අද්මිරාල් විසිනි.
ගංවතුරින් පීඩාවට පත් වූ ජනතාව දැන් අසරණ වී හමාරය. කැමරා අහකට ගොස් ඇත. ඇමතිවරු හෙලිකොප්ටර්වලින් පියාඹා ගොස් ඇත. කාණුවකින් වතුර බැස යනවාටත් වඩා වේගයෙන් ඒ ශෝකී මුහුණු අතුරුදන් විය. පීඩිත පවුල් තම නිරුවත් දෑතින් යළි ජීවිත ගොඩනඟන අතරතුර, ඔවුන්ගේ නායකයෝ තම ෆේස්බුක් පිටු අලුත්වැඩියා කරමින් සිටිති. දරුවන් කැඩුණු බිඳුණු නිවෙස්වල නිදාගන්නා විට, ඇමතිවරු පස්මහල් හෝටල්වල සුවපහසුව විඳිති.
දැන් කිසිවෙකු වින්දිතයන් ගැන කතා කරන්නේ නැත. ඔවුන් දේශපාලකයන්ට හොඳ ඡායාරූප ලබා දුන්හ. දැන් ඔවුන්ට නිහඬව දුක් විඳිය හැකිය.
අපේ රජය පුදුමාකාර දෙයක් සොයාගෙන ඇත. එනම්, ඔවුන් සර්වසම්පූර්ණ බවයි. ඔවුන් කිසිම වරදක් කර නැත. කිසිම දිනක, එකම එක වරදක්වත් කර නැත. “කිසිදු වැරද්දක් නොකර පාලනය කරන්නේ කෙසේද” යනුවෙන් ඔවුන් පොතක් ලිවිය යුතුය. එය නියත වශයෙන්ම මනඃකල්පිත නවකතාවක් වනු ඇත.
මේ රටේ සෑම ප්රශ්නයකටම හේතුව වෙනත් අයෙකි. යම් දෙයක් වැරදුණු විට කරළියට එන අද්භූත දුෂ්ටයෙක් සිටී. ඔහුගේ නම “රාජ්ය නිලධාරියා” ය.
ඔහු හැමතැනම සිටී. ඔහු සියල්ල විනාශ කරයි. දේශපාලකයන් යනු මේ දුෂ්ටයා රට විනාශ කරන දෙස බලා සිටින අහිංසක මිනිසුන් පිරිසක් පමණි. දේශපාලකයන් යනු ස්වර්ගයෙන් බැස ආ සුරදූතයන් වන අතර, රාජ්ය නිලධාරීන් යනු නිරයෙන් ආ යක්ෂයන්ය. කතාව සැමවිටම මෙයයි.
භයානක සිරකරුවෙකු හෝටලයකින් පිටව යන්නාක් මෙන් සිරගෙදරින් එළියට යන විට, එහි පලිය ගියේ කාගේ පිටින්ද? බන්ධනාගාර අධිකාරීවරයාගේ පිටිනි. ඇමතිවරයාට ඒ ගැන වගකීමක් නැත. ඇමතිවරයා කාර්යබහුලව සිටින්නට ඇත; සමහරවිට මංගල උත්සවයක විය හැකිය. අධිකාරීවරයා සහ සිරකරුවා මිතුරන් වෙන්නට ඇත. මොනතරම් සුන්දර මිතුදමක්ද! එබැවින් දැන් අධිකාරීවරයාව හිරේ දමන්න.
කන්ටේනර් 300ක් කිසිදු බාධාවකින් තොරව රේගුව හරහා යන විට, එහි වැරදිකරුවන් වූයේ රේගු නිලධාරීන්ය. ඔවුන් නිදාගෙන හෝ මෝහනයට පත්ව සිටින්නට ඇත. දේශපාලකයන් අහිංසක ය. ඔවුන් පාර්ලිමේන්තුවේ ඉතා කාර්යබහුලව දිවා ආහාරය ගැන සාකච්ඡා කරමින් සිටින්නට ඇත.
