ශ්‍රී ලංකා මුහුදු සීමාව ආසන්නයේ සති ගණනාවක් තිස්සේ අතරමංව සිටින ඉරාන වෙළඳ නෞකා විස්සක් (20) මුල් කරගනිමින්, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී මුජිබුර් රහුමාන් මහතා විසින් පාර්ලිමේන්තුවේදී එල්ල කරන ලද දැඩි චෝදනාව වත්මන් ආණ්ඩුවේ සදාචාර විරෝධී, අමානුෂික සහ බියගුලු ස්වභාවය මුළු රට හමුවේම නිරුවත් කර තිබේ. බදුල්ල, හම්බන්තොට, මොණරාගල ජනතාවට පානීය ජලය සහ ගොවිතැනට දියවර සපයමින්, මෙගාවොට් 120ක විදුලියක් ජාතික පද්ධතියට එක් කිරීමට උමා ඔය ව්‍යාපෘතිය වෙනුවෙන් ඩොලර් මිලියන 514ක් දුන් රටකට, අද අපේ මුහුදු සීමාවේ සිටින ඔවුන්ගේ සාමාන්‍ය නාවිකයන්ට බොන්න වතුර බෝතලයක් ලබා දීමටවත් කොන්දක් නැති ආණ්ඩුවක නින්දිත විදේශ ප්‍රතිපත්තිය මුළු ලෝකය ඉදිරියේම පිළිකුලට ලක්ව හමාරය.
“වතුර බෝතලයක්වත් නෑ”: ශ්‍රී ලාංකේය සත්කාරකත්වයට සහ මනුෂ්‍යත්වයට ගැසූ මරු පහරක්
ලෝකයේ ඕනෑම ආගමක, සංස්කෘතියක හෝ සදාචාරාත්මක සමාජයක පිපාසයෙන් පෙළෙන මිනිසෙකුට හෝ සතෙකුට වතුර පොදක් දීම පරම යුතුකමකි. එහෙත්, මෙම ආණ්ඩුව ප්‍රදර්ශනය කරමින් සිටින්නේ එම මූලික මනුෂ්‍යත්වය පවා අමු අමුවේ කෙළෙසන අතිශය තිරිසන් පිළිවෙතකි.
- කෘතගුණ නොදන්නා අමනකම: ඉතිහාසය පුරා ශ්‍රී ලංකාව දැවැන්ත තෙල් අර්බුදවලට මුහුණ දුන් අවස්ථාවලදී සහන සලසමින්, ජිනීවා මානව හිමිකම් සමුළුවේදී රට වෙනුවෙන් කෙළින්ම පෙනී සිටිමින්, අදටත් මෙරට තේ තොග පිටින් මිලදී ගන්නා ප්‍රධානතම මිතුරෙකු වූ ඉරානයෙන් පැමිණි නෞකාවලට මෙලෙස සැලකීම අමු අමුවේ කළ පාවාදීමකි.
- ඩොලර් මිලියන 514ක ජලයට එරෙහිව වතුර බෝතලයක් නොදීම: අපේ රටේ ලක්ෂ සංඛ්‍යාත මිනිසුන්ට බොන්න වතුර දෙන්න ඩොලර් මිලියන 514ක් වැය කළ රටේ නාවිකයන් අද අපේ දොරකඩටම ඇවිත් වතුර බෝතලයක් ඉල්ලද්දී “දෙන්න බෑ” කියන තරම් නින්දිත, සදාචාර විරෝධී පාලකයන් පිරිසක් ඉතිහාසයේ කිසිදු දිනෙක මේ රට පාලනය කර නැත.
ඇමරිකාවට ගැති වී දණහිස් වෙව්ලන ආණ්ඩුවේ බියගුලු නාඩගම
ආණ්ඩුවේ විදේශ අමාත්‍යවරයාගේ ප්‍රකාශ සහ ආණ්ඩුවේ ක්‍රියාකලාපය දෙස බැලූ විට පෙනී යන්නේ බටහිර බලවතුන්ගේ සෙවණැල්ලටත් බයේ වෙව්ලන, ස්වෛරීභාවයක් නැති නිවට පාලනයක ස්වභාවයයි.
- විදේශ ඇමතිගේ කපටි සහ පරස්පර ප්‍රකාශ: ඇමරිකාවෙන් කිසිදු බලපෑමක් එල්ල වී නැතැයි සන්ඩේ ටයිම්ස් පුවත්පතට පවසන විදේශ අමාත්‍යවරයා, ඒ සමඟම “අපි උදව් කරන්න බැඳිලා නෑ” යැයි කියමින් මඟහරින්නේ ඇයි? ඇමරිකාවෙන් හෝ වෙනත් කිසිවෙකුගෙන් බලපෑමක් නැත්නම්, වතුර බෝතලයක්, කෑම ටිකක් සහ බෙහෙත් පෙත්තක් දෙන්න මෙතරම් බිය වන්නේ කාගේ අණකටද? මේ කියන්නේ ඇත්ත නම් ආණ්ඩුව මෙතරම් බියගුලු ලෙස හැසිරෙන්නේ කුමන හේතුවක් නිසාද?
