සාරි පොටේ වලව් දේශපාලනය

[සටහන – ආරිය සමරසේකර]

මෙම සටහන (ආරිය සමරසේකර විසින් ලියූ) ශ්‍රී ලංකාවේ දශක ගණනාවක් පැවති පවුල් දේශපාලනයේ ස්වභාවය විග්‍රහ කරන අතර, 2024 දී ජනතා වරමක් ලැබූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ආණ්ඩුවට එරෙහිව පැරණි ප්‍රභූ පවුල් තුනක් වන බණ්ඩාරනායක, වික්‍රමසිංහ සහ රාජපක්ෂ පවුල්වල නායකයින් වන චන්ද්‍රිකා, රනිල් සහ බැසිල් විසින් ගොඩනගන නව දේශපාලන ජාලය පිළිබඳව අවධාරණය කරයි. මෙම ප්‍රවීණ දේශපාලනඥයන් තිදෙනා, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ව්‍යුහයන් මඟහරිමින්, වත්මන් අගමැතිනිය වන හරිනි අමරසූරිය (ගාල්ලේ අමරසූරිය පරපුරේ) සහ බණ්ඩාරනායක මෙන්ම රාජපක්ෂ පවුල්වල ඊළඟ පරම්පරාව (විමුක්ති කුමාරතුංග සහ නාමල් රාජපක්ෂ) බලයට ගෙන ඒම සඳහා උපායමාර්ගිකව සම්බන්ධීකරණය වෙමින් සිටින බවත්, එමඟින් ඔවුන් "රජුන් තනන්නන්" සමග ස්ථානගත වී, ප්‍රභූ පාලනයේ ඊළඟ පරම්පරාව ගොඩනඟමින් සැබෑ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වෙනසක් වැළැක්වීමට උත්සාහ කරන බවත්, වත්මන් ආණ්ඩුව මෙයට හසුවෙමින් දේශපාලන වශයෙන් අර්බුදයකට යොමු වෙමින් සිටින බවත් මෙම සටහනෙන් ප්‍රබලව පෙන්වා දෙයි.

නිදහසින් පසු ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනය තුළ බණ්ඩාරනායක පවුල සුවිශේෂී ආධිපත්‍යයක් දරනු ලැබීය. එස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක මහතා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය පිහිටුවූ අතර, ඔහුගේ බිරිඳ සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය ලොව ප්‍රථම අගමැතිනිය ලෙස තුන් වරක් එම ධුරය හෙබවූවාය.

ඔවුන්ගේ දියණිය චන්ද්‍රිකා වසර එකොළහක් රටේ ජනාධිපතිනිය ලෙස කටයුතු කළාය. පුත් අනුර බණ්ඩාරනායක පාර්ලිමේන්තුවේ කථානායකවරයා ඇතුළු ජ්‍යෙෂ්ඨ තනතුරු රැසක් දැරීය. මෙය වසර හැත්තෑවක් තිස්සේ ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනය හැඩගැස්වූ සහ පාලනය කළ පවුලකි.

අසූ හැවිරිදි වියේ පසුවන චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මහත්මිය මේ වන විට කිසිදු නිල දේශපාලන තනතුරක් නොදරයි. එහෙත් ඇය ප්‍රසිද්ධියේ පෙනී සිටීම වඩ වඩාත් සුලභ වී ඇත. 2015 දී රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව පෙරළා දැමීම සඳහා ඇය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා සමඟ අත්වැල් බැඳගත්තාය.

දැන් චන්ද්‍රිකා, වත්මන් අගමැතිනී හරිනි අමරසූරිය සමඟ සමීප සම්බන්ධතාවක් ගොඩනඟා ගෙන තිබේ. හරිනි ද පැවත එන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ ස්ථාපිත ප්‍රභූ පවුලක් වන ගාල්ලේ අමරසූරිය පරපුරෙන් වීම නිසා මෙම සම්බන්ධතාව විශේෂ වැදගත්කමක් ගනී.

එමෙන්ම හරිනි, රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ බිරිඳ වන මහාචාර්ය මෛත්‍රී වික්‍රමසිංහ මහත්මියගේ ද මිතුරියකි. මෙම සබඳතා හරහා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ව්‍යුහයන් මගහරිමින් බලපෑම් කළ හැකි මාර්ග නිර්මාණය වෙමින් පවතින අතර, එය “නව ප්‍රභූ දේශපාලන ජාලයක නැගී සිටීමක්” පිළිබඳ භයානක ඉඟියක් ලබා දෙයි.

මේ වන විට විපක්ෂ දේශපාලනය තුළ, ජනතාව විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ දේශපාලනඥයන් තිදෙනෙකුගේ ආධිපත්‍යය දක්නට ලැබේ. ඒ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග, රනිල් වික්‍රමසිංහ සහ බැසිල් රාජපක්ෂයි.

