි. මගීන්ගේ අධ්යාපන සෙට් එක 6% දක්වා වැඩි කරන එක. ඒක තමයි ඇගේ ජීවිත මෙහෙයුම වුණේ. හැබැයි පස්සේ තමයි ඇයට තේරුණේ ඒක ඇගේ හීනයක් නෙවෙයි, පරණ නැවියන්ට විරුද්ධව පෙරේත පෙළපාලියක යන්න කවුරුහරි හදපු ‘ව්යාපෘතියක්’ විතරයි කියලා. ඇය ඒකේ හිටපු නිකම්ම නිකම් ‘පූස් පැටියෙක්’ විතරයි.
දැන් ඇයට තේරෙනවා ඒක කරන්න බැරි වැඩක් කියලා. ඇගේ ජීවිත කාලේදීවත්, සමහරවිට කාගේවත් ජීවිත කාලේදී ඒක කරන්න බැරි වෙයි. ඒ හීනය නිහඬවම මියගියා. දැන් ඇය තට්ටුව උඩ අතරමං වෙලා වගේ බලාගෙන ඉන්නවා. කැප්ටන් හොරණෑව පිඹිද්දී, සිදුරු වලින් වතුර එන හැටි ඇය බලාගෙන ඉන්නවා.
අවුරුද්දකට පස්සේ අපි ඉන්න තැන මෙතනයි. බලාපොරොත්තුව දියේ ගිලුනාම පෙනෙන්නේ මෙහෙමයි.
හැබැයි කිසිවෙකු අහන්න අකමැති ඇත්ත මේකයි: අවදි වන්න! ඔබට තියෙන්නේ එකම එක නැවක් විතරයි. ඒ මේ නැවයි. ඒක කැඩිලා, ඒකේ සිදුරු පිරිලා, ඒක ගිලෙමින් පවතිනවා. හැබැයි ඔබට තියෙන එකම දේ ඒකයි.
ඔබව බේරගන්න වෙනත් නැවක් එන්නේ නැහැ. වරායේ වෙනත් ඉන්ද්රජාලික නැවක් නවත්තලා නැහැ. මේ කැඩුණු, සිදුරු පිරුණු, ගිලෙන නැව තමයි ඔබේ නිවස. ඔබට තියෙන එකම දේ ඒකයි.
කුණාටු එනවා. ඔබ නැව හදනකම් ඒ කුණාටු බලාගෙන ඉන්නේ නැහැ. ඔබ හොඳ කැප්ටන් කෙනෙක් හොයාගන්නකම් ඒ කුණාටු නවතින්නේ නැහැ. ඔබේ දුක්ගැනවිලි, පසුතැවීම් ගැන ඒ කුණාටු වලට අදාළ නැහැ. ඒවා එනවා, ඒවා තදින්ම වදීවි.
හැබැයි කුණාටු හැමදාම පවතින්නේ නැහැ. රහස ඒකයි. බලාපොරොත්තුව තියෙන්නේ එතැනයි. කුණාටු දරුණුයි, හැබැයි ඒවා ගෙවී යනවා. නැවට මේ කුණාටුවෙන් බේරෙන්න පුළුවන් නම්, ඉන් පස්සේ නිසල දියඹක් හමුවේවි. කළු වලාකුළු අස්සෙන් ඉර පායාවි.
මේ නැවට බේරෙන්න පුළුවන්. මේ කැඩුණු නැවට පවා පුළුවන්. මේ ව්යාකූල කැප්ටන්, අසරණ දෙවැනියා සහ බේබදු සේවකයෝ එක්ක වුණත් මේ නැව බේරගන්න පුළුවන් – හැමෝම අත්පුඩි ගසන එක නතර කරලා, අවදි වෙලා වැඩ කරන්න ගත්තොත් විතරක්.
- සිදුරු වලින් එන වතුර ‘පින් උල්පත්’ කියලා රවටගන්න එක නතර කරන්න. ඒවා සිදුරු! ඒවා වහන්න.
- කැප්ටන් හැමදේම දන්නවා කියලා හිතන එක නතර කරන්න. එයා දන්නේ නැහැ. එයාට උදවු කරන්න.
- තෙල් ටැංකිය පිරිලා කියලා රවටගන්න එක නතර කරන්න. ඒක හිස්. තියෙන හැම බිඳුවක්ම ඉතිරි කරන්න.
- හැමදේම හොඳයි කියලා රවටගන්න එක නතර කරන්න. කිසිම දෙයක් හොඳ නැහැ. ඇත්තට මුහුණ දෙන්න.
මගීන් තවදුරටත් මගීන් විතරක් වෙලා ඉඳලා හරියන්නේ නැහැ. මේක සුඛෝපභෝගී විනෝද චාරිකාවක් නෙවෙයි. මේක ජීවිතය බේරාගැනීමේ සටනක්. මේක හරියට ඉතාලියට පනින්න කුඩා බෝට්ටුවක ෆ්රීසර් එක අස්සේ හිරවෙලා යන 150ක් වගේ. හැමෝම ඉතාලිය දකින්නේ නැහැ. ඒකයි ඇත්ත.
