පැන්සලක් අතට හුරුවන වයසේදී, තමන් විඳින අපාගත වේදනාව සහ මරණීය භීතිය පාට පැන්සල් කූරකින් සුදු කඩදාසියක් මත සූරා දමන්නට සිදුවන 6 හැවිරිදි දරුවෙකුගේ කම්පනය වචනවලට පෙරළිය හැක්කේ කාටද?
නීතිය, චක්රලේඛ, ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව සහ මානව හිමිකම් ගැන මහජන බදු මුදලින් වායුසමනය කළ කාමරවල සම්මන්ත්රණ පවත්වන රටක, ධනයේ සහ දේශපාලන-ව්යාපාරික බලයේ ආරක්ෂාව ලබන අධ්යාපන මාෆියාවක් හමුවේ තවත් එක් අහිංසක ළමා ලෝකයක් අමු අමුවේ සුනුවිසුනු කර දමා තිබේ. මේ ම්ලේච්ඡ අසාධාරණයේ අලුත්ම ගොදුර බවට පත්ව ඇත්තේ ගම්පහ සුමේධ විද්යාලයේ ඉගෙනුම ලැබූ, ADHD (අවධානය ඌනතා සහ අධික්රියාකාරීත්වය) සහිත විශේෂ අවධානයක් අවශ්ය 6 හැවිරිදි අහිංසක පිරිමි දරුවෙකි.
කඩදාසි මත ලේ ගැලූ සිතුවම්: ළමා මනසක් කළ මරලතෝනිය
දරුවෙකුගේ චිත්රයක් යනු හුදු විනෝදාංශයක් නොවේ; එය ඔහුගේ උපවිඥානය, සිතුවිලි සහ විඳින පීඩනය එළියට දමන කැඩපතයි. මව විසින් හෙළිදරව් කර ඇති දරුවාගේ මනෝවෛද්ය වාර්තා සහ ඔහු විසින් අඳින ලද විලාප බඳු සිතුවම් (Distress Drawings) දෙස බලන ඕනෑම සංවේදී මිනිසෙකුගේ හදවත මොහොතකට නතර වනු නිසැකය.
ඒ සිතුවම්වල ඇත්තේ පාට පාට සමනලුන් හෝ සෙල්ලම් බඩු පිරුණු සොඳුරු ළමා වියක් නොවේ. පන්ති කාමරයේ සංවෘත බිත්ති අතරින් තමන්ට එල්ල වූ අමානුෂික ශාරීරික දඬුවම්, ගුරුවරියගේ රුදුරු බැල්ම සහ මනෝවිද්යාත්මක ත්රස්තය හමුවේ අසරණ වූ ඒ කුඩා මනස විඳි අපාදුකයයි.
විශේෂ ආදරයක්, ඉවසීමක් සහ විශේෂඥ අධ්යාපනික මඟපෙන්වීමක් ලැබිය යුතු ADHD දරුවෙකුට පන්තිභාර ගුරුවරිය විසින් එල්ල කළේ යැයි කියන අමානුෂික හිංසනය හමුවේ සුමේධ විද්යාලයේ පාලනාධිකාරිය ක්රියා කළේ කෙසේද? දරුවා සුවපත් කිරීමට හෝ සිදුවූ අසාධාරණයට සාධාරණ පරීක්ෂණයක් පවත්වනවා වෙනුවට, කිසිදු නීතිමය පදනමකින් තොරව එම අහිංසක දරුවා පාසලෙන් එළියට ඇද දමන්නට තරම් ඔවුන් සාහසික වී තිබේ. මෙය හුදු විනය පියවරක් නොව, තමන්ගේ නොහැකියාව සහ ම්ලේච්ඡත්වය වසාගැනීම වෙනුවෙන් කළ අමු අමු ළමා දඩයමකි.
හිපොක්රටීස් දිවුරුම පාවා දුන් ‘වෙද වෙස්මුහුණු’
අර්ධ රාජ්ය ලේබලය අලවාගෙන ජාවාරමක් සේ ක්රියාත්මක වන ගම්පහ සුමේධ විද්යාලයේ පාලන බලය ඇත්තේ නවලෝක නිර්මාතෘවරයාගේ බෑණා වන වෛද්ය විල්ෆ්රඩ් විජේසිංහ ඇතුළු වෛද්යවරුන් තිදෙනෙකුගේ අතේය.
මෙහි ඇති අතිශය නින්දිත සහ පිළිකුල් සහගත තත්ත්වය එයයි. හිපොක්රටීස් දිවුරුම දී මිනිස් ජීවිත සුවපත් කරන්නට, රෝගීන්ට සෙනෙහස පාන්නට බැඳී සිටින වෛද්යවරුන් අධ්යාපන කොම්පැනිකාරයන් බවට පත්වූ විට, විශේෂ අවශ්යතා සහිත 6 හැවිරිදි දරුවෙකුගේ කඳුළ පෙනෙන්නේ ‘කසළක්’ සේ විසි කර දැමිය යුතු ගැටලුවක් හැටියටද? අධ්යාපනය තනිකරම ලාභ ලබන බලකොටුවක් කරගත් පසු ළමා මනෝවිද්යාවට හෝ මානුෂීය ගුණධර්මවලට එහි ඉඩක් නැති බව සුමේධයේ පාලනාධිකාරිය ප්රායෝගිකවම රටට පෙන්වා දී හමාරය.