රාජපක්ෂ දූෂණ යන්ත්‍රයේ උපායමාර්ගික නිර්මාපකයා වන බැසිල්, අමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ සිට ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනය මෙහෙයවමින් සිටී.

ඡන්දදායකයන් විසින් නැවත නැවතත් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ රනිල් වික්‍රමසිංහ නැවත දේශපාලනයට පැමිණීමට සැලසුම් කරමින් සිටින අතර, ඔහු අප්‍රේල් මාසයේදී පාර්ලිමේන්තුවට පිවිසෙන බව එක්සත් ජාතික පක්ෂ සාමාජිකයෝ විවෘතවම ප්‍රකාශ කරති.

දශක ගණනාවක් තිස්සේ ශ්‍රී ලංකාව ගසාකෑ පවුල් නියෝජනය කරන මෙම තිදෙනා, විපක්ෂ දේශපාලනය පාලනය කිරීමට සහ ජනතාවගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනවරම යටපත් කිරීමට තිරය පිටුපස සිට සම්බන්ධීකරණය වෙමින් සිටිති.

වික්‍රමසිංහ, චන්ද්‍රිකා සහ බැසිල් යනු බලය නැවත අත්පත් කර ගැනීමේ පුදුම සහගත හැකියාවක් ඇති තියුණු දේශපාලන මොළකාරයන්ය.

දේශපාලන පැවැත්ම සහ උපාමාරු දැමීම සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් සතු කුසලතාව ඉතිහාසය විසින් නිරන්තරයෙන් පෙන්වා දී ඇත. මොවුන් කුමන්ත්‍රණ දියත් කරමින්, අසම්පාත සන්ධාන ගොඩනගමින්, දේශපාලනික වශයෙන් මිය ගිය අවස්ථාවල පවා නැවත නැඟී සිට ඇත.

ඔවුන්ගේ වත්මන් ඒකාබද්ධය මෙතරම් භයානක වන්නේ ද මේ නිසා ය. ඔවුන් අභාවයට යමින් සිටින පිරිසක් නොව, දීර්ඝකාලීන සැලැස්මක් ක්‍රියාත්මක කරන ප්‍රවීණ උපායමාර්ගිකයන් ය.

රනිල් වික්‍රමසිංහ සහ බැසිල් රාජපක්ෂ යන දෙපළගේම ආශිර්වාදය ඇතිව, චන්ද්‍රිකාගේ පුත් විමුක්ති කුමාරතුංග ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනයට පිවිසීම සඳහා විදේශයක සිට සූදානම් කරමින් පවතින බවට කටකතා පැතිර යයි. 1988 පෙබරවාරියේදී  ඝාතනය කරන ලද විජය කුමාරතුංග මහතා විමුක්තිගේ පියා ය.

දශක ගණනාවක් එකිනෙකාට එරෙහිව සටන් කළ දේශපාලන ප්‍රතිවාදීන් තිදෙනෙකු දැන් තවත් පවුල්වාදී දේශපාලන ආගමනයක් වෙනුවෙන් එක්ව සිටින බව පෙනේ.

නමුත් ගොඩනැගෙමින් පවතින මෙම සම්පූර්ණ ජාලය දෙස බලන විට චිත්‍රය වඩාත් පැහැදිලි වේ. ගාල්ලේ අමරසූරිය පරපුරෙන් පැවත එන හරිනි අමරසූරිය දැන් අග්‍රාමාත්‍යවරියයි. නාමල් රාජපක්ෂ, රාජපක්ෂ රාජවංශයේ ඊළඟ පරම්පරාව නියෝජනය කරයි. විමුක්ති කුමාරතුංග, බණ්ඩාරනායක උරුමය රැගෙන ඒමට නියමිතය. මෙය අහඹු සිදුවීමක් නොව, පැරණි ප්‍රභූන් විසින් ඉතා පරෙස්සමින් එකලස් කරමින් පවතින ශ්‍රී ලංකාවේ පවුල් දේශපාලනයේ නව ජාලයයි.

හරිනි, නාමල් සහ විමුක්ති නියෝජනය කරන්නේ ප්‍රභූ පාලනයේ ඊළඟ පරම්පරාවයි.

ඔවුන් පැවත එන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රභූ සමාජය තුළ ගැඹුරට මුල් බැසගත් පවුල්වලිනි. ඔවුන්ට සබඳතා, අධ්‍යාපනය (විවාදත්මක) සහ සම්පත් ඇති අතර දැන් දේශපාලන බලය හෝ ඒ සඳහා අවස්ථාව හිමිවෙමින් පවතී.

