(අද්මිරාල්ගෙනි)
ඉන්ධන මිල නැවතත් ඉහළ යන්නයි යන්නේ.
ආණ්ඩුව මේ වෙලාවේ මාන බලන්නේ එය නිවේදනය කිරීමට සුදුසුම මොහොත එනකම්.
එහි සැබෑ අර්ථය නම්, මීට කලින් කළ මිල වැඩි කිරීම ජනතාවගේ මතකයෙන් මැකී යනතුරු බලා සිට, මීළඟ ප්රහාරය එල්ල කිරීමට ඔවුන් සැරසෙන බවයි.
මාස හතරක්.
හරියටම මාස හතරක් තිස්සේ නොනවතින වර්ෂාවක් වගේ මේ මිල වැඩිවීම් සාමාන්ය ජනතාවගේ හිස මතට කඩා වැටුණා.
විදුලි බිල ඉහළට.
ඉන්ධන මිල ඉහළට.
ජීවන වියදම ඉහළට.
හැබැයි පඩිපත තිබුණු තැනමයි.
මේ ආණ්ඩුවේ ගණන් හැදිල්ල පුදුමාකාර විදිහට එකම තැනක ස්ථාවරයි. ඉහළ යා යුතු දේවල් හැර අන් සියල්ලම ඔවුන් ඉහළ දමනවා.
බලයේ ඉන්න කිසිම කෙනෙක් උත්තර දෙන්න අකමැති ප්රශ්නය මෙන්න මේකයි.
ලෝක වෙළඳපොළේ බොරතෙල් මිල ඉහළ පහළ යනවා, එය සාමාන්ය දෙයක්. ඒ යථාර්ථය කවුරුත් විවාදයට ගන්නේ නැහැ.
ලෝක වෙළඳපොළේ මිල ඉහළ යද්දී ශ්රී ලාංකිකයනුත් ඉන්ධන සඳහා වැඩිපුර ගෙවිය යුතුයි. එය සාධාරණයි. දරාගන්න අමාරු වුණත් එය සාධාරණයි.
හැබැයි සැබෑ අර්බුදය තියෙන්නේ එතන නෙවෙයි.
සැබෑ ප්රශ්නය වෙන්නේ, ලංකා ඛනිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාව (CPC) අකාර්යක්ෂම නිලධාරීන්ගේ සුඛෝපභෝගී හෝටලයක් වගේ පවත්වාගෙන යන්න, සාමාන්ය ජනතාවගේ සාක්කුවලින් වියදම් කරන්නේ ඇයි කියන එකයි.
සමහරුන් තමන්ගේ ඇඟේ තියෙන අමතර බර කිසිම ගාණක් නැතුව, එය අඩු කරගන්නට කිසිම උවමනාවකුත් නැතුව සැහැල්ලුවෙන් උස්සාගෙන යනවා වගේ තමයි ඛනිජ තෙල් සංස්ථාවත් තමන්ගේ පාඩුව උස්සාගෙන යන්නේ.
දූෂණය කියන්නේ තෙල් සංස්ථාව ඇතුළේ කුලියක් නොගෙවා ජීවත් වෙන නිත්ය පදිංචිකරුවෙක්.
ඒ වගේම එහි එදිනෙදා මෙහෙයුම් පාලනය කරන්නේ, කවදාවත් රස්සාවෙන් අස් කරන්න බැරි ජ්යෙෂ්ඨ කළමනාකරුවෙක් වගේ ඉන්න කළමනාකරණ දුර්වලතාවයයි.
ආණ්ඩුව ඉන්ධන හෝ විදුලි මිල වැඩි කරන හැම වතාවකම දෙන නිදහසට කරුණ එකම එකයි.
“පිරිවැය ඉහළ ගිහින්”. එච්චරයි.
කිසිම විස්තරයක් නැහැ.
වියදම් බෙදී ගිය ආකාරයක් ගැන සටහනක් නැහැ.
ලෝක වෙළඳපොළේ මිල ඉහළ යාම නිසා වැඩි වුණේ කොච්චරද, තෙල් සංස්ථාවේම අකාර්යක්ෂමතාවය සහ දූෂණය නිසා වැඩි වුණේ කොච්චරද කියලා කිසිම පැහැදිලි කිරීමක් නැහැ.
ඔවුන් මිනිස්සුන්ගෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ, සද්ද නැතුව මුදල් ගෙවලා, මේ ගැන දැනුම් දුන්නාටත් පින් දීලා කටවහගෙන ඉඳියි කියලයි.
ජාතියට සේවය කරන්නට පිහිටුවපු, ඒත් දැන් ජාතියේ ලේ උරා බොන මේ ආයතනය ඇතුළේ වෙන හැම වැරදි තීරණයකටම, හැම දූෂිත ගනුදෙනුවකටම, අසාර්ථක හැම කොන්ත්රාත්තුවකටම, නිකරුණේ පුම්බපු හැම පඩියකටම, දේශපාලකයන්ගේ නෑදෑයින්ගෙන් පුරවපු හැම අනවශ්ය තනතුරකටම වන්දි ගෙවන ‘සහන අරමුදල’ බවට අද පත්වෙලා ඉන්නේ මේ රටේ අහිංසක පුරවැසියායි.
මේ ආණ්ඩුව බලයට ආවේ දූෂණය තුරන් කරලා වගවීමක් ඇති කරනවා කියලා පොරොන්දු වෙලා.
හැබැයි මාස හතරක් පුරාවට නොනවත්වාම මිල ඉහළ දැම්මාට පස්සෙත්, තෙල් සංස්ථාව තවමත් ලේ ගලන තුවාලයක්. නිලධාරීන් තවමත් සුරසැප විඳිනවා. ඒත් පුරවැසියන් තවමත් තමන් නොකළ පව්වලට වන්දි ගෙවනවා.
දැන්වත් අවදි වන්න!
ලෝක වෙළඳපොළේ ඉන්ධන මිලට මුදල් ගෙවීම පුරවැසියා මුහුණ දිය යුතු යථාර්ථයක් වෙන්න පුළුවන්.
හැබැයි මිල වැඩිකිරීමක් විදිහට වෙස්ගන්වලා, ආයතනික දූෂණයටයි අකාර්යක්ෂමතාවයටයි පුරවැසියන්ගෙන් මුදල් අයකර ගැනීම, ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් වූ මහා අපරාධයක්!