සමාජ රැල්ල සහ අභ්යන්තර දේශපාලන ඝට්ටනය
- දේශපාලන විග්රහයක්
2015 යහපාලන ආණ්ඩුවේ සිට අරගලය දක්වා වූ ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලන ඉතිහාසය සාක්ෂි දරන්නේ, රට තුළ ආණ්ඩු පිහිටුවීමට වඩා ඒවා පවත්වාගෙන යාම සහ කළමනාකරණය කිරීම අසීරු වී ඇති බවයි. 3%ක ප්රතිශතයක සිට තුනෙන් දෙකක බහුතරයක් දක්වා වර්ධනය වූ ජාතික ජන බලවේගයේ (NPP) වත්මන් ආණ්ඩුව හමුවේ ඇති ප්රධානතම අභියෝගය වන්නේ ආර්ථිකය පමණක් නොව, මෙම දැවැන්ත ජනවරම සහ පක්ෂයේ අභ්යන්තර දෘෂ්ටිවාදය අතර පවතින ගැටුම කළමනාකරණය කර ගැනීමයි. මෑතකදී කරලියට පැමිණි “අනුරව තනි නොකරමු” යන පාඨය හුදෙක් සටන් පාඨයක් නොව, ආණ්ඩුව ඇතුළත හටගෙන ඇති බරපතල දේශපාලන විරසකයක ප්රතිබිම්බයක් බව දේශපාලන විචාරකයෝ පෙන්වා දෙති.
1. ජනප්රිය නායකයා සහ “පැලවත්ත” අතර පරතරය
වත්මන් ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා බලයට පත්වන්නේ “කැරිස්මා” (Charisma) හෙවත් සුවිශේෂී පුද්ගල ආකර්ෂණයක් සහිත නායකයෙකු ලෙසය. කෙසේ වෙතත්, වර්තමාන සමාජ මාධ්ය විශ්ලේෂණය කිරීමේදී පෙනී යන්නේ ජනාධිපතිවරයා සහ ඔහුගේ මුල් පක්ෂය වන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ (JVP) “පැලවත්ත” මූලස්ථානය අතර සියුම් නමුත් තීරණාත්මක පරතරයක් නිර්මාණය වී ඇති බවයි.
- දෘෂ්ටිවාදාත්මක ගැටුම:
JVP යේ සාම්ප්රදායික සමාජවාදී මතවාදය සහ ජනාධිපතිවරයා රටේ ආර්ථිකය ගොඩනැගීම සඳහා අනුගමනය කිරීමට උත්සාහ කරන ලිබරල්/ව්යාපාරික හිතකාමී ප්රතිපත්ති අතර ගැටුමක් නිර්මාණය වී ඇත.
“අනුර හරි – අනිත් අය වැරදියි”:
සමාජ මාධ්ය තුළ ක්රියාත්මක වන ආණ්ඩු හිතවාදී යූටියුබ් නාලිකා (සුදා, භාරත වැනි ක්රියාකාරීන්ගේ මැදිහත්වීම මත) විසින් ජනාධිපතිවරයාව ආරක්ෂා කරමින්, ඔහු වටා සිටින කණ්ඩායම විවේචනය කිරීමේ උපාය මාර්ගයක් අනුගමනය කරන බව නිරීක්ෂණය වේ. මෙය පක්ෂයෙන් ක්රමයෙන් ගැලවෙමින් යන ජනාධිපතිවරයා යළි පක්ෂයට එක්කරගැනීමේ මෙහෙයමුක්ද යන්න විවාදිතය.
2. “ටෙක්නොක්රැට්වරුන්” (Technocrats) සහ පාක්ෂිකයින් අතර ගැටුම
ජනාධිපතිවරයා විසින් පත් කරන ලද උපදේශක මණ්ඩල සහ ඉහළ නිලධාරීන් සාම්ප්රදායික වම්මුන්ගේ විවේචනයට ලක්ව ඇත්තේ ඔවුන් බහුතරයක් ව්යාපාරික පසුබිම් සහිත පුද්ගලයන් වීම නිසාය. විචාරකයින්ට අනුව පහත පුද්ගලයින් ඉලක්ක කර සමාජ මාධ්ය ප්රහාර දියත් වීම අහඹුවක් නොවේ:
- ආචාර්ය නන්දික සනත් කුමානායක (ජනාධිපති ලේකම්): පරිපාලන ව්යුහයේ ප්රධානියා ලෙස ඔහු ගන්නා තීරණ දේශපාලන අරමුණු ඉක්මවා යාම.