හැමෝම බාල්දියක් අතට අරන් වතුර ඉවතට දාන්න පටන් ගන්න. සිදුරු වහන්න උදවු වෙන්න. ප්රදර්ශනය දිහා බලාගෙන ඉන්නේ නැතුව, විසඳුමේ කොටස්කරුවෙක් වෙන්න.
කැප්ටන්ට් මේක තනියම කරන්න බැහැ. එක මිනිහෙක්ට නැවක් බේරගන්න බැහැ. එයාට එයාවවත් බේරගන්න බැහැ. එයා දවසට පැය 20ක් වැඩ කළත්, නිදාගත්තේ නැතත්, මුළු ශක්තියම යෙදෙව්වත් – තනියම යන මිනිහා පරාජය වෙනවා.
දෙවැනි නායිකාව දැන්වත් තමන්ගේ ව්යාකූලත්වයෙන් අවදි විය යුතුයි. එක දෙයක් තෝරාගන්න. ඒක හරියට කරන්න. 6% ගැන හීන මවන්නේ නැතුව, 1%ක් හරි කරන්න බලන්න. මොනවා හරි කරන්න! අඩුම ගානේ මිනිස්සුන්ට කන්න දෙන්න කුස්සිය හරි භාරගන්න.
සේවක මණ්ඩලය දැන්වත් මතින් මිදිය යුතුයි. බලය පැත්තකට දාලා ආයුධ අතට ගන්න. නිවේදන නිකුත් කරන එක නතර කරලා රෙපයාර් කරන්න පටන් ගන්න.
සහ අර අසරණ, පීඩිත මගීන්… ඔබට පුළුවන් වෙන්නේ නැහැ නිකම්ම මැජික් එකක් වෙනකම් බලාගෙන ඉන්න. කවුරුහරි ඇවිත් ඔබව බේරගන්නකම් ඉන්න එපා. ඔබ ඉන්නේ මේ නැවේ. නැව ගිලුනොත් ඔබත් ගිලෙනවා. නැව බේරුණොත් ඔබත් බේරෙනවා. ඔබේ ඉරණම තියෙන්නේ මේ කැඩුණු නැව ඇතුළෙයි.
ඉතින් ඒ වෙනුවෙන් සටන් කරන්න. මීට වඩා දෙයක් ඉල්ලන්න. බල කරන්න. හැමෝම වගකීම් සහගත කරන්න. ඒ වගේම උදවු කරන්න. වතුර ඉසින්න.
මේ ඔබේ නැවයි. කැඩිලා තිබුණත් ඒක ඔබේ නැවයි. මේ ඔබේ කැප්ටන්. ව්යාකූල වුණත් ඔහු ඔබේ කැප්ටන්. මේ ඔබේ සේවක මණ්ඩලය. බලයෙන් මත්වෙලා හිටියත් ඔවුන් ඔබේ අයයි. මේ ඔබේ රටයි. ගිලෙමින් තිබුණත් ඒ ඔබේ රටයි.
2025 අවසන් වෙමින් පවතිනවා. අපි පටන් ගත්තේ බලාපොරොත්තුවෙන්, ඉවර කරන්නේ දුකෙන්. හැබැයි නැව තාම පාවෙනවා. නූලෙන් හරි පාවෙනවා. කැප්ටන් තාම සුක්කානම කරකවනවා. මගීන් තාම පණ පිටින් ඉන්නවා.
ඊළඟ කුණාටුව එනවා. ඊට පස්සේ තවත් එකක් ඒවි. මුහුදේ හැටි එහෙමයි. ජීවිතයේ හැටිත් එහෙමයි.
හැබැයි කුණාටු ගෙවී යනවා. නැව් හදන්න පුළුවන්. කැප්ටන්ලාට ඉගෙන ගන්න පුළුවන්. දෙවැනි නායිකාවන්ට අවදි වෙන්න පුළුවන්. සේවකයන්ට මතින් මිදෙන්න පුළුවන්. මගීන්ට නැවියන් වෙන්න පුළුවන්.
බලාපොරොත්තුව මැරිලා නැහැ. ඒක වතුරේ ගිලෙමින් තියෙන්නේ. ඒක වතුරෙන් ගොඩට ගන්න. හුස්ම දෙන්න. ඒකට ආයෙත් පණ දෙන්න.
මේක හීන මවන වෙලාව නෙවෙයි. මේක හොරණෑ සංදර්ශන පවත්වන වෙලාව නෙවෙයි. පින් උල්පත් ගැන කතන්දර කියන වෙලාවත් නෙවෙයි.
මේක වතුර ඉසින වෙලාවයි. සිදුරු වහන වෙලාවයි. කුණාටුවෙන් බේරෙන වෙලාවයි.
අවදි වන්න! හැමෝම. කැප්ටන්, දෙවැනියා, සේවකයෝ, මගීන් – හැමෝම අවදි වන්න.
නැව ගිලෙමින් පවතිනවා. හැබැයි ඒක තාම ගිලුනේ නැහැ. තාම නැහැ.
තාම කාලය තියෙනවා. ගොඩක් නෙවෙයි, හැබැයි පොඩ්ඩක් තියෙනවා.
ඒක පාවිච්චි කරන්න!