පැරණි ප්‍රභූන් වන වික්‍රමසිංහ, චන්ද්‍රිකා සහ බැසිල් උත්සාහ කරන්නේ ඔවුන්ම නැවත බලයට පැමිණීමට නොවේ. ඒ සඳහා ඔවුන් ඕනෑවටත් වඩා කපටි ය.

 ඔවුන් තමන්ව “රජුන් තනන්නන්”  සහ උපායමාර්ගික උපදේශකයින් ලෙස ස්ථානගත කර ගනිමින්, පවුල් පාලනයේ ඊළඟ පරම්පරාව ගොඩනගමින් සිටිති.

මෙය සැබෑ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වෙනසකට එරෙහිව තම අවශ්යතා ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා පැරණි ප්‍රභූන් එකට එක්වීමකි.

නමුත් එය හුදු බලය අත්පත් කර ගැනීමකට වඩා සංකීර්ණ වූවකි.

මෙය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මුහුණුවරකින් සැරසූ ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රභූ දේශපාලනයේ ප්‍රතිනිර්මාණයකි.

හරිනි දැන් අගමැති ධුරය හොබවයි. නාමල් රාජපක්ෂ දේශපාලන යන්ත්‍රය තුළ රැඳී සිටියි. (නාමල්ව හිරේ නොදා, රජ්‍ය යාන්ත්‍රණයම රාජපක්ෂලාට නැමී ඇත), විමුක්තිව දේශපාලන ප්‍රවේශය සඳහා සූදානම් කරමින් පවතී.

ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනය තුළ ආධිපත්‍යය දැරූ බණ්ඩාරනායක, වික්‍රමසිංහ සහ රාජපක්ෂ යන පවුල් තුන සහ ඔවුන්ගේ සබඳතා, ඊළඟ පරම්පරාව තුළ ද තම පාලනය අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යාම සහතික කිරීමට මෙලෙස සම්බන්ධීකරණය වෙමින් සිටිති.

ජවිපෙ  ග්‍රහණය කරගෙන ඇති භීතිය මෙයයි.

ප්‍රභූ ආධිපත්‍යයට එරෙහිව දශක ගණනාවක් තිස්සේ එම පක්ෂය සටන් කළේය. ස්ථාපිත ක්‍රමයට එරෙහිව කැරලි දෙකකදී තරුණ ජීවිත දහස් ගණනක් බිලි දුන්නේය. අවසානයේ 2024 දී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මාර්ගයෙන් වෙනසක් සඳහා වූ පැහැදිලි ජනවරමක් සහිතව ඔවුන් බලය දිනා ගත්තේය. නමුත් පැරණි ප්‍රභූන් තම පරාජය පිළිගැනීමට සූදානම් නැත.

නැවත බලය අල්ලා ගැනීමේ හැකියාව ඇති තියුණු දේශපාලන මොළකාරයන් වන වික්‍රමසිංහ, චන්ද්‍රිකා සහ බැසිල් ක්‍රියාත්මක කරමින් සිටින්නේ ඉතිහාසයේ ඔවුන්ගේ විශිෂ්ටතම පුනරාගමනය හෝ ඔවුන්ගේ අවසන් මංමුලා සහගත අසාර්ථකත්වය ලෙස සනිටුහන් විය හැකි උපාය මාර්ගයකි.

මෙම තිදෙනා මීට පෙරද මෙවැනි දේ කර ඇති බැවින් ජවිපෙ බිය සාධාරණ ය.

 ඔවුන් දේශපාලන විනාශයන්ගෙන් බේරී ඇත. සියල්ලන්ම ඔවුන් අවසන් යැයි සිතූ විට පවා නැවත නැගී සිටීමට ඔවුන් සමත් විය. පද්ධති හැසිරවීමටත්, සන්ධාන ගොඩනැගීමටත්, සුදුසු මොහොත එනතුරු බලා සිටීමටත් ඔවුන් දනී.

දැන් ඔවුන් හුදෙක් තමන් අතර සම්බන්ධීකරණය වීමෙන් නොනැවතී, ශ්‍රී ලංකාවට ප්‍රභූ දේශපාලනයේ නැවත පැමිණීම නියෝජනය කරන හරිනි, නාමල් සහ විමුක්ති වැනි නව පරම්පරාවක් ගොඩනගමින් සිටිති.

මෙම සන්දර්භය තුළ හරිනි අමරසූරියගේ අග්‍රාමාත්‍ය ධුරය නව අර්ථයක් ගනී. ඇය හුදෙක් දේශපාලනයට පිවිසි තාක්ෂණික ශිල්පිනියක් හෝ විද්වතෙක් පමණක් නොවේ. ඇය ගාල්ලේ අමරසූරිය පරපුරෙන් පැමිණෙන අතර, දැන් චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක සහ රනිල් වික්‍රමසිංහ (ඔහුගේ බිරිඳ හරහා) යා කරන දැවැන්ත පැරණි ප්‍රභූ ජාලයක කේන්ද්‍රස්ථානයේ සිටින්නීය.

