පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී නාමල් රාජපක්ෂ රක්ෂිත බන්ධනාගාරගතව දින 50ක් සපිරීම නිමිත්තෙන් සිය නිල ලිපි ශීර්ෂය යටතේ නිකුත් කළ ප්‍රකාශය, මතුපිටින් බලන විට සිරමැදිරියක සිට ලියූ සංවේදී සටහනක් ලෙස පෙනුනද, එහි ඇතුළාන්තය තුළ ඉතා සූක්ෂ්ම දේශපාලන උපායමාර්ග සහ මෙවලම් රැසක් අන්තර්ගතව පවතී.
පළමු කොටස: ලිපියෙහි මතුපිටින් සඳහන් කරුණු
නාමල් රාජපක්ෂ සිය ප්‍රකාශය ඔස්සේ සමාජගත කිරීමට උත්සාහ කරන ප්‍රධාන කරුණු පෙළගැස්ම මෙසේය:
- සිරගතවීම පිළිබඳ ස්වයං විවරණය: තමන් සිරගත කර තැබීම පිටුපස පීඩනයක් පවතින බවත්, මහින්ද රාජපක්ෂගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයා වීම ඊට ප්‍රධාන හේතුවක් වී ඇති බවත් සඳහන් කරයි. බන්ධනාගාරගත වූ මෙම දින 50 ජීවිතය අහිමි වූ කාලයක් නොව යළි ඉගෙනගත් කාලයක් ලෙස ඔහු හඳුන්වයි.
- සංස්කෘතිය සහ මහින්ද රාජපක්ෂගේ භූමිකාව: රටේ අනන්‍යතාව, බුදු දහම සහ සංස්කෘතික උරුමයන් අවදානමට ලක්ව ඇති බව පවසයි. කාවන්තිස්ස ඇත් රජු වැනි ජාතික උරුමයන් රැකගැනීමට නොහැකි වීම ගැන කනගාටුව පළ කරන අතර, තමන්ගේ පියා රටේ සාමය සහ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටි නායකයෙකු බව සිහිපත් කරයි.
- ආගමික සහ සමාජ විවේචන: ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී විවාදයකට එකඟ වුවද, බුදු දහමට හෝ සංස්කෘතියට කරන අපහාස සහ වෛරී ප්‍රකාශ පිළිගත නොහැකි බවත්, අන් ආගම්වලට ගරු කිරීමේ වැදගත්කමත් පෙන්වා දෙයි.
- වත්මන් ආර්ථික හා සමාජ අර්බුදය: රටේ ආයෝජන අවස්ථා අහිමි වී ඇති බවත්, භාණ්ඩාගාර පිරී ඇතැයි පැවසුවද ජනතාවට සහනයක් නොමැති බවත් පවසයි. රටේ බරපතළ ප්‍රශ්න තනි පවුලක් පිට පටවා සැඟවීමට පාලකයන් උත්සාහ කරන බවට චෝදනා කරයි.
- පාලක පාර්ශ්වයේ පොරොන්දු ප්‍රශ්න කිරීම: විදුලි බිල තුනෙන් දෙකකින් අඩු කිරීම, අඩු මිලට ඉන්ධන, වැටුප් වැඩි කිරීම්, පොලී රහිත ණය, ලක්ෂ 12ට Vitz වාහන සහ බදු සහන වැනි පොරොන්දු ඉටුවන්නේ නම් തමන් දින 50ක් නොව දින 500ක් වුවද සිරගතව සිටීමට සූදානම් බව ප්‍රකාශ කරයි.
දෙවන කොටස: ලිපිය ඇතුළත ඇති නාමල්ගේ දේශපාලන මෙවලම් (Political Tools) විශ්ලේෂණය
මෙම ලියවිල්ල හරහා නාමල් රාජපක්ෂ විසින් තමන්ගේ අනාගත දේශපාලන පැවැත්ම සහ කඳවුර ශක්තිමත් කරගැනීම වෙනුවෙන් භාවිත කර ඇති ප්‍රධාන දේශපාලන මෙවලම් මෙසේ හඳුනාගත හැක:
- වින්දිත භාවය දේශපාලනීකරණය කිරීම (Playing the Victim Card)
තමන් මුහුණ දී සිටින නීතිමය ක්‍රියාමාර්ගය කිසියම් නීතිවිරෝධී ක්‍රියාවක් හෝ වංචාවක් සම්බන්ධ විමර්ශනයක් ලෙස නොව, ‘දේශපාලන දඩයමක්’ ලෙස ලේබල් කිරීම මෙහි මූලික මෙවලමයි. “මහින්ද රාජපක්ෂගේ ලොකු පුතා වීම ද එයට හේතු වූවා දැයි මට සිතේ” යන ප්‍රකාශය හරහා තමන් දේශපාලන පලිගැනීමක ගොදුරක් බවට පත්ව සිටින බව පෙන්වා පාක්ෂිකයන් අතර සහකම්පනය (Sympathy) ගොඩනැගීමට උත්සාහ කරයි.
- දක්ෂිණාංශික සංස්කෘතික ජනප්‍රියවාදය (Cultural & Religious Populism)
සිංහල-බෞද්ධ අනන්‍යතාවය අවදානමට ලක්ව ඇතැයි යන බිය සමාජගත කිරීම රාජපක්ෂ දේශපාලනයේ සාම්ප්‍රදායික ශක්තිමත්ම අවියයි. “අප රට සංස්කෘතිකමය බෞද්ධ රටකි” යනුවෙන් අවධාරණය කරමින් සහ කාවන්තිස්ස ඇත් රජු පිළිබඳ මාතෘකාව ඉස්මතු කරමින් ඔහු උත්සාහ කරන්නේ, පසුගිය අරගලයෙන් පසු විසිරී ගිය සිංහල-බෞද්ධ ජාතිකවාදී ඡන්ද පදනම නැවත ‘අනන්‍යතාව රැකගැනීමේ’ සටන්පාඨය වටා ඒකරාශී කිරීමටයි.
