ලිපිය: ගවේෂණාත්මක විශේෂාංගය (Investigative Article)
තම නිවසේ සාලයේ සුවපහසු සෝෆාව මත ඉඳගෙන සිටින විට පවා, තමන් වඩාත්ම සුරක්ෂිත යැයි සිතන පවුල සහ නෑදෑ පවුර ඇතුළේම සිදුවන අපරාධ ගැන අපට ඇසෙන්නේ අඩුවෙනි. ශ්රී ලංකාවේ දිනපතාම ලිංගික අපයෝජනයන්ට සහ මානසික හිංසනයන්ට ලක්වන සිය ගණනක් දැරියන් සහ යෞවනියන් අතුරින්, නීතිය හමුවට යන්නේ ඉතාම අතළොස්සක් පමණි. පවුලේ ලැජ්ජාව, සමාජයෙන් එන අපවාද සහ ලඟම නෑයන් ආරක්ෂා කිරීමේ ව්යාජ සම්ප්රදායන් හමුවේ මේ ඛේදවාචකයන් සැමදා වැළලී යයි. අද අපේ Break the Silence අවධානය යොමු වන්නේ, රටේ බහුතරයක් මව්පියන් සහ සමාජය අන්ධව සිටින මේ බිහිසුණු යථාර්ථයේ නිහඬතාවය බිඳ හෙලීම වෙනුවෙනි.
කුණාටුවකට මැදිවූ දක්ෂතාවයක ඛේදවාචකය
ඇය නමින් සෙනුරි ය. පෞද්ගලික විශ්වවිද්යාලයක උසස් අධ්යාපනය ලබන, නිර්මාණශීලී, කලාත්මක මෙන්ම අධ්යාපනයටද අතිශය දක්ෂ විසිඑක් හැවිරිදි යෞවනියකි. පිටතින් බලන ඕනෑම කෙනෙකුට ඇය දීප්තිමත් අනාගතයක් හිමි වාසනාවන්ත තරුණියකි. නමුත් ඒ හිනාවෙන මුහුණ පිටුපස තිබුණේ අපායක අඳුරු මතකයන්ය.
සෙනුරිගේ පියා හමුදා සේවයේ නිරතව සිටි කාලයේදී, ඇගේ මව වෙනත් පුරුෂයන් සමඟ නියැලුණු නීති විරෝධී සබඳතා සෙනුරිගේ කුඩා කාලයේම ඇගේ මනසට එල්ල කළේ දරුණු පහරකි. මව තම රහස් හමුවීම් සඳහා කුඩා සෙනුරිවද කැඳවාගෙන ගොස්, ඇගේ අතට ‘මයිලෝ පැකට් එකක්’ දී පැත්තකට කර, ඇය ඉදිරියේම අනුචිත ලෙස හැසිරුණාය. ළමා මනසකට දරාගත නොහැකි වූ එම අත්දැකීම තවත් දරුණු වූයේ, මවගේම සහෝදරයා ඇයට ලිංගික අතවර කිරීමට තැත් කළ දිනයේදීය. ඇය එය ප්රතික්ෂේප කළද, ඒ ගැන මවට පැවසූ විට ලැබුණේ අනුකම්පාවක් නොව මවගේ සහ ඇගේ සහෝදරයාගේ නිහඬ කුමන්ත්රණයකි. පසුව මවද නිවස හැර ගොස් වෙනත් ප්රදේශයක ජීවත් වීමට පටන් ගත්තාය. තමන්ට වඩාත්ම ආරක්ෂාව දිය යුතු මව සහ ලේ නෑයන්, ඇගේ ළමා කාලය විකුණා දමා තිබුණි.
ආදරයේ නාමයෙන් සිදු වූ දෙවන ඝාතනය
පවුලෙන් සහ නෑදෑයන්ගෙන් කිසිදු ආරක්ෂාවක් හෝ ආදරයක් නොලැබුණු සෙනුරි, තමාගේම වයසේ පසුවන අසල්වැසි තරුණයෙකුගේ ආදරය හමුවේ රැවටුණාය. තමාගේ අසරණකම සහ අතීත තුවාල තේරුම් ගනු ඇතැයි සිතා ඇය ඔහුට සම්පූර්ණයෙන්ම අවනත වූවාය.
නමුත් සිදු වූයේ තවත් මහත් විනාශයකි. එම තරුණයා ඇගේ අසරණකමින් උපරිම ප්රයෝජන ගෙන, ඇය සමඟ සිටි සමීප අවස්ථාවන් හොර රහසේ වීඩියෝ කරගෙන තිබුණි. පසුව එම වීඩියෝ දර්ශන WhatsApp ඔස්සේ පෙන්වමින් ඇයව බ්ලැක්මේල් කිරීමට පටන් ගත්තේය. මගේ ළඟ තිබුණු හැමදේම මට නැති වුණා, මට දැන් ඔහුව අතහරින්න විදියක් නැහැ, මගේ වීඩියෝ එයා ළඟ තියෙනවා යැයි සෙනුරි හඬමින් පැවසුවාය. තමාට ආදරය කරන බව පෙන්වූ තරුණයාද, ඇගේ ආත්මයම සූරා කා ඇයව අගාධයට ඇද දමා තිබුණි.
