මූලාශ්රය: 2026 සැප්තැම්බර් 14 වන දින “ඩේලි මිරර්” (Daily Mirror) පුවත්පතේ චතුෂිකා විජේසිංහ සමඟ පැවති සම්මුඛ සාකච්ඡාව ඇසුරෙන් මාධ්යවේදිනී Jayani Premathilaka විසින් සකස් කරන ලදී.
තමන් “බල තැරැව්කරුවෙකු” වීමට සූදානම් නැති බවත්, සර්වජන බලයේ එකම අරමුණ රට පාලනය කිරීම බවත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී දිලිත් ජයවීර මහතා ‘ඩේලි මිරර්’ පුවත්පතට පවසා තිබේ. ව්යවසායකයෙකු සහ සන්නාම උපායමාර්ගිකයෙකු ලෙස තමන්ගේ දැනට පවතින දේශපාලන ගමන ගැන තමන් සම්පූර්ණයෙන්ම සෑහීමකට පත් නොවන බව පිළිගන්නා ඔහු, මාධ්ය සංදර්ශනවලින් ඔබ්බට ගොස් ජනතාව දිනාගැනීමට තරුණ නායකත්වයක් ගොඩනගන බවට මහ ඉහළින් පවසයි.
නමුත් ප්රශ්නය වන්නේ, ඉතිහාසය මකා දැමීමට දිලිත් ජයවීර මහතාට හෝ ඔහුගේ ව්යාජ සන්නාම උපායමාර්ගවලට හැකියාවක් තිබේද යන්නයි.
69 ලක්ෂයේ වගකීම සහ “රජුන් තනන්නා” වීමේ මායාව
අද “ව්යවසායක රාජ්යයක්” ගැනත් “සර්වජන බලයක්” ගැනත් මතවාද වපුරන දිලිත් ජයවීර යනු අතීතයේ 2019 දී රට අගාධයට ඇද දැමූ “69 ලක්ෂයේ” මහජන මතය නිර්මාණය කිරීමේ ප්රධානතම කොටස්කරුවෙකි.
තමන්ගේම මාධ්ය ජාලයන් භාවිත කරමින්, ජාතිවාදී සහ අන්තවාදී බිය සංකා ජනගත කරමින් රට හදන්නට එකල ගෙන ආ නායකත්වයේ ප්රධාන සන්නාම උපදේශකයා වූයේද මෙකී දිලිත්මය. එදා රටේ ආර්ථිකය, සමාජීය ස්ථාවරත්වය සහ ප්රජාතන්ත්රවාදය සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කර දැමූ ඒ අඳුරු අතීතයේ වගකීමෙන් දිලිත්ට මිදිය හැකිද?
දිලිත් යනු අතීතයේ බලය ලබාගැනීමට උත්සාහ කළ දේශපාලන ව්යාපෘතිවල මාධ්ය සහ සන්නාම මෙවලමක් (Media Tools) පමණි. තමන් “රජුන් තනන්නෙකු” හෝ “බල තැරැව්කරුවෙකු” ලෙස පෙනී සිටීමට කොතෙක් උත්සාහ කළද, යථාර්ථයේදී ඔහු සිදු කළේ අන් අයගේ දේශපාලන අවශ්යතා වෙනුවෙන් මාධ්ය ප්රචාරණය සැපයීම පමණි. එකී දේශපාලන හානියෙන් පසු, රූපවාහිනී කැමරා ඉදිරියේ හෝ පුවත්පත් සාකච්ඡාවලදී කෙතරම් සුදනා වීමට තැත් කළද එකී “චරිත සහතිකය” නැවත හදාගැනීම ලෙහෙසි නැත.
මාධ්ය බලය, Gen Z සහ “ව්යවසායක” මායාවේ ඇත්ත නැත්ත
දිලිත් ජයවීර තමන් සතු මාධ්ය ජාලය සහ “සන්නාම උපායමාර්ගික” ප්රතිරූපය භාවිත කරමින් නැවත වරක් සමාජය මුලා කිරීමට තැත් කළද, අද ජනතාව සිටින්නේ 2019 තරම් අන්ධ මට්ටමක නොවේ. තමන්ගේම නාළිකාවලින් පැය 24 පුරාම තමන්වම ප්රමෝට් කරගැනීම සන්නාමකරණය නොව, හුදු මාධ්ය සූරාකෑමකි. මාධ්ය භාවිතයෙන් ඕනෑම අලෙවි කළ නොහැකි නිෂ්පාදනයක් කෙටි කාලයකට ඔසවා තැබිය හැකි වුවද, නිෂ්පාදනය ඇතුළතින්ම කුණු වී ඇත්නම් ජනතාව එය ප්රතික්ෂේප කරන බව ඔහුට අමතක වී ඇත.
අනෙක් අතට, “නව මුහුණු සියයක්” යැයි කියමින් Gen Z සහ Millennials පරපුර අල්ලා ගැනීමට දැරීමට හදන උත්සාහය විකට ජවනිකාවකි. 2019 දී රටම බංකොලොත් කළ පාලනයක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි, පරණ ක්රමයේම දේශපාලන මෙවලමක් වූ දිලිත්ට, නූතන තරුණ පරපුරේ ස්පන්දනය හඳුනාගත හැකිද? තරුණයන් සොයන්නේ අලංකාර සටන් පාඨ හෝ රූපවාහිනී ප්රචාරණ නාට්ය නොව, සැබෑ වෙනසකි.
