නීතිය සුරකින නිලධාරියකු අල්ලසට හෝ අයථා වත්කම් ඉපැයීමට හසුවී නීතිය ඉදිරියට පැමිණවීම සමාජය තුළ දැඩි කම්පනයක් සහ පිළිකුලක් ඇති කරන සිදුවීමකි. පසුගියදා මාතර ප්රධාන මහේස්ත්රාත් අධිකරණය හමුවේ වාර්තා වූ සිදුවීමද ඊට වෙනස් නොවේ. කොටවිල පොලිස් ස්ථානයේ පාලන අංශයේ ස්ථානාධිපතිනිය ලෙස සේවය කළ ප්රධාන පොලිස් පරීක්ෂක වරුණි බෝගහවත්ත මහත්මිය, තමන් සතු හොන්ඩා වීසල් (Honda Vezel) වර්ගයේ මෝටර් රථයක් මිලදී ගැනීම, ඒ සඳහා කල්බදු (Leasing) වාරික ගෙවීම සහ බැංකු ගිණුම්වලට සැකකටයුතු ලෙස මුදල් බැරවීම සම්බන්ධයෙන් නිසි මූලාශ්ර සනාථ කිරීමට නොහැකි වීම මත රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කෙරිණි.

නීතිය ඉදිරියේ කිසිවෙකුට විශේෂ වරප්රසාද නොමැත. පොලිස් නිලධාරිනියක ලෙස ඇය සිදුකළ වරද කිසිසේත්ම යුක්තිසහගත කළ නොහැකි අතර, ඊට නිසි නීතිමය විමර්ශනය සහ දඬුවම හිමිවිය යුතුය. මෙහිදී ඇය තෝරාගෙන තිබුණේ සුඛෝපභෝගී යැයි සැලකිය හැකි ‘Vezel’ වර්ගයේ මෝටර් රථයක් වීම වෙනම කාරණයකි; නිලධාරියෙකුට අවශ්ය වන්නේ කුමන මට්ටමේ හෝ කවර වටිනාකමක වාහනයක්ද යන්න තර්කයට විවෘතය. එහෙත්, මෙම සිදුවීම හුදෙක් එක් නිලධාරිනියකගේ සදාචාර විරෝධී තේරීමක් ලෙස පමණක් ලේබල් කර පසෙකට දැමිය හැකිද? නැතහොත් මේ පිටුපස රාජ්ය ආරක්ෂක අංශ මුහුණ දෙන අතිශය බරපතළ ව්යුහාත්මක සහ ආර්ථික අනාරක්ෂිතභාවයක් සැඟවී තිබේද?
සංඛ්යාවලින් එළිවන ගණිතමය උගුල
අධිකරණයේදී අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව (CID) අනාවරණය කළ ආදායම්-වියදම් පරතරය මෙරට රාජ්ය සේවයේ පවතින සැබෑ තත්ත්වය පෙන්වා දෙන කැඩපතකි:
- සැකකාරියගේ මාසික වැටුප: රුපියල් 140,000/=
- මෝටර් රථයේ මාසික කල්බදු වාරිකය: රුපියල් 132,000/=
- ජීවත්වීමට ඉතිරි වන ශේෂය: රුපියල් 8,000/=
රුපියල් 140,000ක වැටුපක් ලබන නිලධාරිනියක් රුපියල් 132,000ක ණය වාරිකයක් ගෙවූ පසු මසක් මුළුල්ලේ ජීවත්වීමට, ඉන්ධන පිරවීමට සහ පවුල නඩත්තු කිරීමට ඉතිරි වන්නේ රුපියල් 8,000ක් පමණි. වටිනාකමින් වැඩි වාහනයක් තෝරාගැනීම ඇගේ පෞද්ගලික වරදක් සහ අමනෝඥ තීරණයක් විය හැකිය. එහෙත් ප්රධාන පොලිස් පරීක්ෂකවරියක වැනි ජ්යෙෂ්ඨ නිලධාරිනියක් මෙවැනි මාරාන්තික ණය උගුලකට හසුවීමට බලපෑ මූලික සමාජ හා ආර්ථික පරිසරය සොයා නොබලා දූෂණය නතර කළ නොහැක.