අධිකරණයට සහ නීති පොත්වලට ගසන ලද කම්මුල්පාර
මෙය පාසලක අභ්යන්තර ආරවුලක් ලෙස සඟවා යටපත් කළ හැකි කරුණක් නොවේ. මෙය සෘජුවම ශ්රී ලංකාවේ නීතිය සහ මූලික අයිතිවාසිකම් අමු අමුවේ උල්ලංඝනය කිරීමකි:
- අධ්යාපන අමාත්යාංශයේ 12/2016 චක්රලේඛය: පාසල් තුළ ළමුන්ට කිසිදු ආකාරයක ශාරීරික හෝ මානසික පීඩාවක්, අවමන් සහගත දඬුවමක් ලබාදීම සපුරා තහනම් කර ඇත.
- ශ්රී ලංකා දණ්ඩ නීති සංග්රහයේ 308(A) වගන්තිය: භාරකාරත්වය යටතේ සිටින ළමයෙකුට අනවශ්ය වේදනාවක්, පීඩාවක්, ශාරීරික හෝ මානසික හානියක් සිදුකිරීම වසර ගණනාවක බරපතල වැඩ සහිත සිරදඬුවම් නියම විය හැකි බරපතල අපරාධමය වරදකි.
- ශ්රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දු: පාසල් තුළ ශාරීරික හා මානසික දඬුවම් පැමිණවීම ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ 11 වන වගන්තියෙන් තහවුරු කර ඇති වධහිංසාවට ලක් නොවී සිටීමේ මූලික මිනිස් අයිතිය සෘජුවම උල්ලංඝනය කිරීමක් බව ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය අවස්ථා ගණනාවකදීම අවධාරණය කර ඇත.
දරුවාගේ මව විසින් මේ වන විටත් ජාතික ළමා ආරක්ෂක අධිකාරිය (NCPA), ශ්රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව (HRCSL), අධ්යාපන අමාත්යාංශය සහ පරිවාස දෙපාර්තමේන්තුව වෙත සියලු සාක්ෂි සහිතව පැමිණිලි ගොනු කර ඇතත්, තවමත් නීතියේ ක්රියාකාරිත්වය ගොළු වී තිබෙන්නේ ඇයි?
NCPA සහ පරිවාස නිලධාරීන්ට සෘජු ප්රශ්න කිරීමක්!
දුප්පත්, අසරණ පවුලක දරුවෙකුට පහරදීමක් සිදුවූ විට කැමරා සහ මයික්රෆෝන ඉදිරියට පැන මාධ්ය සංදර්ශන පවත්වන ජාතික ළමා ආරක්ෂක අධිකාරියට සහ පරිවාස බලධාරීන්ට අද වැළඳී ඇති ‘ගොළු-බිහිරි’ රෝගය කුමක්ද?
- ධන කුවේරයන්, ප්රබල ව්යාපාරික ජාල සහ වෛද්ය නම්බුනාම ඉදිරියේ රාජ්ය යාන්ත්රණයේ කොන්ද පණ නැතිවී තිබේද?
- ADHD සහිත අසරණ 6 හැවිරිදි දරුවෙකුගේ විලාපය වෙනුවෙන් වහා මැදිහත් වීමට බැරි නම්, මහජන බදු මුදලින් නඩත්තු වන NCPA එකකින් රටේ ළමුන්ට ඇති රැකවරණය කුමක්ද?
- ලිඛිත පැමිණිලි, වෛද්ය වාර්තා සහ දරුවාගේ කම්පන චිත්ර සාක්ෂි ලෙස තිබියදීත් අදාළ ගුරුවරිය සහ සුමේධ පාලනාධිකාරිය මෙතෙක් නීතිය හමුවට නොකැඳවන්නේ කාගේ වුවමනාවටද?
ළමා මනසක් යනු බලපුළුවන්කාරයන්ට තමන්ගේ ආවේග පිටකිරීමට හෝ ඒකාධිපති නීති අත්හදා බැලීමට ඇති පරීක්ෂණාගාරයක් නොවේ. ඒ කුඩා දරුවා කඩදාසියක් මත ඇඳි භීතියේ කළු සිතුවම්, හෙට දවසේ මේ රටේ අකර්මණ්ය නීති පද්ධතියට සහ නිහඬව සිටින බලධාරීන්ට එරෙහිව ලියැවුණු නොමැකෙන චෝදනා පත්රයක් වනු නිසැකය.
HariDeshaya.lk අවධාරණය කරන්නේ එකම දෙයකි: මේ රටේ නීතිය තවමත් ධනපතියන්ගේ මුදල් පසුම්බියට යටවී නැතිනම්, වහාම අපක්ෂපාතී පරීක්ෂණයක් පවත්වා මේ දරුවාට යුක්තිය ඉටුකළ යුතුය; අදාළ ගුරුවරියට සහ පාසල් පාලනාධිකාරියට එරෙහිව නීතියේ උපරිම ක්රියාමාර්ග ගත යුතුය. එසේ නොමැතිව මුනිවත රකින ඕනෑම රාජ්ය නිලධාරියෙකුද හෙට දවසේ මේ සාහසික ළමා හිංසනයේ සෘජු හවුල්කරුවන් ලෙස ඉතිහාසයට එක්වනු ඇත.