 මහාචාර්ය මෛත්‍රී වික්‍රමසිංහ සමඟ ඇයගේ මිතුදම හුදු පෞද්ගලික එකක් නොවේ. එය ප්‍රභූ පාලනය ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීම සඳහා වූ දේශපාලන යටිතල පහසුකමකි.

හරිනි, රනිල්ව රොහලේදී, මහා රාත්‍රියේ, බලන්න ගිය කතාව , නෑමයි කියලා, හිරු මාධ්‍ය දංගෙඩියට යවනවා, කියද්දී, රෙනෝ සිල්වා, හැරෙන තැපෑලෙන්, ඒ ප්‍රවෘත්තිය හරි කියලා කිව්වේ බය නැතිවය. අදටත්, හිරුට විරුද්ධව නඩුවක් තියා, රෙනෝව, පොලිසියට ගෙන්නලා නැත.

හරිනිට, විපක්ෂයෙන් ගහන්නේ නැත. රාජපක්ෂ සහ වික්‍රමසිංහ කුලී මාධ්‍ය, හරිනි ගෑන විතරක් හොද කියන්න පටන් අරගෙනය.

හරිනිට, චීනේ සහ ඉංදියාවේ, දුන් සංචාර, අනුරට ලබුනේ නැත.

ඉංදිය තානාපතිතුමා, ඉන්නේ රාජපක්ෂලාගේ නෑදෑයෙක් ලෙසටය.

බැසිල්, ඉංදියාවත්, රනිල්, චීනයත්, චන්ද්‍රිකා, ඇමරිකාවත් එකතු කරලා ගැටේ ගහන කොට, ආණ්ඩුවේ සමහර එවුන්ගේ ක්‍රියාකලාප මත, ඇත්තටම ජවිපෙට ජීවිතය දුන්න එවුන් පවා ඉන්නේ අතරමංවෙලාය.

නාමල් හරිනිට කිවු පලියෙන්, හරිනි පාර්ලිමේන්තුව, කැඳවනාවය. නාමල් හා චානකලා, හරිනිට ආදරය කරන්න පටන් ගත්තේ, සුප්‍රීම් රොකට්ටුවෙන්, ච්චීව, බේරගත්ත නිසාය. ඩේසී අච්චිගේ මුවාවෙන්, යෝශිතත්, බේරෙන එක ඕනෑම එකෙක්ට, තේරුම් ගත හැක.

හරිනි ගැන, ජවිපෙට කියවීමක් ඇත. ඒ කියවීම, වැඩි කලක් වෙන්න පෙර ඇත්ත වනු ඇත.

ජවිපෙට, කෙලවුනේ, අවුරුදු 60 කින් පෝෂණය වුනු සියුම් මනස, මාසයකින්, විකෘති කර ගත් නිසාවෙනි. අද, ජවිපේ, මාක්ස්වාදීද, ලිබරල්ද, ධනවාදිද, අධිරාජ්‍යවාදීද, ජාතිකවාදීද.කියා ගන්න බැරිව, කටට එන වචන වලින් පමනක් රාජ්‍ය පාලනය කරයි.

සිරිමාවෝට, ජේ.ර් ට කුඩු කරන්න බැරි, ජවිපේ, විටක කුර්තාවකින්, විටෙක, ඩෙනිම් එකකින්, සහ අවසානයේ, සාරි පොටකින් කුඩු කරමින් පවති.

විමල් වීරවංශ, ලගදි අපුරු කතාවක් ගෙතුවාය. එය නම් “හරිනි අමරසුරිය, කියන්නේ, පිරිමි මංගල සමරවීර” කියලා. ඒ පේලියේ, ගැඹරු අරුතක් තියෙනවාය. වික්‍රමසිංහලා,  බන්ඩාරනායකලා, රාජපක්ෂලා, ජවිපෙට ලංවුනේ, උන් රජවෙන්න මිසක්, ජවිපේ එවුන්ගෙන් පාලනය වෙන්න නෙමේ. මංගල සමරවීර, ඔය කියපු, තුන්ගොල්ලම, බලයට ගෙනාවේය.

හරිනි, රංවලව බේරන්නේ නැත. බිමල්ව බේරුවේ නැත. සමන්තව බේරුවේ නැත. නලින්ව, බේරූවේ නැත. ටිල්වින්ව, බේරුවේ නැත. සමන්මලීව බේරුවේ නැත. විජේවීර, ගමනායක, සමන් පියසිරි හා ඉල්මහ විරුවන් දන්නෙවෙත් නැත.

අඩුම, තරමින්, නන්දා මාලනිගේ සිංදුවක් දන්නෙත්, නැත.