අනතුර සමඟ ජීවත්වන වෘත්තිය සහ පවුලේ ආරක්ෂාව
පොලිස් සහ ආරක්ෂක සේවය යනු උදෑසන 8 සිට සවස 5 දක්වා මේසයක වාඩිවී ලිපිගොනු පෙරළන සාමාන්ය රැකියාවක් නොවේ. එය තම ජීවිතය පරදුවට තබා සමාජ විරෝධී අපරාධකරුවන්, මත්ද්රව්ය ජාවාරම්කරුවන් සහ පාතාල කල්ලි සමඟ දිනපතා සෘජුව ගැටෙන අධික අවදානම් සහිත (High Threat) වෘත්තියකි.
එවැනි දැඩි තර්ජනකාරී පරිසරයක සේවය කරන නිලධාරියෙකුට තම පවුලේ සහ දරුවන්ගේ සුරක්ෂිතභාවය අංක එකේ ප්රමුඛතාවය බවට පත්වීම සාමාන්ය මිනිස් ස්වභාවයකි:
- පොදු ප්රවාහනය භාවිත කිරීමේ මාරාන්තික අවදානම: සාමාන්ය වැටුප් ලබන ඕනෑම පුද්ගලයෙකුට මෙන් පොලිස් නිලධාරියෙකුට හෝ ඔහුගේ බිරිඳට, දරුවන්ට කිසිදු බියකින් තොරව පොදු බස් රථවල හෝ දුම්රියවල ගමන් කිරීමට ඇති හැකියාව අතිශය සීමිතය. තමන් අත්අඩංගුවට ගත්, නඩු පවරා හිරේ විලංගුවේ දැමූ අපරාධකරුවන්ගේ හෝ ඔවුන්ගේ ආධාරකරුවන්ගේ පළිගැනීම්වලට පොදු ප්රවාහනයේදී ඔවුන්ගේ දරුවන් ගොදුරු වීමේ බරපතළ තර්ජනයක් පවතී.
- ප්රවාහන අවශ්යතාව සහ ණය උගුල: මෙහිදී අදාළ නිලධාරිනිය ඉහළ වටිනාකමකින් යුතු Vezel වර්ගයේ රථයක් තෝරාගැනීම නිවැරදි යැයි කිසිවෙකුත් තර්ක කරන්නේ නැත. එහෙත් නිලධාරියෙකුට තම පවුලේ ආරක්ෂාව උදෙසා යම් මට්ටමක පෞද්ගලික ආරක්ෂිත ප්රවාහන ක්රමවේදයක (මූලික මට්ටමේ හෝ වාහනයක) අවශ්යතාව පැවතීම ප්රතික්ෂේප කළ නොහැකි යථාර්ථයකි. රජය විසින් එවැනි අවම ප්රවාහන පහසුකමක් හෝ ආරක්ෂක දීමනාවක් ලබා නොදෙන පරිසරයක, නිලධාරීන් පහසුවෙන්ම අධික පොලී සහිත ණය උගුල්වල සිරවී, අවසානයේ එම හිඟය පියවීමට වෙනත් අනිසි මාර්ගවලට යොමුවේ.
- වගකීමට නොගැළපෙන සොච්චම් වැටුප: තම ජීවිතය නිරන්තර අනතුරේ තබාගෙන සිටින නිලධාරියෙකුට තම දරුවන්ට ආරක්ෂිත පරිසරයක්, ගෞරවනීය ජීවිතයක් සහ සෞඛ්ය පහසුකමක් සලසා දීමට තරම්වත් ප්රමාණවත් නොවන රුපියල් 140,000ක මූලික වැටුපක් ලබාදී, ඔවුන්ගෙන් පමණක් පරම පාරිශුද්ධ සදාචාරයක් බලාපොරොත්තු වීම ප්රායෝගික නොවේ.
