මැතිවරණ වේදිකා දෙවනත් කරමින් “රනිල්ගේ විනාශකාරී ආර්ථික ඝාතනයට” එරෙහිව හඬ නැඟූ ජාතික ජන බලවේගයේ රතු තරු පැළඳි විප්ලවවාදීන්ට අද සිදුව ඇත්තේ කුමක්ද? පාලන බලය අතට ගත් සැණින් සියලු වාමාංශික සළුපිළි ගලවා දමා, රනිල් වික්‍රමසිංහ ආර්ථිකය මෙහෙයවූ මාවතේම, රනිල්ගේම ‘ආර්ථික ඔස්තාර්ලා’ පිටුපස වැඳ වැටෙන නග්න දේශපාලන නාටකය අද වන විට රට හමුවේ හෙළිදරව් වී හමාරය.
2026 ඔක්තෝබර් 21 වැනිදා පාර්ලිමේන්තුවේදී විපක්ෂ මන්ත්‍රී ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වා විසින් එල්ල කළ ප්‍රහාරය හුදු දේශපාලන කෝණයකින් ඔබ්බට ගොස් රාජ්‍යයේ සැබෑ ආර්ථික පාලනය කාගේ අතේදැයි ලකුණු කළ තීරණාත්මක මොහොතක් විය. අනුර කුමාර දිසානායකගේ ආණ්ඩුව අද පණ අඳින්නේ කාගේ තාලයටද? පිළිතුර පැහැදිලිය: රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිවල මහ මොළකරු වූ දුමින්ද හුලංගමුවගේ තාලයටය.
රනිල්ගේ ඔඩොක්කුවේ සිට අනුරගේ උකුලට: කවුද මේ හුලංගමුව?
දශක හතරකට වැඩි කාලයක් බහුජාතික දැවැන්තයකු වන Ernst & Young (EY) හි ඉහළම පුටුව හෙබවූ, ලංකා වාණිජ මණ්ඩලයේ හිටපු සභාපති දුමින්ද හුලංගමුව යනු මෙරට කෲර ධනවාදී සහ මූල්‍ය කතිපයාධිකාරී (Oligarchy) අවශ්‍යතා නියෝජනය කරන සජීවී ප්‍රතිමූර්තියයි.
2024 අගෝස්තුවේදී ඔහු CCC හරහා එළිදැක්වූ “Vision 2030” න්‍යාය පත්‍රය යනු ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ (IMF) දැඩි කොන්දේසි ජනතාව මත පටවන සැලැස්මයි. එදා රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ප්‍රධාන ආර්ථික උපදේශකයා ලෙස මේ අනුකම්පා විරහිත බදු බර සහ කප්පාදු සැලසුම් හැදුවේ ඔහුය. අද, ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායකගේ ජ්‍යෙෂ්ඨ ආර්ථික උපදේශකයා පමණක් නොව, ශ්‍රී ලංකා ආයෝජන මණ්ඩලයේ (BOI) සභාපති ධුරය හොබවන්නේද එම හුලංගමුවමය.
“වෙස්මුහුණු මාරු වුවද නළුවා ඔහුමය.” ජවිපෙ ඓතිහාසිකව ප්‍රතික්ෂේප කළ කොළඹ හතේ ලිබරල් ආර්ථික ප්‍රභූ පැලැන්තිය ඉදිරියේ අනුර කුමාරගේ ආණ්ඩුව කොන්ද නමා දණින් වැටී ඇති බව මීට වඩා තහවුරු කිරීමට වෙනත් සාක්ෂි අවශ්‍ය නොවේ. අමාත්‍ය සුනිල් හඳුන්නෙත්ති පවා විපක්ෂයේ සිටින හර්ෂ ද සිල්වාලාගේ “දක්ෂකම්” අගය කරමින් ආණ්ඩුවේ ආර්ථික බංකොලොත්භාවය සනාථ කරන්නේ මේ අසරණකම නිසාය.
‘IMF මකරා’ හමුවේ දණගැසූ විප්ලවවාදීන්
ජාතික ජන බලවේගය බලයට පැමිණීමට පෙර කීවේ කුමක්ද? ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ කොන්දේසි යළි සාකච්ඡා කරන බවයි; විකල්ප ණය තිරසරතා විශ්ලේෂණ (Alternative DSA) ඉදිරිපත් කරන බවයි; ජනතාව පීඩාවට පත් නොකරන ක්‍රමවේද සොයන බවයි.
