Latest Posts

දේශපාලන කෙබර පරදන ආර්ථිකයේ නියමයන්: වත්මන් පාලකයන් තේරුම් ගත යුතු සත්‍යය

ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන ඉතිහාසය යනු ප්‍රතිපත්තිගරුක තීන්දු තීරණ ගත් අයගේ නොව, තීන්දු නොගෙන කල් මරමින් සටන් පාඨවලින් බලය ඩැහැගත් පාලකයන්ගේ විනාශකාරී ප්‍රතිඵලයකි. දශක ගණනාවක් තිස්සේ මෙරට ජනතාවගේ දහඩිය මහන්සියෙන් උපයන බදු මුදලින් නඩත්තු වූ ‘සුදු අලි’ හෙවත් අසාර්ථක රාජ්‍ය ව්‍යවසාය (SOEs) පිළිබඳ අර්බුදය අද වන විට යළිත් වරක් දේශපාලන කරළියේ ප්‍රධාන කතිකාව බවට පත්ව තිබේ.

රජය විසින් කඩිනමින් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීමට සූදානම් වන බව කියන රාජ්‍ය ව්‍යවසාය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණ පනත (SOE Act) පිළිබඳ මෑතකදී ආර්ථික හා සමාජ විශ්ලේෂක පහාන්‍යා උඩුවෙරිය (Pahanya Uduweriya) විසින් Asian Mirror YouTube නාලිකාව ඔස්සේ තබන ලද සටහන, මෙරට පාලකයන්ගේ ප්‍රතිපත්තිමය දෙබිඩිකම සහ ආර්ථික නිරුවත මැනවින් ප්‍රදර්ශනය කරන්නකි.

Asian Mirror YouTube නාලිකාව ඔස්සේ පහාන්‍යා උඩුවෙරිය කළ මූලික හෙළිදරව්ව

පහාන්‍යා උඩුවෙරිය සිය විශ්ලේෂණයේදී පෙන්වා දෙන්නේ, රාජ්‍ය ව්‍යවසායන් යනු මෙරට ආර්ථිකයට සෙතක් නොව ‘මූල්‍යමය කොඩිවිනයක්’ බවට පත්වූයේ ඊනියා ජනසතු කිරීමේ ලේබලය යටතේ සිදුකළ අන්ත දූෂණය සහ දේශපාලනීකරණය හේතුවෙන් බවයි:

  • ශ්‍රීලංකන් ගුවන් සේවයේ පාඩම: එමිරේට්ස් සමාගම යටතේ ලාභ ලැබූ ශ්‍රීලංකන් ගුවන් සේවය, මහින්ද රාජපක්ෂ පාලන සමයේදී පෞද්ගලික කෝන්තර සහ පවුල්වාදය මත යළි රජයට පවරා ගැනීමෙන් පසු රුපියල් බිලියන 600 ඉක්මවූ සමුච්චිත පාඩුවක් වාර්තා කරමින් මහා භාණ්ඩාගාරය ගිල දැමීය. රටේ ස්වෛරී ණය ශ්‍රේණිගත කිරීම් පහත වැටීමට පවා මෙම ආයතනය සෘජුවම වගකිව යුතු විය.
  • 527ක් වූ ආයතන වර්ගීකරණය: නව පනත මඟින් හඳුනාගෙන ඇති රාජ්‍ය ආයතන 527 වාණිජ ආයතන (Commercial Entities) සහ පරිපාලන ආයතන (Administrative Entities) ලෙස කාණ්ඩ දෙකකට වෙන් කර, වාණිජ ආයතන සීමාසහිත වගකීම් සහිත සමාගම් (LLCs) බවට පත්කිරීම, ඒකාබද්ධ කිරීම (Mergers) හෝ විකුණා දැමීම (Divestment) සිදු කිරීමට නියමිතය.
  • කළමනාකරණ මනෝවිද්‍යාව: තමන්ගේ සාක්කුවේ මුදල් නොවන විට කිසිදු නිලධාරියෙකුට හෝ දේශපාලන පත්වීම් ලාභියෙකුට රාජ්‍ය ව්‍යාපාරයක් ලාභ ලබන තත්ත්වයට පත්කිරීමේ කිසිදු වගවීමක් හෝ උවමනාවක් නොමැති බවත්, “රජයකට ව්‍යාපාර කළ නොහැක” යන සත්‍යය ඉතිහාසය පුරා තහවුරු වී ඇති බවත් ඔහු පෙන්වා දෙයි.