- උරුමය සහ පීතෘමූලික ආවරණය (Dynastic Legitimacy & Paternal Shield)
මහින්ද රාජපක්ෂ යුද්ධය අවසන් කළ නායකයා ලෙස තවමත් සමාජයේ යම් කොටසක් තුළ දිනා ඇති ගෞරවය, තමන්ගේ දේශපාලන පලිහක් ලෙස යොදාගැනීම මෙහිදී දැකිය හැක. පියාගේ දේශපාලන උරුමය සෘජුවම තමන් වෙත ආරෝපණය කරගනිමින්, තමන් සිරගත වීම යනු රට බේරාගත් නායකයාගේ පවුලට එරෙහිව කරන අකෘතඥ ක්‍රියාවක් ලෙස චිත්‍රණය කිරීමට ඔහු උත්සාහ කරයි.
- පොරොන්දු උපහාසයට ලක්කිරීම සහ ආර්ථික ජනතාවාදය (Economic Counter-Attack)
මැතිවරණ සමයේ ආණ්ඩුව දුන් ප්‍රධාන පොරොන්දු (විදුලි බිල, ඉන්ධන, ලක්ෂ 12 වාහන, පොලී රහිත ණය ආදිය) එකිනෙක ලැයිස්තුගත කිරීම හරහා පාලක පක්ෂයේ විශ්වසනීයත්වය බිඳවැට්ටවීම තවත් ප්‍රබල මෙවලමකි. පවතින ආර්ථික දුෂ්කරතා කෙරෙහි ජනතාව තුළ ඇතිවන කලකිරීම ආණ්ඩුව දෙසට හරවා, “ඔවුන්ගේ නොහැකියාව වසාගැනීමට අපව දඩයම් කරයි” යන ආඛ්‍යානය ගොඩනැගීමට මෙමගින් උත්සාහ කරයි.
- පරිත්‍යාගශීලී නායකත්ව ප්‍රතිරූපය (Martyrdom & Future Leadership Framing)
“මගේ රටට යහපතක් වේ නම්… මට දින 50ක් නොව 500ක් වුවද සිරගතව සිටිය හැක” යන ප්‍රකාශය හරහා තමන් රට වෙනුවෙන් ඕනෑම කැපකිරීමක් කිරීමට සූදානම් ‘දේශපාලන පරිත්‍යාගශීලියෙකු’ (Martyr) ලෙස පෙනී සිටියි. අවසානයේ “අප කඳවුරේ ජනතා අභිලාෂය සිරගත කළ නොහැකිය” යැයි පැවසීමෙන්, තමන් තවමත් විපක්ෂ කඳවුරේ ප්‍රධාන නායකයෙකු බවත් සිරමැදිරියෙන් පිටතට පැමිණි පසු නායකත්වය ගැනීමට සූදානම් බවත් සිය පාක්ෂිකයන්ට සංඥා කරයි.
අවසාන දේශපාලන කියවීම: සිරමැදිරියෙන් එළියට දමන ‘රාජපක්ෂ න්‍යාය පත්‍රය’
සමස්තයක් ලෙස ගත් කල, නාමල් රාජපක්ෂගේ මෙම ලියවිල්ල හුදෙක් සිරකරුවෙකුගේ දුක්ගැනවිල්ලක් නොව, අනාගත දේශපාලන පොරපිටිය ඉලක්ක කරගත් ඉතා සැලසුම්සහගත ‘ප්‍රති-ප්‍රහාරයකි’. පවතින ආණ්ඩුව මුහුණ දෙන ප්‍රායෝගික ආර්ථික අභියෝග සහ නොවිසඳුණු මැතිවරණ පොරොන්දු සාර්ථකව ග්‍රහණය කරගනිමින්, ඒවා සිය දේශපාලන පැවැත්මේ පලිහ බවට පත් කරගැනීමට ඔහු මෙහිදී සමත්ව තිබේ.
එහෙත් මෙම ලියවිල්ල මගින් මතු කෙරෙන බරපතළ ගවේෂණාත්මක යථාර්ථය වන්නේ, රාජපක්ෂ දේශපාලන කඳවුර තවමත් සිය පැරණි උපායමාර්ගවලින් ඔබ්බට නව දැක්මක් ඉදිරිපත් කිරීමට අපොහොසත් වී ඇති බවයි. රට දැවැන්ත ආර්ථික බිඳවැටීමකට ලක්වූ යුගයේ වගකීමෙන් සූක්ෂ්මව මගහැර, සංස්කෘතික අනන්‍යතාව, ආගමික හැඟීම් සහ පවුල් උරුමය නමැති සාම්ප්‍රදායික මෙවලම් යළිත් කරළියට ගෙන ඒමෙන් එය පැහැදිලි වේ. අවසානයේදී, නීතිමය ක්‍රියාදාමයකට මුහුණ දෙන අතරතුරදීම සමාජය තුළ දේශපාලන ධ්‍රැවීකරණයක් (Political Polarization) නිර්මාණය කරමින් සිය පාක්ෂික පදනම නොවෙනස්ව තබාගැනීමේ උපක්‍රමශීලී ක්‍රීඩාවක නාමල් රාජපක්ෂ නිරතව සිටින බව මෙම ‘දින 50 ප්‍රකාශය’ මනාව තහවුරු කරයි.