දූෂණය අවම ලෝකයේ ප්රමුඛ රටවල් ආරක්ෂකයින් රකින්නේ කෙසේද?
දූෂණ සංජානන දර්ශකයේ ඉහළින්ම සිටින රටවල් ක්රියාත්මක කරන්නේ සරල න්යායකි: “රාජකාරියට සහ එහි පවතින අවදානමට සරිලන ඉහළම ආර්ථික සහ සමාජ සුරක්ෂිතතාවක් ලබාදීම හරහා දූෂණයට ඇති මූලික අවශ්යතාවය අහෝසි කිරීම.”
- සිංගප්පූරුව (Singapore)
පෞද්ගලික අංශයේ ඉහළම විධායක මට්ටමේ ආදායම්වලට සමාන වැටුප් හා වාර්ෂික කාර්යසාධන දීමනා ආරක්ෂක නිලධාරීන්ට හිමිවේ. රජය මැදිහත්ව පූර්ණ නිවාස ණය හා සහන, ඉහළම සෞඛ්ය රක්ෂණාවරණ, දරුවන් සඳහා උසස් අධ්යාපන ශිෂ්යත්ව මෙන්ම ශක්තිමත් විශ්රාමික සුරක්ෂිතතාවක් සලසා දී ඇත. මෙම ආකෘතියේ දූෂණ විරෝධී ප්රතිපත්තිය පදනම් වන්නේ “අල්ලසක් ගැනීමට හේතුවක් නැති තරමට ඉහළින් ගෙවීම” මතය; අල්ලසකට හසුවුවහොත් පනවන දැඩි නීතිමය දඬුවම් හා අහිමි වන වටිනා ප්රතිලාභ නිසා කිසිදු නිලධාරියෙකු එවැනි අවදානමක් ගැනීමට ඉදිරිපත් නොවේ.
- නෝර්වේ සහ ඩෙන්මාර්කය (Nordic Countries)
ජාතික මධ්යන්ය ආදායමට වඩා ඉහළ ආකර්ෂණීය වැටුපක් සමඟින් සතියකට පැය 37ක සේවා මුර සහ අතිකාල සඳහා ඉතා ඉහළ ගෙවීම් පද්ධතියක් ක්රියාත්මක වේ. රාජකාරි සඳහා අතිනවීන නිල රථ, පූර්ණ තාක්ෂණික මෙවලම්, නොමිලේ මානසික සුවතා සේවා සහ විශිෂ්ට විශ්රාම වැටුප් ක්රම රාජ්ය මට්ටමින් තහවුරු කර ඇත. ඉහළ සමාජ ගෞරවය සහ වෘත්තීය ස්වාධීනත්වය සුරැකෙන පරිසරයක් නිර්මාණය කර ඇති අතර, රාජකාරි කටයුතු වෙනුවෙන් නිලධාරියාගේ පෞද්ගලික මුදල් වැයවීම මුළුමනින්ම ශුන්ය කර තිබීම දූෂණය අවම වීමට ප්රධාන හේතුවකි.
- ජපානය (Japan)
සාමාන්ය රාජ්ය සේවකයන්ගේ වැටුපට වඩා 10%-15% කින් ඉහළ ‘පොලිස් විශේෂ දීමනා’ සහිත වැටුප් ව්යුහයක් සහ වසරකට දෙවරක් ලැබෙන විශේෂ ප්රසාද දීමනා (Bonuses) ක්රියාත්මක වේ. පොලිස් මුරපොළවල් (Koban) ආශ්රිත ආරක්ෂිත රාජකාරි නිවාස, නවීන ආරක්ෂක උපකරණ සහ ප්රවාහන පහසුකම් සියල්ල රජය සතු සම්පත් ලෙස ලබාදේ. නිලධාරියාගේ සහ ඔහුගේ පවුලේ සමස්ත ආර්ථික ආරක්ෂාව රජය විසින් පූර්ණ වශයෙන් භාරගැනීම මඟින් අල්ලසට යොමුවීමේ අවශ්යතාව මුලිනුපුටා දමා ඇත.
