ලංකා දේශපාලනයේ පරමාදර්ශී ‘ප්රායෝගිකවාදියා’ වූ ජේ.ආර්. ජයවර්ධන මහතා වරක් කළ ප්රකාශයක් පිළිබඳ අද හරි දේශයේ විමසුමට බඳුන් වේ. එහි මෙසේ සඳහන් වේ:
“කාන්තා විමුක්තිය තමන්ට සුදුසු ස්වාමිපුරුෂයා හමුවන තෙක් පවතිනවා වගේම, ඔය සමාජවාදය පවතින්නෙත් තමන්ගේ පළමු වත්කම උපයන තෙක් පමණි.” -JR
මෙම ප්රකාශය තුළින් ඔහු මතු කරන්නේ දෘෂ්ටිවාදයන් (Ideologies) පුද්ගලික ලාභාපේක්ෂාවන් සහ භෞතික සම්පත් හමුවේ කෙතරම් අස්ථාවරද යන්නයි. විශේෂයෙන් වත්මන් ‘මාලිමා’ ආණ්ඩුවේ ක්රියාකලාපයත්, ඇකඩමියාව සහ සමාජ ක්රියාකාරීත්වය තුළ පවතින ස්ත්රීවාදී භාවිතාවනුත් දෙස බලන විට ජේ.ආර්.ගේ මෙම ‘නරුමවාදී’ කියවීම අදටත් වලංගු වන අයුරු විමසා බැලිය යුතුය.
1. ස්ත්රීවාදය: විමුක්ති මෙවලමක්ද? නැතහොත් ධනේශ්වර හිනිමගක්ද?
ජේ.ආර්. පවසන පරිදි, බොහෝ දෙනෙකුට “කාන්තා විමුක්තිය” යනු තමන්ට පීඩනයක් දැනෙන තාක් පවතින සටන් පාඨයකි. නමුත් තමන්ට අවශ්ය ආර්ථික හෝ සමාජීය ස්ථාවරත්වය (නියම ස්වාමිපුරුෂයා හෝ තත්ත්වය) ලැබුණු පසු එම සටන් පාඨ අමතක කර, එම පීඩක ව්යුහය තුළම සුඛෝපභෝගී ජීවිතයක් ගත කිරීමට බොහෝ පිරිස් පෙළඹෙති.
- ඇකඩමියාව තුළ ස්ත්රීවාදය: අද වන විට විශ්වවිද්යාල සහ බුද්ධිමය කලාප (Academia) තුළ ස්ත්රීවාදය යනු රැකියාවක උසස්වීම් ලැබීමට, ජාත්යන්තර ව්යාපෘති (Grants) ලබා ගැනීමට හෝ විදේශ සම්මන්ත්රණවලට යාමට භාවිත කරන “වෙළඳ භාණ්ඩයක්” බවට පත්ව ඇත. සැබෑ පීඩිත කාන්තාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටිනවා වෙනුවට, ස්ත්රීවාදය භාවිත කරමින් තමන්ගේ පුද්ගලික ධනේශ්වර අභිලාෂයන් මුදුන්පත් කරගන්නා “Elite” කාන්තා පිරිසක් අපට දැකිය හැකිය.
- උපකරණවාදී භාවිතය: පෞද්ගලික ජීවිතයේදී පීතෘමූලික වරප්රසාද භුක්ති විඳිමින්, ප්රසිද්ධ වේදිකාවේදී විමුක්තිය ගැන කතා කිරීම ජේ.ආර්. කී “සුදුසු ස්වාමිපුරුෂයා හමුවන තෙක්” යන උපමාවට කදිමට ගැලපේ. එනම්, තමන්ට වාසිදායක තත්ත්වයක් උදා වූ වහාම මතවාදය පාවා දීමයි.
2. මාලිමාවේ වාමාංශිකත්වය සහ “පළමු වත්කමේ” ශාපය
ජේ.ආර්.ගේ ප්රකාශයේ දෙවන කොටස අද වඩාත් අදාළ වන්නේ ජාතික ජන බලවේගයේ (මාලිමාව) වත්මන් දේශපාලන හැසිරීමටයි.
- වහසි බස් සහ ආර්ථික දක්ෂතා: කලක් “ධනපති ක්රමය” හෙළා දුටු මාලිමා මැති ඇමතිවරුන් සහ ක්රියාකාරීන්, අද බලයට පත් වූ පසු තමන් කෙතරම් සාර්ථක ව්යවසායකයන්ද, තමන් සතු වත්කම් උපයා ගත්තේ කෙතරම් දක්ෂ ලෙසද යන්න ගැන “වහසි බස්” දොඩනු පෙනේ. මෙය ජේ.ආර්. කී පරිදිම, වත්කමක් අතට පත් වූ පසු හෝ බලය ලැබුණු පසු “සමාජවාදී” ලේබලය ගැලවී ගොස් සැබෑ ධනේශ්වර ස්වරූපය ඉස්මතු වීමකි.
- සමාජවාදය දියවී යාම: “පන්ති අරගලය” යන්න අද මාලිමාවේ ශබ්දකෝෂයෙන් ඉවත්ව ගොස් ඇත. ඒ වෙනුවට ඔවුන් කතා කරන්නේ කළමනාකරණය, කාර්යක්ෂමතාව සහ IMF කොන්දේසි ගැනය. ජේ.ආර්. එදා විවෘත ආර්ථිකය හඳුන්වා දෙමින් කී දේම අද වක්රව ක්රියාත්මක කිරීමට මාලිමාවට සිදු වී ඇත්තේ, ඔවුන් ද දැන් එම ක්රමයේම “කොටස්කරුවන්” වී සිටින බැවිනි.
3. මතවාදයන් පෞද්ගලික පැවැත්ම සඳහා භාවිත කිරීම
ජේ.ආර්.ගේ උපමාවලින් ගම්ය වන පොදු සත්යය නම්, මිනිසුන් බොහෝ විට මතවාදයන් වැළඳ ගන්නේ තමන්ට බලයක් හෝ සම්පතක් නොමැති අවධියේදී බවයි.
- රැකියාවක් නැති විට “සමාජවාදියෙකි”.
- ආරක්ෂාවක් නැති විට “ස්ත්රීවාදියෙකි”.
- එහෙත් බලය, මුදල සහ ස්ථාවරත්වය ලැබුණු පසු මේ සියල්ල “පරණ ඇඳුම්” මෙන් ගලවා දැමීමට ඔවුන් පසුබට නොවේ.
ජේ.ආර්. ජයවර්ධනගේ ප්රකාශය අතිශය උත්ප්රාසාත්මක මෙන්ම නරුමවාදී වුවත්, එයින් වත්මන් දේශපාලනඥයන්ගේ සහ බුද්ධිමතුන්ගේ “ද්විත්ව ප්රමිතිය” (Double Standards) මැනවින් නිරාවරණය කරයි. මාලිමාවේ දේශපාලනය මෙන්ම ඇකඩමියාව තුළ ඇති ස්ත්රීවාදය ද අද පවතින්නේ සිය පැවැත්ම සඳහා භාවිත කරන උපකරණ (Tools) ලෙස පමණි.
සැබෑ විමුක්තිවාදියෙකු යනු වත්කම් හෝ වරප්රසාද හමුවේ තම ප්රතිපත්ති පාවා නොදෙන අයෙකු වුවත්, ලාංකේය දේශපාලන ඉතිහාසය තුළ ජේ.ආර්. කී “පළමු වත්කම” හෝ “සුදුසු ස්වාමියා” හමුවේ දණ නොනැමූ මතවාදයන් සොයා ගැනීම අතිශය දුෂ්කරය.