පද්ධතියෙන් පලා යාමද? ක්‍රමය වෙනස් කිරීමද? – ලාංකේය තරුණ ප්‍රජාව හමුවේ ඇති ඓතිහාසික අභියෝගය

වත්මන් සමාජ දේශපාලන ක්‍රමය කෙරෙහි ලාංකේය තරුණ පරපුර තුළ ඇත්තේ දැඩි කලකිරීමක්, අසහනයක් සහ බලාපොරොත්තු සුන්වීමකි. ආර්ථික බිඳවැටීම්, රැකියා වියුක්තිය, ජීවන බර සහ පාලක පංතියේ ආත්මාර්ථකාමී දේශපාලන ක්‍රියාකලාපය හමුවේ හෙම්බත් වන තරුණ ප්‍රජාව බොහෝවිට උත්සාහ කරන්නේ දේශපාලනය මුළුමනින්ම ප්‍රතික්ෂේප කර ඉන් පලා යාමටයි. “දේශපාලනය අපට අදාළ නැත” යන මතයේ පිහිටා ක්‍රමයෙන් ඈත් වීම නැතහොත් රට හැර යාම එකම විසඳුම ලෙස දැකීම අද බහුලව දක්නට ලැබෙන ප්‍රවණතාවකි.

TV Supreme නාලිකාවේ විකාශය වූ ‘ඇත්ත’ දේශපාලන සංවාදාත්මක වැඩසටහනට එක්වෙමින් ප්‍රවීණ දේශපාලනඥයෙකු වන ඉම්තියාස් බාකීර් මාකාර් මහතා අවධාරණය කළේ, වත්මන් දේශපාලන අර්බුදය හමුවේ තරුණ පරපුර කලකිරී පලා යාම හෝ දේශපාලනය අතහැර දැමීම කිසිසේත්ම විසඳුමක් නොවන බවයි.  

භූගත හඬවල් සහ ඓතිහාසික ප්‍රතිරෝධය

දේශපාලන ඉතිහාසය විමසා බලන විට පෙනී යන්නේ ලොව පුරා තරුණ පරපුර මෙවැනි අර්බුදකාරී තත්ත්වයන්ට මුහුණ දුන් ප්‍රථම අවස්ථාව මෙය නොවන බවයි. අතීත කොමියුනිස්ට් සහ ඒකාධිපති පාලනයන් පැවති නැගෙනහිර යුරෝපයේ රටවල ජනතාවගේ මූලික නිදහස සහ ප්‍රකාශනයේ අයිතිය සම්පූර්ණයෙන්ම යටපත් කර තිබිණි. පාලකයින්ගේ දැඩි මර්දනය හමුවේ අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමට විවෘත වේදිකාවක් නොමැති වූ තැන, භූගත සාහිත්‍යය (Underground Literature / Samizdat) බිහිවිය. ඇලෙක්සැන්ඩර් සොල්සෙනිට්සින් (Aleksandr Solzhenitsyn) හෝ ඇන්ඩ්‍රි සකාරොව් (Andrei Sakharov) වැනි විද්වතුන්ගේ අදහස් රහසිගතව මුද්‍රණය කර ජනතාව අතරට ගෙන ගියේ තරුණයින් සහ ශිෂ්‍ය ප්‍රජාවයි.  

පෝලන්තය ඇතුළු නැගෙනහිර යුරෝපයේ අධිපතිවාදී පාලකයින් කල්පනා කළේ තමන්ගේ බලය කිසිදා වෙනස් කළ නොහැකි බවත්, ජනතාවට විකල්පයක් නොමැති බවත්ය. එවන් පරිසරයක පවා ජනතා පිබිදීමක් වෙනුවෙන් තරුණයෝ තම උපරිම ශක්තිය යෙදවූහ. චෙකොස්ලොවැකියාවේ සෝවියට් ආක්‍රමණයට සහ මර්දනයට එරෙහිව 1969 දී යාන් පලාක් (Jan Palach) නම් විසි හැවිරිදි ශිෂ්‍ය නායකයා තම සිරුරට ගිනි තබාගෙන මාරාන්තික විරෝධතාවයක නිරත වූයේ තමන් මුහුණ දෙන අඳුරු යථාර්ථය ලෝකයට කියාපෑමට වෙනත් විකල්පයක් නොමැති වූ බැවිනි. එය හුදු ආවේගයක් නොව, අධිපතිවාදයට එරෙහිව නැගුණු දැඩි අධිෂ්ඨානයක් සහ අනතුරු ඇඟවීමක් විය.  

සාමකාමී මහජන බලවේගයන්ගේ විකාශනය

කෙසේ වෙතත්, ඉතිහාසය පෙන්වා දෙන්නේ ආන්තික විනාශකාරී ක්‍රියාමාර්ග වෙනුවට, සංවිධානාත්මක හා සාමකාමී මහජන මැදිහත්වීම් හරහා රටවල දැවැන්ත පරිවර්තනයන් සිදුව ඇති බවයි. බංග්ලාදේශය, නේපාලය මෙන්ම යුරෝපයේ විවිධ රටවල තරුණ සහ ශිෂ්‍ය ප්‍රජාව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, සාධාරණත්වය සහ සමාජ අභිමානය වෙනුවෙන් වීදි බැස සාමකාමී පෙරළි සිදු කළහ.  