රුපියල් බිලියන හතළිහක ඩබල් කැබ් රථ වංචාව හෙළි වූ විට, වැරදිකරුවන් වූයේ භාණ්ඩාගාර නිලධාරීන්ය. ඔවුන් විනෝද චාරිකා යෑමට වාහන 1775ක් ඇණවුම් කරන්නට ඇත. දේශපාලකයන් ඒ ගැන කිසිවක් දැන සිටියේ නැත. ඔවුන් කරන්නේ අත්සන් කිරීම පමණි; ඔවුන් ඒවා කියවන්නේ නැත. කියවීම අයිති රාජ්ය නිලධාරීන්ටය.
සෞඛ්ය ක්ෂේත්රය කඩා වැටුණු විට, ඖෂධ සංස්ථා නිලධාරීන්ට චෝදනා එල්ල විය. ඔවුන් කළු කඩයේ බෙහෙත් විකුණනවා වන්නට ඇත. ඇමතිවරු පුදුමයට පත් වූහ. ඔවුන් සිතුවේ සියල්ල හොඳින් සිදුවන බවයි. මිනිසුන් මියයාම හුදු අහම්බයක් විය යුතුය.
ලූනු කැපීමටත් වඩා ලූනු මිල නිසා මිනිසුන්ට ඇඬෙන විට, රාජ්ය නිලධාරීන් වැරදිකරුවන් විය. ඔවුන් තමන්ගේ ඇඳන් යට ලූනු ගබඩා කරගෙන සිටින්නට ඇත. දේශපාලකයන් ඒ සතියේ වෙනත් දෙයක් අනුභව කරන්නට ඇත. ලූනු කියා දෙයක් ලෝකයේ පවතින බව පවා ඔවුන් දැන සිටියේ නැත.
සුළි කුණාටුවෙන් සිය ගණනක් මිය යන විට, කාලගුණ විද්යා දෙපාර්තමේන්තුවේ ප්රධානියාට දොස් පැවරිණි. ඔහුට කුණාටුව නැවැත්වීමට ඉන්ද්රජාලික බලයක් තිබිය යුතුව තිබුණි. දින ගණනාවකට පෙර අනතුරු ඇඟවීම් ලබා දුන් බව කීමෙන් පලක් නැත; දේශපාලකයන් තම දුරකථන පරීක්ෂා කර නැත. ඔවුන් ඉතා වැදගත් දේශපාලන කටයුතුවල නිරතව සිටියහ.
සහල් හිඟ වී මිල අහස උසට යන විට, රාජ්ය නිලධාරීන් වැරදිකරුවන් විය. ඔවුන් රහසිගත සහල් ගබඩා හදන්නට ඇත. දේශපාලකයන් ඒ මාසයේ පාන් කෑ නිසා කිසිවක් දැක්කේ නැත.
තවද මේ “නපුරු” මාධ්යවේදීන්! සැමවිටම අහිංසක දේශපාලකයන්ට දොස් පවරන මාධ්ය තහනම් කළ යුතුය. කරුණු වාර්තා කිරීමට ඔවුන්ට ඇති අයිතිය කුමක්ද? කරුණු යනු ඉතා කරදරකාරී දේවල්ය.
දේශපාලකයන් කිසිම වරදක් කර නැත. ඔවුන් කරන්නේ කෙසේද? ඔවුන් පිරිසිදු සුරදූතයන්ය. ඔවුන්ට තම “පාරිශුද්ධභාවය” බෝතල් කර විකිණිය හැකිය.
ඉතිහාසය දෙස බලන්න. පෙර සිටි සෑම නායකයෙක්ම දරුණුය. කළු ජූලියට ජේ.ආර්. වැරදිය. කැරැල්ල මර්දනයට ප්රේමදාස වැරදිය. යුද්ධයට චන්ද්රිකා වැරදිය. දූෂණයට මහින්ද වැරදිය. බැඳුම්කර වංචාවට රනිල් වැරදිය. පාස්කු ප්රහාරයට සිරිසේන වැරදිය. ආර්ථිකය විනාශ කිරීමට ගෝඨා වැරදිය.