HariDeshaya.lk දේශපාලන හා ආර්ථික විග්‍රහය

Asian Mirror YouTube නාලිකාව ඉදිරිපත් කළ තාක්ෂණික කරුණුවලින් ඔබ්බට යමින්, මෙහි ඇති දේශපාලනික කුහකත්වය සහ ප්‍රතිපත්තිමය බංකොලොත්භාවය අප ගැඹුරින් කියවාගත යුතුය.

  1. එදා ‘දේශද්‍රෝහී විකිණීම’ මෙදා ‘සාංඝික දේපළ සුරැකීමක්’ වූ හැටි

මීට වසර කිහිපයකට පෙර ‘පෞද්ගලීකරණය’ (Privatization) යන වචනය උච්චාරණය කළ සෑම අවස්ථාවකදීම කොළඹ මහ මාවත් අවහිර කරමින් රතු කොඩි ලෙළවූ, “ජාතික සම්පත් කුණුකොල්ලයට විකුණනවා” යැයි මොරදුන් විපක්ෂ බලවේග අද ආණ්ඩු බලයේ මුදුනේම හිඳිති. එදා රනිල් වික්‍රමසිංහ ඇතුළු පාලනයන් මෙම ප්‍රතිසංස්කරණ කිරීමට ගිය විට ඊට එරෙහිව ජනතා විරෝධය ඇවිලූ වත්මන් පාලකයන්ට, අද ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ (IMF) කොන්දේසි හමුවේ එම මාවතේම ගමන් කිරීමට සිදුව තිබීම දෛවයේ සරදමකි.

එදා ‘විකිණීමක්’ වූ ක්‍රියාවලිය, මෙදා ‘ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය’ (Restructuring) යන සේද රෙද්දෙන් වසා වෙළඳපොළට දමා ඇත්තේ පැරණි වාමාංශික මනෝරාජික හණමිටි අදහස් අකුලා ගැනීමට සිදුවූ නිසාය. “රජයේ බදු මුදල් සාංඝික දේපළක් සේ රකිනවා” යැයි වේදිකා දෙවනත් කළ නායකයන්, අවසානයේ එම ‘සාංඝික දේපළ’ බේරාගැනීමට යැයි කියමින් එදා පිළිකුල් කළ ධනවාදී ක්‍රමවේදවලින්ම පිහිට පැතීම දේශපාලන නරුමවාදයේ උපරිමයයි.

  1. ප්‍රතිසංස්කරණයේ දෙපැත්ත: ධනාත්මක සහ සෘණාත්මක දැක්ම

මෙම ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණ ක්‍රියාවලිය දෙස බැලීමේදී එහි රටේ ආර්ථිකයට හිතකර ධනාත්මක පැතිකඩක් මෙන්ම නොසලකා හැරිය නොහැකි බරපතළ අවදානම් සහිත සෘණාත්මක පැතිකඩක්ද දැකගත හැකිය.

ධනාත්මක පැත්තෙන් ගත් කල, දිගින් දිගටම පාඩු ලබන මෙවැනි රාජ්‍ය ව්‍යවසායයන් නඩත්තු කිරීම වෙනුවෙන් මහජන බදු මුදල් හිස්තැන් පිරවීමක් ලෙස පොම්ප කිරීම නතර වීම මහා භාණ්ඩාගාරයට විශාල සහනයකි. ආයතන සීමාසහිත වගකීම් සහිත සමාගම් (LLCs) බවට පත් කිරීම හරහා දේශපාලන ඇඟිලි ගැසීම්වලින් තොරව වාණිජමය තීන්දු ගැනීමේ නම්‍යශීලීභාවය සහ ආයතනික ස්වාධීනත්වය ගොඩනැගේ. එමෙන්ම, ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ (IMF) මූල්‍ය විනය හා ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණ ඉලක්ක සපුරාලීමට හැකිවීම හරහා ජාත්‍යන්තර ආයෝජකයන් සහ මූල්‍ය ආයතන හමුවේ රටේ බිඳවැටුණු විශ්වසනීයත්වය යළි ගොඩනගා ගැනීමටද මින් ඉඩප්‍රස්තාව උදාවේ.