- නවසීලන්තය (New Zealand)
ජීවන වියදම් දර්ශකයේ උච්චාවචනයන්ට සාපේක්ෂව ස්වයංක්රීයව ඉහළ යන වැටුප් ව්යුහයක් සහ අනතුරුදායක රාජකාරි සඳහා විශේෂ අවදානම් දීමනා පිරිනැමේ. නිලධාරීන්ගේ ශාරීරික හා මානසික සුවතාව රැකෙන නම්යශීලී සේවා මුර කළමනාකරණය, පුළුල් සෞඛ්ය පහසුකම් සහ පූර්ණ නෛතික ආවරණය රාජ්යය විසින් සපයයි. ආර්ථික අපහසුතාවලින් තොරව නිලධාරියාට යහපත් ජීවන මට්ටමක් ගතකිරීමට ඉඩ සලසමින්, ආයතනිකව දූෂණය කෙරෙහි ශුන්ය ඉවසීමේ (Zero Tolerance) දැඩි ප්රතිපත්තියක් ක්රියාත්මක වේ.
කළ යුත්තේ කුමක්ද?
වරද කළ නිලධාරීන්ට දඬුවම් දිය යුතුය. සුඛෝපභෝගී ජීවන රටාවන් කරපින්නා ගැනීම කිසිසේත්ම අනුමත කළ නොහැක. එහෙත් හුදු දඬුවමෙන් පමණක් දූෂණය නැති කළ හැකි යැයි සිතීම මිථ්යාවකි. රාජ්ය සේවයේ, විශේෂයෙන්ම පොලීසියේ සහ ආරක්ෂක අංශවල අල්ලස හා දූෂණය නැති කිරීමට නම් පහත ප්රතිසංස්කරණ වහා සිදුවිය යුතුය:
- අවදානමට සරිලන වැටුපක්: නිලධාරීන් මුහුණ දෙන ජීවිත තර්ජන සහ මානසික පීඩනය සැලකිල්ලට ගෙන, පවුලක් ගෞරවනීයව නඩත්තු කළ හැකි සැබෑ වෙළඳපල අගයක් සහිත වැටුප් හා දීමනා ක්රමයක් සැකසීම.
- පවුලේ ආරක්ෂාව සහ ප්රවාහන සහන: අපරාධකරුවන්ගෙන් එල්ල වන තර්ජන හමුවේ නිලධාරියාගේ පවුලේ සාමාජිකයන්ට ආරක්ෂිතව ගමන් කිරීමට අවශ්ය ප්රවාහන සහන හෝ නිල ක්රමවේදයක් සකස් කිරීම මඟින් ඔවුන් අයථා ආදායම් හෝ අසාධ්ය ණය උගුල්වල සිරවීම වැළැක්වීම.
- පූර්ණ සමාජ ආරක්ෂණය: දරුවන්ගේ අධ්යාපනය, සෞඛ්යය සහ විශ්රාම ජීවිතය රජය විසින් සම්පූර්ණයෙන්ම සහතික කිරීම. එවිට සුළු අල්ලසක් හෝ අයථා මුදලක් වෙනුවෙන් තම රැකියාව අවදානමේ දැමීමට කිසිදු නිලධාරියෙකු පෙළඹෙන්නේ නැත.
නීතිය සුරකින මිනිසාට බඩගින්නේ සිටීමටත්, තම දරුවන්ගේ ආරක්ෂාව ගැන අනාරක්ෂිතව බියෙන් පසුවීමටත් සිදුවන තාක් කල්, රටක නීතිය සහ යුක්තිය විකිණීම නතර කළ නොහැක. රාජ්ය අංශයේ දූෂණය සැබවින්ම අවම කළ හැක්කේ හුදු දඬුවම් නීති තද කිරීමෙන් නොව, නිලධාරියාට සහ ඔහුගේ පවුලට ගෞරවනීයව ජීවත්වීමට අවශ්ය සාධාරණ ආර්ථික පසුබිම නිර්මාණය කරදීමෙනි.