ඉම්තියාස් බාකීර් මාකාර් මහතා පෙන්වා දෙන පරිදි, දේශපාලනයෙන් ඈත් වීමෙන් කිසිදු ප්‍රශ්නයක් නොවිසඳෙන ප්‍රධාන කරුණු කිහිපයක් මෙහිදී අවබෝධ කරගත යුතුය:  

1. දේශපාලනයෙන් තොර මිනිසෙකු නොමැත: මිනිසෙකුගේ ආහාර, සෞඛ්‍යය, අධ්‍යාපනය, රැකියාව සහ මූලික මානව අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ සියලු තීන්දු තීරණ ගනු ලබන්නේ දේශපාලන කේන්ද්‍රස්ථාන මගිනි. අප දේශපාලනයෙන් ඈත් වූ පමණින් දේශපාලනය අපගේ ජීවිත තීරණය කිරීම නතර නොකරයි.  

2. ඉවසීම සහ උපායශීලී බුද්ධිය: ආවේගශීලී හෝ නොසන්සුන් ක්‍රියාමාර්ග වෙනුවට තරුණ පරපුර දිගුකාලීන දැක්මක්, ඉවසීමක් සහ උපායශීලී විනයක් සහිතව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අවකාශයන් තුළ ක්‍රියා කළ යුතුය.  

3. පද්ධතිය ඇතුළතින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය රැකගැනීම: මානව අභිමානය සහ මූලික නිදහස ආරක්ෂා වන්නේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ව්‍යුහයන් ආරක්ෂා කරගැනීමෙන් පමණි.  

නිගමනය: ලාංකේය තරුණ අරගලය සහ ඉදිරි දැක්ම

ශ්‍රී ලංකාවේ මෑතකදී ඇති වූ තරුණ නායකත්වයෙන් යුත් ජනතා අරගලය (Aragalaya) යනු ලෝක ඉතිහාසයේ සඳහන් එවන් මහජන පිබිදීම්වල දේශීය ප්‍රකාශනයකි. පාලකයින්ගේ අදූරදර්ශී තීරණ, ආර්ථික පීඩනය සහ සමාජ අසාධාරණය හමුවේ සාමකාමීව වීදි බැස පාලකයන් පලවා හරිමින් පද්ධතිමය වෙනසක් (System Change) ඉල්ලා සිටීමට ලාංකේය තරුණ පරපුරට හැකි විය. එය අධිපතිවාදී මානසිකත්වයන් බිඳ දැමූ ඓතිහාසික සන්ධිස්ථානයක් විය.

කෙසේ වෙතත්, අරගලයක ජයග්‍රහණය රැඳී පවතින්නේ තාවකාලික නැගිටීමක පමණක් නොවේ. පෝලන්තයේ හෝ චෙකොස්ලොවැකියාවේ අත්දැකීම් පෙන්වා දෙන්නේ සැබෑ පරිවර්තනයක් සඳහා අඛණ්ඩ දේශපාලන අවධානයක්, ආයතනික ප්‍රතිසංස්කරණ සහ විචක්ෂණශීලී නායකත්වයක් අත්‍යවශ්‍ය බවයි. අරගලයෙන් පසු ඇතිවන තාවකාලික පසුබෑම හෝ දේශපාලන ගැටලු නිසා තරුණ පරපුර නැවතත් කලකිරීමට පත්ව දේශපාලනය අතහැර දැමුවහොත්, එමගින් යළිත් පැරණි දූෂිත ක්‍රමයටම ඉඩකඩ විවර වේ.

එබැවින් අද දවසේ තරුණ ප්‍රජාව හමුවේ ඇති ඓතිහාසික අභියෝගය වන්නේ ආවේගශීලී කැරලි ගැසීමක් හෝ කලකිරී පද්ධතියෙන් පලා යාමක් නොවේ. අරගලයෙන් උගත් පාඩම් පෙරදැරි කරගනිමින්, දැනුමෙන් සහ උපායශීලී බුද්ධියෙන් සන්නද්ධව රටේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රියාවලියට සක්‍රීයව දායක වීමයි. දේශපාලන ක්‍රමය දූෂිත නම්, එය පිරිසිදු කර පද්ධතිය යහපත් අතට හැරවීමේ වගකීම පැවරෙන්නේද කලකිරීම පසෙකලා බුද්ධිමත්ව ක්‍රමයට මැදිහත් වන තරුණ පරපුරටමය.  

(මූලාශ්‍රය: TV Supreme – ‘ඇත්ත‘ දේශපාලන වැඩසටහන සමඟ ඉම්තියාස් බාකීර් මාකාර් මහතා සිදු කළ සාකච්ඡාව ඇසුරෙනි)

සම්පූර්න වැඩසටහන:- https://www.youtube.com/live/j8osQrIYnTY?si=CRoElUKRA7c8q4C4