- දුමින්ද හුලංගමුව සහ හෑන්ස් විජේසූරිය: ලංකා වාණිජ මණ්ඩලය සහ ඩයලොග් වැනි ධනේශ්වර ව්යාපාරික කුළුණු නියෝජනය කරන මොවුන්, ජාතික ජන බලවේගයේ “පීඩිත පන්තියේ” දේශපාලනයට නොගැලපෙන බවට පක්ෂ අභ්යන්තරයෙන් මතයක් ගොඩනැගෙමින් පවතී.
- සරත් ගනේගොඩ සහ ආපදා කමිටුව: ධම්මික පෙරේරා වැනි ව්යාපාරිකයින්ගේ යෝජනා හෝ සම්බන්ධතා මත පත්කිරීම් සිදු කිරීම, අරගලයේ අපේක්ෂාවන් පාවා දීමක් ලෙස සමහර සමාජ මාධ්ය ක්රියාකාරීන් අර්ථකථනය කරයි.
මෙම පත්කිරීම් හරහා ජනාධිපතිවරයා උත්සාහ කරන්නේ ආර්ථිකය ගොඩනැගීමට ප්රායෝගික විසඳුම් සෙවීමට වුවද, එය පක්ෂයේ දෘෂ්ටිවාදයට එල්ල කරන මරු පහරක් ලෙස අභ්යන්තර කණ්ඩායම් දකින බව පෙනේ.
3. සමාජ මාධ්ය මෙහෙයුම සහ එහි යථාර්ථය
වත්මන් ආණ්ඩුවේ පැවැත්ම උදෙසා සමාජ මාධ්ය ප්රබල කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි. නමුත් වර්තමානයේ දියත් වන “අනුරව තනි නොකරමු” වැනි ව්යාපාර හරහා ගම්ය වන කරුණු දෙකකි:
- ආරක්ෂණවාදී පිළිවෙත: ආණ්ඩුවේ අසාර්ථකවීම් හෝ ප්රමාදවීම් හමුවේ ජනාධිපතිවරයාගේ ප්රතිරූපය බිඳ වැටීම වැළැක්වීමට, සියලු වැරදි උපදේශකයින් සහ නිලධාරීන් මත පටවා ජනාධිපතිවරයා “නිරවුල්” පුද්ගලයෙකු ලෙස පෙන්වීමට උත්සාහ කිරීම.
- අභ්යන්තර බල පොරය: මෙය පක්ෂයේ නායකත්වය (පැලවත්ත) විසින් ජනාධිපතිවරයාව නැවත පක්ෂයේ පාලනයට නතු කර ගැනීමට දරන වෑයමක් ද, නැතහොත් ජනාධිපතිවරයාගේ හිතවාදීන් විසින් ඔහුව පක්ෂයේ සාම්ප්රදායික ග්රහණයෙන් මුදා ගැනීමට දරන වෑයමක් ද යන්න අවිනිශ්චිතය.
තාර්කික නිගමනය
ලැබී ඇති 2/3ක බලය හෝ ඓතිහාසික ජනවරම ස්ථාවරත්වයේ සහතිකයක් නොවන බව වත්මන් දේශපාලන වාතාවරණය පෙන්වා දෙයි. “අනුර තනි නොකරමු” යනුවෙන් සමාජය තුළ මතු වන හඬ තුළ ගැබ්ව ඇත්තේ ආණ්ඩුවේ පරිපාලන යාන්ත්රණය සහ දේශපාලන යාන්ත්රණය අතර ඇති වී තිබෙන විරසකයයි.
ආර්ථිකය ගොඩනැගීමට අවශ්ය ව්යාපාරික ප්රජාවගේ සහාය ලබා ගැනීමත්, තම ඡන්ද පදනම වන වාමාංශික බලවේගය රඳවා ගැනීමත් අතර තුලනය බිඳ වැටුණහොත්, 2015 දී යහපාලනයට අත් වූ ඉරණම හෝ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවට අත් වූ ඉරණම වෙනත් ස්වරූපයකින් වත්මන් ආණ්ඩුවට ද අත්වීමේ අවදානමක් පවතී. එබැවින් මෙම ගැටුම හුදෙක් පුද්ගලික ප්රහාරවලින් ඔබ්බට ගිය, ආණ්ඩුවේ ප්රතිපත්තිමය දිශානතිය තීරණය කරන තීරණාත්මක සාධකයක් බව නිගමනය කළ හැකිය.