කෙසේ වෙතත්, මෙහි සෘණාත්මක හා අවදානම් සහගත පැතිකඩද සුළුපටු නොවේ. අලුතින් පිහිටුවන සීමාසහිත සමාගම්වල පාලක මණ්ඩල සහ අධ්‍යක්ෂ ධුර සඳහා යළිත් වත්මන් පාලකයන්ගේ හිතවතුන් හෝ දේශපාලන ක්‍රියාකාරිකයන් රිංගවීමට ඉඩ හැරියහොත් සිදුවන්නේ අර්බුදය තවත් දික්ගැස්සීම පමණි. අනෙක් අතට, දශක ගණනාවක් තිස්සේ බිලියන ගණනින් පාඩු ලැබූ, නීතිමය ගැටලු සහ ණය බරින් පිරි ආයතනවල කොටස් මිලදී ගැනීමට පෞද්ගලික ආයෝජකයන් කෙතරම් දුරට ඉදිරිපත් වේද යන්න පිළිබඳව වෙළඳපොළ තුළ පවතින්නේ විශාල අවිශ්වාසයකි. එසේම, ආයතන ඒකාබද්ධ කිරීම් හෝ විකුණා දැමීම් හමුවේ සේවක අයිතිවාසිකම් සහ රැකියා සුරක්ෂිතතාව සම්බන්ධයෙන් රජය දරන ස්ථාවරය මෙතෙක් පැහැදිලි නොවීම නිසා රාජ්‍ය සේවය තුළ මෙන්ම සමාජය තුළද අවිනිශ්චිතතාවක් නිර්මාණය වීමේ ඉඩකඩ බෙහෙවින් වැඩිය.

  1. CPC, CEB සහ SriLankan ත්‍රිත්ව උගුල
    විදුලිබල මණ්ඩලය (CEB) කොටස් කිහිපයකට කඩා ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමේ මූලික පියවර පැවති රජය යටතේ ආරම්භ වූවද, ඛනිජ තෙල් සංස්ථාව (CPC) ලෝක වෙළඳපොළ මිල සූත්‍රයට අනුව විනිවිදභාවයකින් පවත්වාගෙන යාම සහ ශ්‍රීලංකන් ගුවන් සේවයේ (SriLankan Airlines) ණය බරින් රට මුදාගැනීම තවමත් බරපතළ ප්‍රශ්නාර්ථයකි. ඡන්ද අපේක්ෂාවෙන් නැවත සහනාධාර උගුලකට වැටී හෝ මිල සූත්‍ර අත්හැරියහොත් මුළු ආර්ථිකයම යළි අගාධයට ඇද වැටීම වැළැක්විය නොහැක.

HariDeshaya.lk අවධාරණය

සටන් පාඨවලින් ආර්ථිකයක් ගොඩනැඟිය නොහැකි බවත්, ආර්ථික විද්‍යාවේ නියමයන් දේශපාලන වේදිකාවේ කෙබරවලට වඩා ප්‍රබල බවත් වත්මන් පාලකයන් දැන්වත් තේරුම් ගත යුතුය. එදා කළ වැරදි සහ මවාපෑ මනෝරාජික ලෝක පිළිබඳව කිසිදු ලැජ්ජාවක් නොමැතිව, අද ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණයේ පිහිට පැතීමට සිදුවී ඇත්නම් ආණ්ඩුව කළ යුත්තේ තවදුරටත් පුරාජේරු දෙඩවීම නොවේ.

මෙම පනත කැබිනට් ලාච්චුවල හෝ නීති කෙටුම්පත් දෙපාර්තමේන්තුවේ සිරකර තබන්නේ නැතිව කඩිනමින් නීතියක් බවට පත්කර ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය. එසේ නොමැතිව, පෙර පැවති පාලකයන් මෙන්ම ‘කරනවා’ යැයි පවසමින් පෙන්ඩුලමයක් සේ දෙපැත්තට වැනෙමින් කල් මරන්නේ නම්, “සාංඝික දේපළ” සුරැකීමේ ඓතිහාසික සටන් පාඨයද මෙරට දේශපාලන ඉතිහාසයේ තවත් එක් නින්දිත විහිළුවක් ලෙස ලියැවෙනු නියතය.

Ishara Abeygunasekara

Latest Posts

spot_imgspot_img