නමුත් අද සිදුව ඇත්තේ කුමක්ද? IMF නමැති ගෝලීය මකරාට එරෙහිව සටන් වදිනවා වෙනුවට, එම මකරාගේම ගෝලීය ඒජන්තයන්ට රටේ ආර්ථිකය බාර දී ආණ්ඩුව බලා සිටී. ඩොලර් බිලියන 12.5 ක ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර (ISB) ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමේදී ජාත්‍යන්තර ණයහිමියන්ගේ සහ පෞද්ගලික බැඳුම්කරකරුවන්ගේ අභිමතයට සම්පූර්ණයෙන්ම යටත් වී ඇත. Debt Justice වැනි ජාත්‍යන්තර ස්වාධීන ආයතන පවා පෙන්වා දුන්නේ මෙම බැඳුම්කර ගනුදෙනුව හරහා ලංකාවට වඩා පෞද්ගලික ණයහිමියන්ට අධික ලාභයක් හිමිවන බවයි. එහෙත්, හුලංගමුවලාගේ උපදෙස් මත ආණ්ඩුව එම ගිවිසුම්වලට අත්සන් තැබුවේ කිසිදු විකල්පයකට නොගොසිනි.
සාමාන්‍ය ජනයාට බදු මුගුර – මහා සමාගම්වලට සුරසැප
මෙම පාලන තන්ත්‍රයේ ආර්ථික ප්‍රෝඩාව වඩාත්ම පැහැදිලි වන්නේ බදු සහ ආයෝජන ප්‍රතිපත්ති දෙස බැලීමේදීය
- ජනතාව මත බදු බර: RAMIS 2.0 සහ Web API තාක්ෂණයන් හරහා වැට් (VAT) බදු දැල ශක්තිමත් කර, සුරාබදු 45% දක්වාත්, ප්‍රාග්ධන ලාභ බදු 15% දක්වාත් ඉහළ දමමින් පොදු ජනයාගේ එදිනෙදා ජීවිතය හුස්ම හිරකර ඇත.
- මහා ධනපතියන්ට වරප්‍රසාද: විදේශ ආයෝජන දිරිගැන්වීමේ නාමයෙන් අවම ආයෝජන සීමාව ඩොලර් 250,000 දක්වා බාල්දු කරමින් මහා සමාගම්වලට සහ ආයෝජකයන්ට අසීමිත බදු සහන සැලසීමට හුලංගමුවගේ BOI යාන්ත්‍රණය කටයුතු කරමින් සිටී.
- සමාජ ආරක්ෂණ මිථ්‍යාව: ‘අස්වැසුම’ සඳහා රුපියල් බිලියන 231 ක් වෙන් කළ බව පුරසාරම් දෙඩුවද, ආර්ථික අර්බුදයෙන් බැටකන ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ජනතාව පසෙකලා, ප්‍රතිලාභ ලබන පිරිස මිලියන 1.25 කට සීමා කර ඇත්තේ IMF විසින් පනවන ලද දැඩි කප්පාදු ඉලක්ක සපුරාලීමටය.
වෙනසක මිථ්‍යාව සහ යටත් වූ පාලනය
2024 අංක 33 දරන රාජ්‍ය ණය කළමනාකරණ පනත සහ රාජ්‍ය මූල්‍ය කළමනාකරණ පනත සම්මත කරමින් රජයේ වියදම් පාලනය කිරීම මෙන්ම මුදල් අච්චු ගැසීම සීමා කිරීම වැනි ක්‍රියාමාර්ග තාක්ෂණිකව සාධාරණීකරණය කළ හැකිය. එහෙත්, මෙම සමස්ත නීතිමය සහ ආර්ථික රාමුවේ සැබෑ හිමිකාරිත්වය ඇත්තේ ජාතික ජන බලවේගයට නොව, විපක්ෂයේ හර්ෂ ද සිල්වාලාට සහ රනිල්ගේ උපදේශකයන්ටය.
දේශපාලන බලය ලබා ගැනීම සඳහා ජනතාවගේ හැඟීම් අවුලුවාලූ ‘විප්ලවවාදී’ පාලකයන්, අද වන විට බහුජාතික ප්‍රාග්ධනයේ සහ නව ලිබරල්වාදී ආර්ථික උපදේශකයන්ගේ අතකොළුවක් බවට පත්ව අවසන්ය. ආණ්ඩුවට IMF මකරා පාලනය කිරීමට නොහැකි වූයේ ජනවරම නොමැති නිසා නොවේ; ආර්ථිකය මෙහෙයවීමේ සුක්කානම රනිල්ගේ පරණ කපිතාන්වරුන්ටම පවරා දීමෙන් ඔවුන් කළ දේශපාලන පාවාදීම නිසාවෙනි.
රට හමුවේ අද ඇත්තේ ප්‍රතිපත්තිමය වෙනසක් නොව, එකම ආර්ථික ඝාතනය අලුත් මුහුණු කිහිපයක් යොදාගෙන රඟදැක්වෙන තවත් එක් නින්දිත දේශපාලන රැවටිල්ලක් පමණි.