වැටුණු තැනින් නැගිටින්නට දුන් අවස්ථාව සහ මානසික බිඳවැටීම
පසුකාලීනව ඇගේ මව, පවුලේ ආර්ථිකය වෙනුවෙන් කුලී රථ පැදවීම වැනි වෙහෙසකර රැකියාවක නිරත වෙමින් සිටියදී, අහම්බෙන් හමු වූ පුද්ගලයෙකුගේ පරිශ්රමයක් හරහා සෙනුරිට ප්රමුඛ මාධ්ය ආයතනයක හොඳ රැකියා අවස්ථාවක් ලබා දීමට කටයුතු කෙරිණි.
නමුත්, කුඩා කල සිටම ඇය ලැබූ දරුණු මානසික පහරවල් සහ අසල්වැසි තරුණයාගේ බ්ලැක්මේල් කිරීම් හමුවේ ඇගේ මනස සම්පූර්ණයෙන්ම බිඳ වැටී තිබුණි. තමාගේ අතීතය සෙසු අය දැනගනු ඇතැයි ඇති වූ දැඩි බිය සහ සැකය නිසා ඇය දැඩි ලෙස පීඩා වින්දාය. මානසික පීඩනය දරාගත නොහැකිව නිවසට නොගොස් ගෝල්ෆේස් වෙරළේ තනිවම පැය ගණන් කාලය ගත කිරීමට තරම් ඇය අසරණ වූවාය. අවසානයේ තමාට ලැබුණු රන්මය රැකියා අවස්ථාව සහ අනාගතය පවා අතහැර ඇය නැවතත් අඳුරු කාමරයක් තුළ මුඩුවීමට තීරණය කළාය.
ශ්රී ලංකාවේ යථාර්ථය සහ සංඛ්යාත්මක නිරීක්ෂණය
ශ්රී ලංකාවේ ළමා හා යෞවනියන් මුහුණ දෙන මෙම අපයෝජනයන් පිළිබඳ දත්ත දෙස බලන විට පෙනී යන්නේ ඉතාමත් බිහිසුණු සත්යයකි. පියා, සුළු පියා, මාමා සහ ලඟම නෑයන්ගෙන් සිදුවන ගෘහස්ථ ලිංගික හිංසනයන් හමුවේ පවුලේ ලැජ්ජාව නිසා ඒවා වසා දැමීමට කටයුතු කරන බැවින්, නීතිය හමුවට යන්නේ සීයට පහළොවකටත් අඩු ප්රමාණයකි.
එමෙන්ම පෙම්වතා හෝ සමවයසේ මිතුරන් විසින් සිදුකරන සයිබර් සහ වීඩියෝ බ්ලැක්මේල් කිරීම්වලදී ඇතිවන බිය සහ තර්ජන නිසා නීතියේ පිහිට පතන්නේ සීයට දහයකටත් අඩු පිරිසකි. දෙමාපියන්ගේ අසම්මත හැසිරීම් නිසා දරුවන්ට සිදුවන දරුණු මානසික හිංසනයන් පිළිබඳව කිසිදු වාර්තා වීමක් හෝ සංඛ්යා ලේඛනයක් සමාජය හමුවේ නැත.
අපට ලැබෙන අවසාන පණිවුඩය (Break the Silence)
සෙනුරි යනු එක් උදාහරණයක් පමණි. අපේ සමාජයේ මෙවැනි සෙනුරිලා දහස් ගණනක් තමන්ගේම ගෙවල් ඇතුළේ, නෑයන් අතර සහ ව්යාජ පෙම්වතුන්ගේ ග්රහණයේ තැවෙමින්, බියෙන් නිහඬව සිටිති. පවුල යනු සෑම විටම සුරක්ෂිත ස්ථානයක් නොවන බව අප තේරුම් ගත යුතු අතර, ළමයින්ගේ වෙනස්වීම් සහ මව්පියන්ගේ හැසිරීම් ගැන සමාජය මීට වඩා විමසිලිමත් විය යුතුය.
වීඩියෝ හෝ ඡායාරූප මඟින් තර්ජනය කරන අයට එරෙහිව ළමා හා කාන්තා කාර්යාංශය සහ පරිගණක අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසය හරහා වහාම නීතිය ක්රියාත්මක කිරීමට අදාළ පුද්ගලයන් සහ පවුල්වල අය ඉදිරිපත් විය යුතුය. මෙවැනි අතවරයන්ට ලක්වූවන්ට අවශ්ය වන්නේ ව්යාජ අනුකම්පාව නොව, වෘත්තීය මට්ටමේ මානසික උපදේශනයයි. අප තවදුරටත් පවුලේ නම ආරක්ෂා කිරීමට ගොස් අපේම දියණියන්ගේ අනාගතය සහ ජීවිතය බිලි දෙන්නේද, නැතහොත් මේ අඳුරු අපරාධකරුවන්ට එරෙහිව නිහඬතාවය බිඳ හඬ අවදි කරන්නේද යන්න පිළිබඳ තීරණය ඔබ සතුය.