ඔහු කතාකරන “ව්යවසායක රාජ්යය” යනුද තවත් එක දේශපාලන සටන් පාඨයක් පමණි. දේශපාලන හිතවත්කම් සහ රාජ්ය අනුග්රහය මත තමන්ගේ ව්යාපාරික ජාලයන් පුළුල් කරගත් පුද්ගලයෙකු, සාමාන්ය ජනතාවගේ “ධනය උත්පාදනය” ගැන කතාකිරීම තරම් උත්ප්රාසයක් තවත් නැත.
සමාජවාදය සහ ව්යවසායකත්වය: දේශපාලන අලස එකතුව
කොමියුනිස්ට් පක්ෂය වැනි සාම්ප්රදායික සමාජවාදී කණ්ඩායම් සමඟ එකතු වී “ව්යවසායක රාජ්යයක්” ගැන කතාකිරීම ප්රායෝගිකදැයි ඇසූ විට, ඔහු චීනය සහ වියට්නාමය උදාහරණයට ගනිමින් එය සාධාරණීකරණය කිරීමට උත්සාහ කරයි.
එහෙත්, ශ්රී ලංකාවේ ව්යවසායකත්වය යනු තමන්ගේ ව්යාපාරික ජාලයන් සහ දේශපාලන හිතවත්කම් මත ගොඩනැගුණු එකක් මිස, රටේ පොදු ජනතාවගේ ධනය උත්පාදනය කළ එකක් නොවන බව අද ජනතාව හොඳින්ම දනිති. තමන් කළ අතීත දේශපාලන හානිය අමතක කර, වචන හරඹවලින් තරුණ පරපුර අල්ලා ගැනීමට දැඟලුවද, යථාර්ථයේදී සර්වජන බලය තුළ දිලිත් ඇරෙන්නට වෙනත් ප්රබල නායකත්වයක් නැති බව පැහැදිලිය.
රජයට සහ ව්යවස්ථා සංශෝධනයට එරෙහි ප්රහාරය
අද පවතින ජාතික ජන බලවේග රජය යල්පැනගිය ආකාරයෙන් රට පාලනය කරන බවටත්, 22 වැනි ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය මගින් අධිකරණය පාලනය කිරීමට උත්සාහ කරන බවටත් දිලිත් චෝදනා කරයි.
එහෙත් අතීතයේදී තමන්ගේම අනුග්රහයෙන් බලයට පැමිණි පාලකයන් ව්යවස්ථාව තමන්ගේ බුදලයක් කරගනිමින්, අධිකරණය සහ ස්වාධීන ආයතන සිරකර තබද්දී නිහඬව (හෝ ඊට අනුග්රහය දක්වමින්) සිටි දිලිත්, අද ප්රජාතන්ත්රවාදයේ අයිතිවාසිකම් ගැන කතාකිරීම උත්ප්රාසාත්මකය.
අග්රාමාත්ය හරිනි අමරසූරිය මහත්මිය ඇතුළු වර්තමාන පාලනයට ඉතිහාසය හෝ ආර්ථිකය විනාශ කිරීමේ චෝදනා එල්ල කිරීමට පෙර, තමන් අතින් සිදු වූ ඉතිහාසයේ ලොකුම අත්වැරැද්ද – එනම් 69 ලක්ෂයේ ව්යාපෘතිය – පිළිබඳව රටෙන් සමාව ගත යුතුව තිබේ. අග්රාමාත්යවරියට ඉතිහාසය විෂය අමතක කිරීමට සහය දීමට පෙර, දිලිත් තමන්ගේම අතීත ඉතිහාසය දෙස ආපසු හැරී බැලිය යුතුය.
2029 බලය ඇල්ලීමේ සිහිනය සහ “තැරැව්කාර” යථාර්ථය
තමන් “බල තැරැව්කරුවෙකු” නොවී රට පාලනය කිරීමට යන බව කියන්නේ ස්වාධීන නායකයෙකු ලෙස පෙනී සිටීමටයි. නමුත් අතීතයේදී දේශපාලන බලය වෙනුවෙන් කඩේ ගිය, මාධ්ය භාවිත කරමින් එක එක ආණ්ඩු හැදූ අතීතය දන්නා ජනතාවට, ඔහු අද කියන “ස්වාධීන” කතා හුදෙක් විකට ප්රකාශ පමණි. 2029 දී රටේ බලය අල්ලා 2036 වන විට ශ්රී ලංකාව කලාපයේ බලවතා කරන බවට දිලිත් සිහින මවන බව සම්මුඛ සාකච්ඡාවෙන් පෙනී යයි.
නමුත් මාධ්ය උපක්රම හරහා නැවත වරක් ජනතාව මුලා කිරීමට දරන උත්සාහය මෙවර සාර්ථක නොවනු ඇත.
ඉතිහාසය මකා දැමිය නොහැක; එකී ඉතිහාසය විසින්ම දිලිත්ගේ වර්තමාන දේශපාලන රංගනයද තීරණය කරනු ඇත.