ඔවුන් සියල්ලෝම නරක ය, අපරාධකරුවන් ය. අපි ඔවුන්ට වෛර කළෙමු, ඔවුන්ව පන්නා දැමුවෙමු.
නමුත් දැන්… දැන් අපට සිටින්නේ සර්වසම්පූර්ණ නායකයන්ය. අවසානයේ අපට ඔවුන් ලැබී ඇත.
අනුර හරි ය. හරිනි හරි ය. බිමල් හරි ය. ලාල්කාන්ත හරි ය. ටිල්වින් හරි ය. සුනිල් හරි ය. විජේපාල හරි ය. ඔවුන් හැමදේම ගැන, සැමවිටම හරි ය. ඔවුන් අතින් වැරදි සිදු නොවේ. ඔවුන්ට සුපිරි බලයන් ඇත. ඔවුන්ට වතුර මත ඇවිදිය හැකිය. (හොඳයි, ඔවුන් හෙලිකොප්ටර්වලින් වතුරට ඉහළින් පියාසර කරති, නමුත් එයත් එකම දෙයකි).
වැරදි කරන්නේ රාජ්ය නිලධාරීන් පමණි. වැරදියි, වැරදියි, සැමවිටම වැරදියි.
මෙම පද්ධතිය ඉතා සුන්දරය.
දේශපාලකයෝ සිසිල් කාර්යාලවල වාඩි වී තීන්දු ගනිති. රාජ්ය නිලධාරීහු වැඩ කරති. වැඩේ සාර්ථක වූ විට දේශපාලකයෝ එහි ගෞරවය ගෙන නටති. වැඩේ වැරදුණු විට රාජ්ය නිලධාරීන්ට දොස් පවරති. මොනතරම් පිරිපුන් ක්රමයක්ද!
රාජ්ය නිලධාරීන් වෘත්තීය මට්ටමෙන් බොරු කීම පුදුමයක් නොවේ. ඇත්ත කියන්නේ ඇයි? ඇත්ත කීමෙන් වෘත්තීය ජීවිතය විනාශ වේ. දේශපාලන බලපෑම් ගැන ඇත්ත කීවොත් රැකියාව අහිමි වේ. දූෂණය ගැන කතා කළහොත්, ගූගල් මැප් එකට පවා සොයාගත නොහැකි කැලෑබද කාර්යාලයකට ඔබව මාරු කරනු ඇත.
නීතිවිරෝධී නියෝගයකට “බැහැ” යැයි පවසන්න, එවිට ඔබේ වෘත්තීය ජීවිතය අවසන් වනු ඇත. නිවැරදි දේ කරන්න, එවිට ඔබ තනි වනු ඇත.
එබැවින් ඔවුන් බොරු කියති. ඔවුන් සැඟවෙති. ඔවුන් දේශපාලකයන්ව ආරක්ෂා කරති. මන්ද, ඔවුන්ව ආරක්ෂා කිරීමට කිසිවෙකු නැති බැවිනි.
දේශපාලකයන් තමන් වෙනුවෙන්ම ස්වර්ගයක් නිර්මාණය කරගෙන ඇත. සියලු බලය ඔවුන් සතුය. තීරණ ගන්නේ ඔවුන්ය. සියල්ලට අත්සන් කරන්නේ ඔවුන්ය. සුඛෝපභෝගී වාහන භුක්ති විඳින්නේ ඔවුන්ය. විදේශ සංචාර යන්නේ ඔවුන්ය. පස්මහල් හෝටල්වලින් බුෆේ කන්නේ ඔවුන්ය. නමුත් ඔවුන් කිසිදු වගකීමක් හෝ දෝෂාරෝපණයක් භාර ගන්නේ නැත. බින්දුවකි! කිසිවක් නැත!