- ඩොලර් ලැබෙන ව්‍යාපාරයටත් තර්ජනය කිරීම: මෙරට පෞද්ගලික නැව් සැපයුම් ආයතන (Ship Chandlers) ඩොලර් ආදායමක් උපයමින් මෙම නෞකාවලට ජලය සහ ආහාර සපයන්නට ඉදිරිපත් වූ අවස්ථාවේදී, ආණ්ඩුව එම දේශීය ව්‍යාපාරිකයන්ට පවා තර්ජනය කරමින් එය නතර කිරීමට කටයුතු කළේය. රටට ඩොලර් හිඟ වී මිනිසුන් පීඩා විඳිද්දී, නීත්‍යනුකූලව ඩොලර් උපයාගත හැකි වාණිජ අවස්ථාවක් පවා බියගුලුකම නිසා විනාශ කර දමමින් තමන්ගේම රටේ ව්‍යවසායකයන්ට තර්ජනය කිරීම තරම් නින්දිත රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදයක් තවත් තිබේද?
ජාත්‍යන්තර නීතිය සහ සම්මුතීන් කෙලෙසූ නීති විරෝධී පාලනය
මුජිබුර් රහුමාන් මන්ත්‍රීවරයා ඉතා නිවැරදිව පෙන්වා දුන් පරිදි, ශ්‍රී ලංකාව යනු සාගර නීති සම්බන්ධයෙන් අන්තර්ජාතිකව බැඳී සිටින රටකි:
- 1974 SOLAS සම්මුතිය (මුහුදේදී මිනිස් ජීවිත ආරක්ෂා කිරීම)
- 1979 SAR සම්මුතිය (සාගර සෙවීම් සහ මුදාගැනීම්)
- 1982 UNCLOS සම්මුතිය (එක්සත් ජාතීන්ගේ සාගර නීතිය)
මෙම ජාත්‍යන්තර සම්මුතීන් සියල්ලටම අත්සන් තබා ඇති රටක් හැටියට, මුහුදේ අතරමංව සිටින කාර්ය මණ්ඩලයකට මානුෂීය සහන සැලසීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් ආණ්ඩුව උල්ලංඝනය කර ඇත්තේ සාමාන්‍ය සදාචාරය පමණක් නොවේ; ජාත්‍යන්තර නීතියද අමු අමුවේ උල්ලංඝනය කරමිනි.
මිනිස් ජීවිත 600ක් අනතුරේ හෙළූ අමානුෂිකත්වය
නෞකා විස්සේ සේවය කරන්නේ හුදෙක් ඉරාන ජාතිකයන් පමණක් නොවේ. එහි ඉන්දියානු, බංග්ලාදේශ, පිලිපීන ඇතුළු විවිධ රටවල නිර්දෝෂී සාමාන්‍ය නාවික සේවකයන් 600කට අධික පිරිසක් සිරවී සිටිති. මාස එකහමාරකට වැඩි කාලයක් මුහුදේ දැඩි දුෂ්කරතාවන්ට මුහුණ දෙමින් සිටින මෙම මිනිසුන්ගේ ජීවිත අනතුරේ හෙළමින්, ඔවුන්ට පානීය ජලය සහ ඖෂධ සැපයීම වළක්වන ආණ්ඩුව කලාපීය රාජ්‍යයන් ඉදිරියේද ශ්‍රී ලංකාව බලවත් ලැජ්ජාවකට පත් කර තිබේ.
ලෝක බලවතුන්ගේ රූකඩයක් වෙමින්, අසරණ නාවිකයන්ට බොන්න වතුර බෝතලයක්වත් දීමට බියෙන් ගැහෙන මෙවැනි කොඳුඇට නැති ආණ්ඩුවකින් මීට වඩා දෙයක් බලාපොරොත්තු විය නොහැක. උමා ඔයෙන් ජලය ගෙන මුළු රටටම බෙදා දුන් මිත්‍රශීලී රටකට, මුහුදු සීමාවේදී වතුර පොදක් හෝ නොදී හරවා යැවීම ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසයේ ලියැවෙන අතිශය නින්දිතම සහ කළුම පැල්ලම ලෙස ඉතිහාසගත වනු නොඅනුමානය.