තව වසර විස්සකින් මේ දේශපාලකයන් විශ්රාම ගොස් තම වෙරළබඩ නිවෙස්වල සිට සම්මුඛ සාකච්ඡා ලබා දෙනු ඇත. “ඔව්, අපේ කාලයේ සමහර ප්රශ්න තිබුණා. ඒක හරිම කණගාටුදායකයි. නමුත් ඒක අපේ වරදක් නෙවෙයි. ඒක රාජ්ය නිලධාරීන්ගේ වරදක්. පෙර රජයේ වරදක්. ලෝක ආර්ථිකයේ වරදක්. අවාසනාව. නමුත් අපි නෙවෙයි. අපි කවදාවත් වැරදි කළේ නැහැ.”
අද සිටින පැරණි නායකයන් පවසන්නේද එයම නොවේද? “අපි අපේ උපරිමය කළා. අනිත් අය අපිට උදව් කළේ නැහැ. අපි යක්ෂයන් එක්ක වැඩ කරපු සුරදූතයෝ.”
ගංවතුර වින්දිතයන් තවමත් තනිවම ය. රට තවමත් ගිලෙමින් පවතී. ප්රශ්න දිනෙන් දින වර්ධනය වේ. නමුත් දේශපාලකයන් තවමත් සර්වසම්පූර්ණය. ඔවුන් යහපත්කමෙන් බැබළෙති.
ඔබ මෙයට එකඟ නොවන්නේ නම්, ඔබ රාජ්ය නිලධාරියෙකු හෝ මාධ්යවේදියෙකු හෝ සතුරෙකු විය යුතුය. මන්ද, නරක මිනිසුන් පමණක් හොඳ දේශපාලකයන්ගෙන් ප්රශ්න කරති. හොඳ මිනිසුන් නිහඬව දුක් විඳිති.
තව වසර විස්සකින්, මේ සුරදූතයන් දුෂ්ටයන් වනු ඇත. අලුත් සුරදූතයන් පැමිණෙනු ඇත. ඔවුන් සර්වසම්පූර්ණ වනු ඇත. ඔවුන් දුෂ්ටයන් වන තෙක්ම ඔවුන් එසේ වනු ඇත. ඉන්පසු තවත් අලුත් සුරදූතයන් පිරිසක් පැමිණෙනු ඇත. රෝදය කැරකෙමින් පවතී. සංගීතය වාදනය වේ. වෙනස් වන්නේ නර්තන ශිල්පීන් පමණි. රාජ්ය නිලධාරීන් දිගින් දිගටම ඇද වැටෙති.
ශ්රී ලංකාවට සාදරයෙන් පිළිගනිමු! මෙහි දේශපාලකයන් සැමවිටම නිවැරදිය. රාජ්ය නිලධාරීන් සැමවිටම වැරදිය. ගංවතුර වින්දිතයන් සැමවිටම අමතක කර දමනු ලැබේ. මිනිසුන් තමන්ගේ බදු මුදලින්, තමන්ගේ සිහිනවලින් සහ කඳුළුවලින් ටිකට් පත් මිලදී ගෙන මේ හාස්යජනක නාට්යය නරඹමින් සිටිති.
දර්ශනය දිගටම ඇදී යයි. නළුවන්ට රඟපාන්නට බැරිය. නමුත් අපට මෙතැනින් යා නොහැක. මේ අපේ සර්කස් එකයි. නායකයන් ලෙස රඟපාන විහිළුකාරයන් දෙස බලා සිටීමට අප සැමට මෙහි කොටු වී සිටීමට සිදුවී ඇත.
තවද රන්වල නිවැරදිය; මාස හයක බිළිඳා සහ පොලිස් නිලධාරීන් වැරදිය. පරීක්ෂණය සඳහා ඔහුගේ ලේ වඳුරෙකුගෙන් ද, මුත්රා අශ්වයෙකුගෙන් ද ලබා ගත්තා විය යුතුය.